Szczęśliwi mogli się czuć mieszkańcy parafii św. Barbary w Rudnikach k. Zawiercia, gdy w dniu 27 czerwca 2000 r., w dzień odpustu parafialnego Matki Bożej Nieustającej Pomocy, licznie zgromadzili się wokół pięknej architektonicznie nowej świątyni wybudowanej ofiarami, pracą i modlitwą. Ziściły się marzenia i w Roku Wielkiego Jubileuszu doczekaliśmy się momentu "otwarcia drzwi naszej nowej świątyni".

Rys historyczny parafii św. Barbary

Wieś Rudniki i Skałka należały do parafii Włodowice. Ówczesny proboszcz ks. dr Zygmunt Całusiński wynajął w Rudnikach przy ul. Górniczej 12 dom na katechizację. Pod koniec 1969 r. ks. Jan Duda - wikariusz włodowski zaczął odprawiać Mszę św. w pierwsze piątki miesiąca, a po zakupie domu od 1970 r. w każdą niedzielę i święto. W czerwcu 1981 r. ordynariusz częstochowski bp Stefan Bareła posłał do Włodowic ks. Zdzisława Kowalczyka z misją przygotowania w Rudnikach warunków do powołania parafii. Erygował ją bp Stefan Bareła 22 września 1981 r. Według dekretu parafię stanowią mieszkańcy Rudnik oraz mieszkańcy Skałki. W związku z tym, że niektórzy mieszkańcy Skałki lękając się budowy kościoła, nie chcieli należeć do nowej parafii św. Barbary w Rudnikach, Kuria Diecezjalna dekretem uzupełniającym z dnia 23 marca 1983 r. postanowiła, że "ci, którzy nie chcą, mogą bez przeszkód korzystać z posługi w byłej parafii pw. św. Bartłomieja we Włodowicach" . Od tej pory w małej, liczącej około 50 rodzin Skałce kolędę, poświęcenie pól i pokarmów dokonują księża proboszczowie z Rudnik i Włodowic.

17 grudnia 1982 r. proboszcz ks. Zdzisław Kowalczyk nabył działkę z przeznaczeniem na cmentarz, który poświęcił 6 listopada 1983 r. biskup pomocniczy Franciszek Musiel. W tym samym roku Ksiądz Proboszcz kupił działkę przy ul. Kościuszki pod kościół i dom parafialny. Następnie uzyskał zezwolenie na budowę kościoła i domu parafialno-katechetycznego. Ponieważ powierzchnia budowy przekroczyła 600 m2, Ksiądz Proboszcz przyjął jako pierwszy etap budowę domu parafialno-katechetycznego. W grudniu 1985 r. Ksiądz Proboszcz zamieszkał w jednym pomieszczeniu domu katechetycznego, a w drugim urządził salkę katechetyczną

Budowę kościoła, po otrzymaniu pozwolenia i przygotowaniu projektu technicznego kościoła przez inż. Henryka Żurka z Radomska w czerwcu 1988 r., podjął nowy proboszcz ks. Bogdan Kijak. Projektantem kościoła i dzwonnicy, jak również domu parafialno-katechetycznego był mgr inż. arch. Aleksander Holas z Lubonia k. Poznania, kierownikiem budowy mgr inż. Zbigniew Izak z Zawiercia, inspektorem nadzoru przez rok 1988 inż. Ryszard Kubisa z Zawiercia. Kościół został usytuowany na hałdzie pokopalnianej, zaprojektowany na planie koła. Po otrzymaniu zezwolenia na rozpoczęcie budowy kościoła Mszę św. zaczęto odprawiać w kaplicy urządzonej w domu katechetycznym. Poświęcenia kaplicy pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy dokonał biskup ordynariusz Stanisław Nowak 9 października 1988 r. Prace budowlane przy wznoszeniu kościoła trwały do roku 1991, kiedy to w niedzielę Chrystusa Króla Wszechświata, 28 listopada 1991 r., w 10. rocznicę powstania parafii odprawiono pierwszą Mszę św. w nowym, choć jeszcze nie pokrytym blachą kościele. Poświęcenia kościoła (wstępnego) dokonał abp Stanisław Nowak 16 sierpnia 1992 r. W uroczystość odpustową ku czci św. Barbary 4 grudnia 1992 r. abp Stanisław Nowak podczas Mszy św. dla górników poświęcił kaplicę św. Barbary w podziemiach nowego kościoła, gdzie znajduje się obraz św. Barbary, wiszący przed laty w markowni kopalni rudy w Rudnikach. Tabernakulum do nowego kościoła ufundowały dzieci szkolne z własnych funduszy, figurę św. Barbary - górnicy, krzyż na kościele z blachy nierdzewnej - mężczyźni parafii, wystrój obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy (nastawę ołtarzową) - kobiety.

