Film „Volver” w zmaganiach o nagrodę Akademii Filmowej
29 września br. miała miejsce polska premiera fabularnego filmu hiszpańskiego reżysera Pedro Almodovara pt. Volver, uznanego za najlepszą europejską produkcję 2006 r. Film jest komediodramatem, pełnym realizmu, liryzmu i hiszpańskiego czarnego humoru. Podejmuje temat macierzyństwa i tradycyjnej roli kobiety. Wydarzenia umieścił autor w historycznym mieście La Mancha.
W rolach głównych postaci zobaczymy Penelope Cruz i Carmen Maura. Volver będzie reprezentował Hiszpanię w tegorocznych zmaganiach o Oskara.
Muzyka poważna - nagrody
Od 2000 r. przyznawana jest Wrocławska Nagroda Muzyczna, która wyróżnia artystów związanych z muzyką poważną za ich szczególne osiągnięcia w minionym roku.
I tak - za wydarzenie sezonu krytycy muzyczni uznali koncert holenderskiego klawesynisty Gustava Leonhardta; za osobowość twórczą - sopranistkę Wiolettę Chodowicz z Opery Wrocławskiej; za realizację Festiwalu Muzyki Kameralnej „Wieczory w Arsenale” wyróżniono skrzypka i dyrygenta Jana Staniendę oraz skrzypka Tomasza Kwiecińskiego; natomiast Ewę Michnik, dyrektora Opery Wrocławskiej, nagrodzono za pierwsze po wojnie wystawienie we Wrocławiu Pierścienia Nibelunga Ryszarda Wagnera. Całość tetralogii melomani mogli obejrzeć w dwa kolejne weekendy 6-7 oraz 13-14 października.
Większy teatr w Gdyni
Teatr Muzyczny w Gdyni, który m.in. jest miejscem Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych i wielu międzynarodowych kongresów, ma być powiększony. Obecnie „Muzyczny” może pomieścić 700 widzów, po rozbudowie na widowni znajdzie się miejsce dla 1050 osób, a także powstanie mniejsza sala na 300 miejsc oraz dwa obszerne foyer. Decyzja o rozbudowie wynikła z chęci pełniejszego wykorzystania bardzo dobrych warunków istniejącej sceny teatru.
W Tesalonice wybuchł eschatologiczny niepokój: ktoś głosił - powołując się na proroctwo, na ustne nauczanie, a nawet na „list rzekomo od nas” - że dzień Pański już nastał. Wzmianka o fałszywym liście jest cenna: pokazuje, że autorytet apostolski próbowano podrabiać już za życia apostołów, i tłumaczy, dlaczego list kończy się własnoręcznym pozdrowieniem Pawła jako „znakiem w każdym liście” (3,17). Wspólnota rozgorączkowana bliskością końca łatwo porzuca trzeźwość - i pracę, jak pokaże rozdział trzeci. Apostoł nie podsyca emocji; studzi je: „niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi”. Zanim nadejdzie dzień Pański, musi przyjść odstępstwo i objawić się „człowiek grzechu, syn zatracenia”. Język jest apokaliptyczny i czerpie z Daniela - z figury władcy, który „wywyższy się ponad wszystko” (por. Dn 11,36). Nie służy on zaspokajaniu ciekawości kalendarzowej, lecz czujności: zło potrafi przybrać religijną maskę i zasiąść tam, gdzie należy się cześć Bogu. Lekcjonarz pomija dalsze, najciemniejsze wersety i prowadzi od razu do tego, co pewne. A pewne jest powołanie: „wezwał was przez nasze głoszenie Ewangelii, abyście dostąpili chwały Pana naszego Jezusa Chrystusa”. Stąd podwójny imperatyw: „stójcie niewzruszenie i trzymajcie się tradycji” (paradoseis) - przekazu otrzymanego „przez mowę i przez list”. To jedno z biblijnych źródeł teologii Tradycji: Ewangelia żyje w Kościele, zanim i obok tego, jak zostaje spisana. Zakończenie jest modlitwą o pociechę wieczną i utwierdzenie „w wszelkim czynie i dobrej mowie” - Jan Chryzostom trafnie odczytywał tę równowagę: czujność wobec fałszu i spokojna stałość w tym, co Kościół otrzymał od początku, są dwiema stronami tej samej trzeźwości.
Zainicjował wielkie dzieło szerzenia oświaty wśród dzieci, bez względu na ich pochodzenie i majętność.
Pius XII, ogłaszając w 1948 r. św. Józefa Kalasantego patronem wszystkich chrześcijańskich szkół podstawowych na świecie, zwrócił uwagę na to, że bodaj nikt nie uczynił tak wiele jak on, by edukacja dzieci była powszechna. Urodził się w Peralta de la Sal, mieście leżącym w Aragonii, w rodzinie szlacheckiej. Już we wczesnej młodości rozeznał powołanie kapłańskie. Do pełnienia swojej posługi dobrze się przygotował, studiując prawo, filozofię i teologię. Święcenia kapłańskie przyjął w 1583 r., następnie pracował jako kapłan diecezjalny. Kiedy w 1592 r. wyjeżdżał wraz z kard. Markiem Colonną do Rzymu, nie przypuszczał, że już nie wróci do Hiszpanii.
Br. Marian Markiewicz w kaplicy Baryczków w archikatedrze św. Jana Chrzciciela
Msza Święta żałobna za duszę śp. br. Mariana Markiewicza zostanie odprawiona w czwartek, 27 sierpnia, o godz. 12.00 w Archikatedrze Warszawskiej przy ul. Świętojańskiej 8.
O godz. 10.00 nastąpi wprowadzenie trumny z ciałem Zmarłego do Archikatedry i zostanie odmówiona koronka do Bożego Miłosierdzia. O godz. 11:00 – odmówiony zostanie różaniec – część światła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
