Zejdźcie z kanapy i załóżcie buty wyczynowe – zachęcał Papież Franciszek podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Trzeba przypomnieć te tak ważne słowa, gdy po raz pierwszy obchodzimy Dzień Młodzieży w Diecezjach właśnie w Niedzielę Chrystusa Króla. A nie tylko młodzi ludzie mają swoje ważne miejsce w Królestwie Jezusa.
Jezus podkreśla w Ewangelii, że choć Jego królestwo nie jest z tego świata, to jest na tym świecie. Jest jak sól, która nadaje smak potrawie i jak zakwas, który zakwasza całe ciasto. Będąc na ziemi mamy dostęp do rzeczywistości nieba, np. przez przyjmowanie Ciała Chrystusa w Komunii Świętej. Ale na tym nie koniec, dlatego na zakończenie Mszy Świętej mówi kapłan: Idźcie w pokoju Chrystusa. Posyła do świata, w którym żyjemy z naszymi emocjami, problemami i radościami. Jezus daje nam siłę, aby zmieniać świat na lepsze.
Odpowiedział Jezus: „Tak, jestem królem”
Jezus jest niezwykłym królem. Mówi o sobie, że nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć. Urodził się w stajni. Głosił Ewangelię miłości Boga i bliźniego. Jego tronem jest krzyż jako znak miłości do końca. Jezus daje klucz do otwarcia drzwi do Jego królestwa. Uczy, że im więcej w naszym życiu miłości, tym bardziej jesteśmy spełnieni.
Dziś
Św. Augustyn mówił, że jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko jest na właściwym miejscu. Czyli, jeśli Jezus jest królem w naszym życiu, to mamy najlepszego szefa.
Słowa Ewangelii według św. Mateusza (Mt 21, 1-11).
Gdy się zbliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betfage
na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał dwóch
uczniów, mówiąc im: „Idźcie do wsi, która jest
przed wami, a zaraz znajdziecie uwiązaną oślicę
i przy niej źrebię. Odwiążcie je i przyprowadźcie
do Mnie. A gdyby wam ktoś coś mówił, powiecie:
«Pan ich potrzebuje i zaraz je odeśle»”.
A stało się to, żeby się spełniło słowo Proroka:
„Powiedzcie Córze Syjonu: Oto Król twój przychodzi
do ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu
oślicy”.
Uczniowie poszli i uczynili, jak im Jezus polecił.
Przyprowadzili oślicę i źrebię i położyli na nie swe
płaszcze, a On usiadł na nich. Tłum zaś ogromny
słał swe płaszcze na drodze, a inni obcinali gałązki
z drzew i słali nimi drogę. A tłumy, które Go poprzedzały
i które szły za Nim, wołały głośno:
„Hosanna Synowi Dawida!
Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie!
Hosanna na wysokościach!”.
Gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto,
i pytano: „Kto to jest?”. A tłumy odpowiadały:
„To jest prorok, Jezus z Nazaretu w Galilei”.
Oto słowo Pańskie.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
O duchowym przygotowaniu do Światowe Dni Młodzieży w Seul mówił podczas niedzielnego spotkania ks. Tomasz Latawiec, koordynator ŚDM w Archidiecezji Wrocławskiej. Wydarzenie zgromadziło około 130 młodych kandydatów do wyjazdu wraz z rodzicami.
Spotkanie rozpoczęło się w kościele pw. św. Apostołów Piotra i Pawła we Wrocławiu. W homilii ks. Tomasz Latawiec nawiązał do Ewangelii o kuszeniu Jezusa: – Czterdzieści dni. Cisza, głód, kuszenie. To nie jest łatwy początek misji. A jednak właśnie tam, na pustyni, objawia się Jego siła. Pustynia to nie kara, ale przygotowanie. Nie miejscem przegranej, lecz miejscem decyzji - podkreślił kapłan, odnosząc te słowa do przygotowań do wyjazdu. - To nie jest wycieczka turystyczna do Korei. To nie egzotyka i nie tylko nowe znajomości. To przede wszystkim pielgrzymka wiary. Jeśli nie przejdziecie swojej pustyni, wyjazd będzie tylko wydarzeniem. Jeśli ją przejdziecie, może stać się przemianą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
