Na zakładce „Procesy” oprócz wątków uruchomionych przez nasze programy znajdują się również procesy uruchomione przez system. Dla bezpieczeństwa systemu wielu z tych wpisów nie da się zakończyć, bo są one niezbędne do prawidłowego działania np. Windows XP. Zdarza się jednak, że niektóre z nich tylko niepotrzebnie zużywają zasoby naszego komputera. Zaleca się je wyłączać przy pomocy Menedżera zadań. Jeśli chcemy dostosować procesy uruchamiane w tle, trzeba najpierw zapoznać się z usługami systemu Windows. Procesy już uruchomione, możemy zakończyć klikając przycisk „Zakończ proces”. Zakończając jeden wątek, zamkniemy wszystkie okna do niego się odnoszące. Czyli np. zakończając proces IEXPLORE.EXE, zamkniemy wszystkie odsłony przeglądarki. Nie zalecam jednak w ten sposób kończenia pracy, ponieważ jest to krytyczne wyjście z programu, niepozwalające mu na zapisanie żadnych danych, nad którymi pracowaliśmy. W dolnej części zakładki „Procesy” znajduje się opcja „Pokaż procesy wszystkich użytkowników”. Pole to pozwala nam na szerszy przegląd usług uruchomionych na naszym komputerze. Warto zauważyć, że liczba procesów może być większa niż liczba wątków. Dlaczego? Ponieważ część procesów może być uruchomiona przez innego użytkownika komputera. Zaznaczając opcję „Pokaż procesy wszystkich użytkowników”, widzimy procesy uruchomione na komputerze przez wszystkich użytkowników. Na zakładce „Procesy” znajduje się lista procesów ustawiona w kolejności ich uruchamiania. Standardowo wyświetlana jest kolejno: nazwa wątku, użytkownik, który uruchomił usługę, procentowe użycie procesora przez usługę oraz ilość zajmowanej pamięci. Jeżeli klikniemy na górną belkę kolumny „Użycie pamięci”, możemy się zorientować, który proces zajmuje najwięcej RAM-u, a naciskając na „CPU”, jaki program najbardziej obciąża procesor. Nie musimy się ograniczać do standardowego widoku procesów. Klikając w menu kolejno „Widok” i „Wybierz kolumny”, możemy dodać wiele innych statystyk. W Menedżerze zadań możemy również zmienić priorytet wykonywania danej usługi, klikając prawym przyciskiem na dany proces i wybierając z menu podręcznego opcję „Ustaw priorytet”. Ja jednak nie radzę dokonywać tam jakichkolwiek zmian. Przykładowo, ustawienie wyższego priorytetu niż standardowy może spowodować komplikacje, gdyż prawdopodobna jest sytuacja, w której komputer nie będzie odpowiadał na żadne działania, zajmując się tylko i wyłącznie procesem, który wybraliśmy. Należy pamiętać, że wszystkie zmiany wprowadzone w Menedżerze zadań mają czas trwania tylko do końca bieżącej sesji.
Bolesna przeszłość powinna być zobowiązaniem do troski o prawdę. Bez niej przeszłość nieustannie otwiera rany i podważa wzajemne zaufanie - stwierdza w swoim komentarzu na komunikatorze X biskup sosnowiecki, Artur Ważny.
