Katarzyna Woynarowska: - Hasło tegorocznej Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu Światło-Życie brzmi: „Czyńcie uczniów”. Co Duch Pański mówi do Was w 2008 r.?

Ks. dr Adam Wodarczyk: - Duch Pański mówi nam, że trzeba wypełniać wielki nakaz misyjny, czyli „czynić uczniów”, i to wszelkimi możliwymi sposobami, aż po krańce świata.

- A co to znaczy „czynić uczniów”? Kim jest „uczeń Pana”?

- Uczeń Pana to człowiek, który włącza się do wspólnoty osób, które traktują Chrystusa jako swojego Pana, Mistrza i Nauczyciela. Słuchają Jego słów, starają się naśladować Jego życie i czynią to we wspólnocie Kościoła. Przez swoje życie modlitwą, liturgią, życie służebne, a przede wszystkim przez świadectwo słowa i życia, przez ewangelizację.

- Czy w 2008 r. Ruch stawia na bardziej intensywne zaistnienie w świadomości katolików, by więcej osób zainteresować treściami, którymi żyje?

- To jest nasze podstawowe założenie…Chcemy to uczynić metodą organicznego rozwoju. Mamy nadzieję, że nasza aktywność będzie skutkować dołączaniem się do nas nowych osób, które przez ewangelizację spotkają Jezusa i będą podejmować swoją formację we wspólnotach, czy to w Polsce, czy gdzieś w świecie…

- Ruch Światło-Życie zainicjował ks. Franciszek Blachnicki i w Polsce cieszy się on sporą popularnością. Teraz czas na poszukiwanie zwolenników także w innych krajach…

- Zależy nam na docieraniu do innych krajów, na zapraszaniu coraz większej liczby ludzi do wspólnot naszego Ruchu.

- Czynicie to w stylu właściwym dla chrześcijaństwa: przez pogłębioną formację członków obecnych, przez piękne świadectwo ich życia…

- Tak, to założenie zawsze zresztą było obecne w programie Ruchu, ale w pewnym momencie odpowiedzialni, sądząc, że ta wiedza o Ruchu, o jego charyzmacie, jakoś w nas istnieje, zapomnieli mówić o potrzebie ciągłego ożywiania ewangelizacyjnego. A dzisiaj niełatwo jest docierać do ludzi…

- Czy stąd biorą się pogłoski o kryzysie Ruchu, o malejącej liczbie jego członków? Słyszy się czasem, że oaza straciła impet, że się nie odnajduje w nowej, XXI-wiecznej rzeczywistości...

- Takie opinie biorą się, moim zdaniem, z nieznajomości faktycznej sytuacji Ruchu Światło-Życie. Najczęściej wypowiedzi takie formułują osoby stojące z boku. Obserwatorzy, a nie uczestnicy. Często zadają mi to pytanie dziennikarze. Zawsze odpowiadam przekornie, że gdyby założyć, że ruch oazowy wytracił impet, oznaczałoby to, że Kościół także wytracił impet. Bo czym zajmujemy się w Ruchu? Uczymy modlitwy, życia słowem Bożym, uczymy umiłowania liturgii, zaangażowania w życie parafii, uczymy wreszcie świadectwa życia chrześcijańskiego. Tego uczy się chrześcijan w całym Kościele. To jest zadanie ciągle aktualne. W naszym Ruchu jest zaangażowanych - tylko w Polsce - ponad 1000 kapłanów. Proszę mi wymienić drugi taki ruch, wspólnotę z taką liczbą księży... A ponadto potężna rzesza świeckich - grubo ponad tysiąc wspólnot oazowych. Wobec powyższego uważam, że nie mamy większego problemu z żywotnością...

- Ilu członków w tej chwili liczy Ruch?

- Policzyliśmy, że w zeszłym roku w oazach, czyli w rekolekcjach, wzięło udział ponad 50 tys. osób. Ale nie wszyscy w danym roku uczestniczą w oazowych rekolekcjach - bo np. ktoś mógł w danym roku nie otrzymać urlopu. Tak więc liczba członków Ruchu Światło-Życie jest większa niż liczba uczestników rekolekcji oazowych.

- Czy są w Polsce rejony, które są „twierdzami” tego Ruchu?

- Południe Polski jest silne. Liderkami są trzy archidiecezje: katowicka, krakowska i przemyska. W czołówce są także diecezje tarnowska, warszawsko-praska oraz archidiecezje częstochowska i warszawska. Jesteśmy obecni w każdej polskiej diecezji, choć żywotność poszczególnych wspólnot jest, oczywiście, zróżnicowana…

- Żywotny organizm rozsadza potrzeba zdobywania nowych terenów…

- Tak, takim nowym wyzwaniem są wspólnoty zagraniczne, świeże, często mające w swoim składzie neofitów, którzy na nowo zachwycili się Ewangelią… Mamy wspólnoty na Ukrainie, Białorusi, Litwie, w Czechach, Słowacji, Niemczech, w Belgii, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, długo by wyliczać… Proszą nas o programy polscy misjonarze w Afryce.

- A co najbardziej leży na sercu Moderatorowi Generalnemu Ruchu Światło-Życie w 2008 r.?

- Zależy mi na większym ożywieniu zarówno świeckich, jak i kapłanów dla odczytywania nowych kierunków aktywności Ruchu. Zależy mi na ewangelizacji przez internet, przez media. Zależy mi na większej otwartości misyjnej naszego Ruchu. Także na zaangażowaniu oazowiczów w posługę miłosierdzia. Wreszcie - zależy mi bardzo na popularyzowaniu wspólnot „Dzieci Bożych” wśród najmłodszych. Część tych dzieciaków zostanie w Ruchu na wiele lat, będą go współtworzyć. Marzeń, planów i konkretnych projektów jest sporo. O wielu rozmawialiśmy podczas jasnogórskiej Kongregacji…