4 grudnia 1994 r. bp Antoni Długosz poświęcił nowe stacje drogi krzyżowej. W następnym roku zakupiono cztery dzwony oraz dwa konfesjonały do kościoła i jeden w formie drzwi do kaplicy św. Barbary. Poświęcone zostały przez bp. Antoniego Długosza 25 czerwca 1995 r. W latach 1996-1999 zrobiono marmurową posadzkę, ołtarz, ambonkę, chrzcielnicę z podgrzewaną wodą, 2 kropielnice, boazerię marmurową na kościele. Prace kamieniarskie wykonała firma kamieniarska z Gierałcic według projektu mgr inż. arch. Krystyny Zaręby-Kijak. Wyłożono kostką brukową chodnik procesyjny wokół kościoła, zakupiono ornaty, kielichy, puszki, żyrandole, kinkiety, plafoniery, alby, tuniki i wiele innych rzeczy potrzebnych do sprawowania liturgii. To wszystko zostało zrobione, zakupione lub ufundowane przez parafian i ludzi związanych z parafią.

Obok prac budowlanych w parafii odbywała się normalna, systematyczna praca nad budową Kościoła duchowego. Bezpośrednio do uroczystości konsekracji przez trzydniowe rekolekcje przygotował parafię ks. Tadeusz Wójcik z Blanowic oraz kapłani służący w konfesjonale.

"Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim Panie"

Zgromadzeni wokół polowego ołtarza przed kościołem, odprawiając nabożeństwo czerwcowe czekaliśmy na przybycie Dostojnego Gościa. Księdza Arcybiskupa procesjonalnie do ołtarza polowego przyprowadzili szczególnie związani z naszą parafią księża koncelebransi: ks. kan. Jan Duda - miejscowy dziekan, ks. prał. Bronisław Preder - proboszcz z Częstochowy, ks. mjr Wiesław Korpeta - kapelan WP z Katowic, ks. Marek Łabuda - rodak z Rudnik, ks. prał. Grzegorz Ślęzak - rodak z macierzystej parafii Włodowice, ks. prał. Piotr Miklasiński - dziekan sąsiedniego dekanatu, ks. prof. Marian Dewudzki z Żarek Letniska, ks. Tadeusz Wójcik - proboszcz z Blanowic, ks. kan. Ryszard Marciniak - proboszcz z Góry Włodowskiej, ks. kan. Kazimierz Krzeszowski - proboszcz z Poręby Niwki, inni księża, pięknie prezentująca się liturgiczna służba ołtarza oraz parafianie i goście.

Miejscowy proboszcz - ks. kan. Bogdan Kijak witając serdecznie Arcypasterza w imieniu całej wspólnoty parafialnej, stwierdził, że " wspólnota parafialna pragnie oddać Bogu na własność dom, który jest z jednej strony darem Boga, a z drugiej owocem ofiar, pracy, modlitwy i cierpienia wierzącego ludu". Prosił, "aby Ksiądz Arcybiskup przyjął ten dar oraz przez akt konsekracji sprawił, by ten dom stał się świątynią, a więc domem Bożym". Następnie odbyła się wokół kościoła procesja z relikwiami św. Jozafata. Przy drzwiach wejściowych przedstawiciele parafii: pani Halina Gębska z Rudnik i pan Hieronim Konieczniak ze Skałki, wręczyli Księdzu Arcybiskupowi klucze do kościoła i poprosili o dokonanie konsekracji świątyni. Po wejściu do kościoła i wniesieniu relikwii nastąpił obrzęd poświęcenia wody i pokropienia zebranych, murów i ołtarza. W ciemnym wnętrzu kościoła przy otwartym i pustym tabernakulum rozpoczęła się Liturgia Słowa. Podczas homilii Ksiądz Arcybiskup przypomniał nam o znaczeniu świątyni w życiu ludzi wierzących.

Po homilii i wezwaniu wstawiennictwa świętych w ołtarzu zostały złożone relikwie św. Jozafata Kuncewicza. Po modlitwie konsekracyjnej nastąpiło namaszczenie ołtarza i ścian kościoła krzyżmem świętym. Po okadzeniu wiernych i ścian kościoła nakryto ołtarz białym obrusem, nastąpiła uroczysta iluminacja. Rozbłysły wszystkie światła w świątyni, ukazały jej blask i piękno.

Podczas Liturgii ofiarowania wierni do ofiary chleba i wina dołączyli ofiary swojej pracy, wyrzeczenia, cierpienia, modlitwy i trud budowy świątyni.

Po Komunii św. Ksiądz Arcybiskup uroczyście przeniósł i złożył Najświętszy Sakrament w ufundowanym przez dzieci tabernakulum.

Choć uroczystości konsekracji trwały dwie i pół godziny - wydały się nam najkrótszą uroczystością, bo "było nam tak dobrze być blisko Pana". Wszyscy przeżywaliśmy je w wielkiej radości, wdzięczności i zjednoczeniu z Bogiem. Dzień ten pozostanie dla nas najważniejszym dniem Roku Jubileuszowego i najważniejszym, historycznym dniem w dziejach naszej parafii.