Według zapowiedzi, na zakończenie mojego cyklu artykułów kilka słów o dobrym przygotowaniu liturgii, podczas której zawierany jest sakramentalny związek małżeński. Rodzina i znajomi zaproszeni na ślub mogą stać się świadkami nie tylko zaślubin młodych, ale również ich wiary, zaangażowania i modlitwy, którą wszyscy nawzajem mogą się obdarować. Dla narzeczonych czas poświęcony na wybór czytań, przygotowanie modlitwy wiernych, tekstów pieśni, procesji z darami może stać się okazją do rozmowy o Słowie Bożym, o tym, w jakich intencjach nasza rodzina potrzebuje modlitwy. Nie może też zabraknąć czasu na sakrament pokuty. Przed ślubem warto zdecydować się na spowiedź z całego życia. Następnie w harmonogramie przedślubnych przygotowań można zanotować:

Wybór czytań

Dzisiaj wpisując w wyszukiwarkę internetową: czytania na ślub - można odnaleźć teksty, nawet wraz z komentarzami. Zachęcam do wczytania się we wszystkie propozycje. Wybór powinien wynikać z tego, na jakie aspekty młodzi chcą szczególnie zwrócić uwagę. Czy na: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną”, czy: „dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem”, czy też: „mój miły należy do mnie, a ja do niego” albo: „szczęśliwy mąż, który ma dobrą żonę, liczba dni jego będzie podwójna. Dobra żona radować będzie męża, który osiągnie pełnię wieku w pokoju”. Czytania mogą wziąć świadkowie, rodzice lub młodzi. Ciekawym rozwiązaniem jest przeczytanie odpowiedniego fragmentu z Pieśni nad Pieśniami z podziałem na role.

Modlitwa wiernych

Zasady tworzenia modlitwy wiernych można także znaleźć w sieci. Zindywidualizowanie tej modlitwy pod kątem potrzeb danej rodziny jest ważnym osobistym akcentem - np. o jedność małżonków, za pary oczekujące potomstwa oraz wspomnienie z imienia osób zmarłych z obu rodzin.

Pieśni

Wybór pieśni i przygotowanie okolicznościowych śpiewników ułatwi gościom włączenie się we wspólny śpiew. W modlitwę do Ducha Świętego „O Stworzycielu Duchu, przyjdź” powinni zaangażować się wszyscy obecni w kościele, a brak tekstu może to utrudnić. Czasami zbyt dużo czasu poświęca się na dobór repertuaru weselnego kosztem dopracowania muzycznej oprawy liturgii, a można zadbać i o jedno, i o drugie.

Procesja z darami

Ciekawym pomysłem jest zaangażowanie, najlepiej dzieci, w procesję z darami do ołtarza, do której odczytywany jest komentarz. Obok chleba i wina mogą pojawić się rzeczy związane z panną młodą i panem młodym, którzy składają je na ołtarzu, prosząc o dar łączenia tego, co moje, co twoje, a co nasze, by nigdy to, co wnosimy do małżeństwa ze swojej przeszłości, nie dzieliło małżonków w przyszłości. Pamiętam ślub, na którym niesione były w procesji: piłka rugby i model tira - symbolizujące zamiłowanie do futbolu i podróże autostopem, z komentarzem, aby te dwie pasje były tak realizowane, by nie stały się przyczyną konfliktów, by szukać tego, co łączy, a nie tego, co dzieli.

Komunia pod dwiema postaciami

Zawsze można poprosić kapłana o Komunię św. pod postaciami Chleba i Wina nie tylko dla młodych. Bywa, że w niektórych parafiach jest to rzadkością, stąd dla zgromadzonych z różnych stron gości może to być wyjątkowe przeżycie.

Dziękczynienie

Pięknym zwyczajem jest, kiedy po Mszy św. młodzi zostają na swoich miejscach na modlitwę dziękczynną lub często jest to chwila na podejście pod obraz, figurę Maryi lub inne ważne miejsce związane z daną świątynią.
Przy wyjściu z kościoła można zaproponować gościom mały poczęstunek (np. ciasteczka, cukierki) z podziękowaniem („dziękujemy” - i imiona młodych), z dołączonym cytatem, najlepiej z wybranych czytań.
Piękna uroczystość może być początkiem pięknej historii, którą chciałoby się podsumować cytatem prosto z bajki, który również niech będzie życzeniem dla nas wszystkich na zakończenie moich codwutygodniowych spotkań z Czytelnikami „Niedzieli”: I żyli długo i szczęśliwie… Szczególnie piękne życzenie, jeśli „długo” miałoby oznaczać wieczność, a szczęście - zbawienie.

www.filaryzycia.pl

KONIEC

* * *

Elżbieta Łozińska
Doradca pedagogiczno-psycho-logiczny, terapeuta NEST, żona, mama Mateusza (11 lat), Marty (7 lat) i Tomka (5 lat); wykłada i prowadzi warsztaty w całej Polsce. Autorka serii sesji tematycznych, nagranych w Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów.