W niedzielę 15 września w parafii św. Maksymiliana Kolbego została odprawiona Msza św., będąca dziękczynieniem Bogu i ludziom za plony. Uroczystość przebiegła w nieco innym kształcie niż tradycyjne dożynki parafialne. Wszyscy, którzy każdego dnia spożywają chleb, dziękowali tym, którzy w pocie czoła trudzą się, by chleba nigdy nie zabrakło. W szczególny sposób do święta przygotowały się dzieci i młodzież, pragnące podkreślić swój szacunek dla ludzi pracujących na roli.
Procesję na wejście poprowadził do ołtarza proboszcz parafii - ks. inf. Antoni Łassa, celebrujący Mszę św. Podczas Liturgii młodzież z Gimnazjum Publicznego nr 6 w Koninie, działająca w parafialnym Ruchu Światło-Życie, zaprezentowała krótką inscenizację wiersza Jana Kochanowskiego Czego chcesz od nas, Panie, znanego również pod nazwą Hymn do Boga. Stroje dziewcząt symbolizowały cztery pory roku. W misternie uplecionych wiankach z kłosów, kwiatów i kolorowych jesiennych liści na głowach, niosąc dary pól i ogrodów, dziękowały Bogu za Jego dobroć i hojność, wychwalając Boga i prosząc słowami: Bądź na wieki pochwalon, nieśmiertelny Panie! Twoja łaska, Twa dobroć nigdy nie ustanie. Chowaj nas, póki raczysz, na tej niskiej ziemi; Jedno zawżdy niech będziem pod skrzydłami Twemi. Imponujące wrażenie czynił na wszystkich ustrojony ołtarz, dzieło ks. Henryka Kołodziejczyka, wikariusza parafii, odpowiedzialnego za oprawę całej uroczystości. Jego staraniem na ołtarzu znalazły się nie tylko owoce ziemi, ale również tradycyjne narzędzia polowe, używane w dawnej Polsce, umieszczone w zainscenizowanej zagrodzie chłopskiej. Główne miejsce na ołtarzu zajmował chleb.
Chleb był głównym tematem kazania wygłoszonego przez Księdza Proboszcza. Podkreślił on, że za dar chleba powinni dziękować Bogu nie tylko ci, którzy go wytwarzają, lecz wszyscy; powinno to być obowiązkiem każdego z nas. Bóg opiekuje się ludźmi, pomimo to na świecie panuje głód. Rzesze ludzi umierają z głodu. Winni temu są ci, którzy dzieląc chleb, nie czynią tego sprawiedliwie i z miłością. Rolnicy, jak podkreślił ks. inf. Łassa, kochają ziemię, poświęcają jej większość swego czasu, pracują na niej z troską, traktują jak matkę. Po liturgii słowa w kierunku ołtarza podążył orszak niosący dary ziemi. Dzieci ze szkół podstawowych wykonały różaniec z chleba i przygotowały kosze owoców. Starsi nieśli plony wyhodowane w swoich ogrodach, a procesję zamykali rolnicy, składający na ołtarzu chleb. Na zakończenie Eucharystii młodzież oazowa podziękowała rolnikom za ich pracę, plony i umiłowanie ziemi. Młodzi życzyli, aby nigdy nie zabrakło chleba na naszym wspólnym stole, by dobry Bóg darzył pracujących na roli zdrowiem i wytrwałością. Po błogosławieństwie i poświęceniu darów wierni połamali się chlebem - darem Bożym, ofiarowanym przez ludzi dla ludzi.
Przed rozesłaniem Ksiądz Proboszcz raz jeszcze podziękował rolnikom za ich pracę, księżom i katechetom z parafii za przygotowanie oprawy Eucharystii, a młodzieży za liczny i czynny udział w obchodach uroczystości. Liturgia Mszy św. dziękczynnej za plony z pewnością przyczyniła się do uświadomienia sobie, zwłaszcza przez młodych ludzi, jak wiele potrzeba pracy i poświęcenia, abyśmy mogli każdego dnia spożywać chleb.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
W święto Ofiarowania Pańskiego, zwane u nas świętem Matki Bożej Gromnicznej, mniej ludzi niż niegdyś przychodzi do naszych kościołów, by poświęcić świece. Do niedawna przychodziło więcej. Świece wykonane z pszczelego wosku, zwane gromnicami, były ze czcią przechowywane w każdym domu i często zapalane – wówczas, kiedy nadciągały gwałtowne burze, gradowe nawałnice, wybuchały pożary, groziła powódź, a także w chwili odchodzenia bliskich do wieczności. Były one znakiem obecności mocy Chrystusa – symbolem Światłości, w której blasku widziało się wszystko oczyma wiary.
Wprawdzie wilki zagrażające ludzkim sadybom zostały wytrzebione, ale na ich miejsce pojawiły się inne zagrożenia. Dziś trzeba prosić Matkę Bożą Gromniczną, by broniła przed zalewem przemocy i erotyzacji płynących z ekranów telewizyjnych i kolorowych magazynów, przed napastliwością sekt, przed obojętnością na los bliźnich, przed samotnością, przed powiększającą się falą ubóstwa, przed zachłannością, przed bezdomnością i bezrobociem, przed uleganiem nałogom pijaństwa, narkomanii, przed zamazywaniem granic między grzechem a cnotą, przed zamętem sumień.
Święto Ofiarowania Pańskiego od wielu lat jest obchodzone jako Dzień Życia Konsekrowanego. W swoim przesłaniu, skierowanym do osób życia konsekrowanego, biskup Jacek Kiciński zwraca uwagę na istotę chrześcijańskiego powołania, którym jest bycie uczniem Chrystusa.
Punktem wyjścia jest refleksja nad słowem Bożym, a konkretnie ewangeliczna scena przyniesienia Jezusa do Świątyni. Wydarzenie to ukazuje nie tylko wierność Prawu, ale przede wszystkim odpowiedź człowieka na miłość Boga. - Maryja z Józefem, przynosząc do Świątyni Jerozolimskiej Dziecię Jezus, nie tylko literalnie wypełniają Prawo Boże, ale pragną odpowiedzieć miłością na miłość Bożą. To właśnie jest sens Ofiarowania. Podobnie czynią Symeon i Anna, którzy wypełniają Prawo Boże poprzez ufne i wierne oczekiwanie na spełnienie się Bożej obietnicy - podkreśla biskup Jacek Kiciński, wskazując, że Maryja i Józef, podobnie jak Symeon i prorokini Anna, nie są bohaterami spektakularnych czynów, lecz ludźmi wiary, cierpliwego oczekiwania i słuchania Boga. To właśnie ta postawa sprawia, że potrafią rozpoznać Mesjasza tam, gdzie inni Go nie dostrzegają.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.