Katolicy, którzy nie popadli jeszcze w apatię ani poczucie daremności i którzy potrafią stawać w obronie swojego Kościoła, otrzymali w ostatnim czasie cenną pomoc - książkę pt. „Mistyfikatoryka”. Jej autor - Krzysztof Nagrodzki jest łodzianinem, członkiem Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy i organizatorem znanych już w Polsce corocznych konferencji „Dziennikarz - między prawdą a kłamstwem”, poświęconych mediom. Książka w pewnym sensie wyrasta z ducha tych konferencji - jest po dziennikarsku rzeczowa i śmiała. Autor określa swoje dzieło w podtytule jako „Obrazki z antykatolickiej wystawy faktów, mitów i niechęci”.
Książka stanowi odpowiedź na zalew kłamliwych lub tendencyjnych zarzutów pod adresem Kościoła katolickiego i naszej wiary. Zbijając zatem kolejne fałszywki i oskarżenia, których Kościół doświadczał w ciągu dwóch tysiącleci, autor „Mistyfikatoryki” prowadzi nas przez historię - od czasów Chrystusa aż do ostatnich papieży XX wieku.
Zaczynamy tę pasjonującą podróż od zdemaskowania pierwszych herezji Celsusa i ich dzisiejszych odprysków (znanych np. jako sugestie o istnieniu „braci Jezusa”). Kończymy zaś w XX wieku, poznając tło oszczerczych plotek, powstałych w związku z krótkim pontyfikatem Albino Lucianiego (Jana Pawła I). Po drodze przechodzimy przez wiele epizodów z dziejów Kościoła, przekonując się, że nigdy nie brakowało oszczerców ani kłamców - obojętnie, czy dla Kościoła był to czas prześladowań (rewolucja francuska), czy pomyślności (panowanie Hiszpanii i Portugalii w Ameryce Środkowej i Południowej - z czasem skutkujące powstaniem całkowicie zakłamanej tzw. czarnej legendy).
Zaletą „Mistyfikatoryki” jest sposób narracji, oscylujący między polemicznym pamfletem, popularyzatorską skrupulatnością a pogłębioną historiozoficzną refleksją. Niemal encyklopedyczny charakter książki wynika z zamiaru autora, by stworzyć coś w rodzaju kompendium, użytecznego np. dla katechetów, seminarzystów, redaktorów pism parafialnych i dla wszystkich tych wyznawców (nie „letnich”, lecz „gorących”), którzy czują w sobie żyłkę polemisty i gotowi są rozmawiać z każdym niedoinformowanym i zmanipulowanym człowiekiem, by prawda o Chrystusie i o Jego Kościele była rozpowszechniana...
Krzysztof Nagrodzki, „Mistyfikatoryka”, Wydawca: Oddział Łódzki Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy. Książkę można zamawiać telefonicznie: 609-242-387 bądź e-mailem: lodz@katolickie.media.pl, cena: 18 zł + koszt wysyłki. Część dochodu ze sprzedaży jest przeznaczona na tegoroczną V Ogólnopolską Konferencję z cyklu: „Dziennikarz - między prawdą a kłamstwem”.
DORSZ: w woj. podlaskim ograniczenia w części przestrzeni powietrznej dla ruchu cywilnego
2026-01-29 07:46
PAP
Adobe Stock
W środę w godzinach nocnych odnotowano wlot do polskiej przestrzeni powietrznej obiektów z kierunku Białorusi. Najprawdopodobniej były to „obiekty o charakterze balonów” - poinformowało w czwartek DORSZ. Wprowadzono ograniczenia w części przestrzeni powietrznej nad woj. podlaskim dla ruchu cywilnego.
Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych podkreśliło, że tego rodzaju incydenty wpisują się w katalog działań o charakterze hybrydowym, z jakimi Polska ma do czynienia na kierunku wschodnim.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
Relikwie św. Franciszka Sanktuarium Matki Boskiej Piotrkowskiej - Ojcowie Bernardyni w Piotrkowie Trybunalskim
Rok 2026 zajmuje szczególne miejsce w historii Kościoła i rodziny franciszkańskiej. Mija bowiem 800 lat od śmierci św. Franciszka z Asyżu – jednego z największych świętych chrześcijaństwa, proroka pokoju, braterstwa i radykalnego ubóstwa. Z tej okazji Ojciec Święty Leon XIV ogłosił okres od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 r. Rokiem Świętego Franciszka, zapraszając wiernych na całym świecie do ponownego odkrycia jego duchowego dziedzictwa.
Asyż, niewielkie miasto w sercu Umbrii, pozostaje od wieków żywym znakiem Ewangelii wcielonej w życie. To tutaj urodził się Giovanni Bernardone, późniejszy św. Franciszek, i tutaj dojrzewało jego powołanie. Po doświadczeniu głębokiego nawrócenia usłyszał wezwanie Chrystusa: „Franciszku, idź i odbuduj mój Kościół”. Odczytał je nie tylko jako naprawę zniszczonych murów, lecz przede wszystkim jako wezwanie do odnowy serc. Z Asyżu wyruszył, by głosić Ewangelię bardziej czynem niż słowem – życiem pełnym prostoty, miłosierdzia i radosnej wiary. Szczególnym miejscem jubileuszu jest Bazylika św. Franciszka, gdzie spoczywają jego relikwie. W związku z obchodami jubileuszowymi, po raz pierwszy w historii zostaną one wystawione do publicznej czci wiernych w dniach od 22 lutego do 22 marca 2026 roku. Asyż przypomina dziś światu o wartościach wciąż aktualnych: pokoju, trosce o stworzenie, solidarności z ubogimi oraz bezgranicznym zaufaniu Bogu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