W moim rodzinnym domu pamięć o wymordowaniu ponad pięćdziesięciu niewinnych osób, spalonej wsi, spalonym gospodarstwie oraz ucieczce mojego siedmioletniego wówczas ojca i jego bliskich przed banderowcami nie podsycała gniewu, lecz wciąż przeradza się w dojrzałą troskę o prawdę. Bez niej przeszłość wciąż na nowo otwiera rany i paraliżuje wzajemne zaufanie. Brak nienawiści wobec sprawców nie unieważnia jednak bólu, jaki niosą ze sobą nierozliczone krzywdy. Stoimy dziś przed dziejowym wyzwaniem polsko-ukraińskiego pojednania. Uważam, że pierwszoplanową rolę powinny tu odegrać nasze Kościoły - odrzucając zarówno obojętność, jak i narastającą niechęć, by uczciwie dotknąć istoty problemu. Potrzebujemy głębokiej przestrzeni moralno-religijnej, w której chrześcijańskie dziedzictwo po obu stronach granicy, pozwoli nam wspólnie stanąć w świetle prawdy o naszej historii oraz naszych dramatycznych ranach. Dobre sąsiedztwo jest naszą racją stanu, co zobowiązuje oba narody do dialogu dojrzałego, wolnego od powierzchowności i pustych gestów. Musimy przygotować się na trudne spory, tak moralne, historyczne, jak i gospodarcze. Tym bardziej nie wolno nam uciekać przed faktami; musimy odważnie nazwać to, co domaga się oczyszczenia i zadośćuczynienia. Z serca zapraszam do mądrych spotkań, dialogu, uznania krzywd i win, upamiętnienia ofiar oraz pokornego przebaczenia. To są warunki pojednania. Tylko w ten sposób zdołamy zbudować nowy, zdrowy rozdział naszych relacji, oparty na trwałym fundamencie prawdy i sprawiedliwości.
Autor opisuje zdobycie Samarii przez Asyrię w latach 722–721 przed Chr. Królestwo Północne kończy swój bieg. Historycznie chodzi o bunt Ozeasza, o zerwanie daniny i o trzyletnie oblężenie. Tekst natchniony idzie głębiej niż kronika wojny. Pyta o sens klęski. Odpowiedź zostaje wypowiedziana bez osłony. Izrael odszedł od Pana. Przejął obyczaje narodów. Czcząc bożki, zaczął iść za tym, co puste. W wersecie 13 pojawia się ważne przypomnienie. Pan upominał Izraela i Judę przez proroków oraz widzących. Katastrofa nie spada nagle. Poprzedza ją cierpliwe wezwanie do nawrócenia. Autor mówi też o „zatwardziałym karku”. To obraz znany od czasów pustyni. Oznacza upór serca, które nie chce pochylić się przed Bogiem. Pojawia się również słowo hebel, „nicość”. Człowiek oddaje cześć temu, co nie ma życia, i sam staje się podobny do pustki, którą wybrał. W tym świetle upadek Samarii odsłania rozdarcie wcześniejsze. Wspólnota rozsypała się najpierw w wierze, dopiero później w polityce. Ten tekst nie zamyka się jednak w sądzie. Uczy, że Bóg przemawia przed uderzeniem. Wzywa, zanim dopuszcza karę. Jego słowo chce ocalić lud od samozagłady.
Ksiądz Youhanna Al-Amin został zamordowany w odwecie
Ksiądz Youhanna Al-Amin, proboszcz kościoła św. Wincentego w Kaudzie w południowym Sudanie, został zamordowany w piątek 19 czerwca wraz z dwiema innymi osobami w Górach Nubijskich. Informację o tym podała katolicka organizacja Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Sudańskie media doniosły, że mord był aktem odwetu, ponieważ ksiądz zgłosił władzom kradzież leków przechowywanych przez kościół dla ludności.
Region nękany jest narastającymi napięciami plemiennymi i wewnętrznymi konfliktami między ugrupowaniami zbrojnymi. Kauda, położona w stanie Kordofan Południowy, jest głównym ośrodkiem w kontrolowanych przez Sudański Ludowy Ruch Wyzwolenia Północy. W ostatnich miesiącach pogarszająca się sytuacja w połączeniu z konfliktami zbrojnymi i plemiennymi, zmusiła część duchownych do opuszczenia regionu. Ojciec Youhanna postanowił jednak pozostać we wspólnocie, której służył. Był jednym z niewielu kapłanów nadal aktywnych mimo wszechobecnej przemocy. Jego posługa wykraczała dalece poza opiekę duchową.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
