W dniu 4 października w II LO im. Janusza Korczaka odbyła się promocja monografii zatytułowanej „Od Liceum Pedagogicznego do II Liceum Ogólnokształcącego im. Janusza Korczaka w Wieluniu 1945 – 2015. T.1. Książka ukazała się w 74. rocznicę powstania Państwowego Liceum Pedagogicznego w Wieluniu. Uroczysta promocja zgromadziła wielu zacnych gości, w tym Starostę Wieluńskiego Marka Kielera, radnego Sejmiku Wojewódzkiego Andrzeja Chowisa, radnych Grażynę Ryczyńską, Andrzeja Stępnia, dyrektorów szkół i placówek kulturalnych, członków Stowarzyszenia Absolwentów „Korczak”, twórców monografii, absolwentów, sponsorów, przedstawicieli młodzieży…
Monografia rodziła się od listopada 2015 roku (70 lat od powstania PLP). Wtedy odbyło się pierwsze spotkanie. Później odbyło się kolejnych dwadzieścia. Wszystkie zostały udokumentowane protokołami.
Składająca się z trzech części monografia pod red. prof. dra hab. Stanisława Tadeusza Olejnika – absolwenta PLP - jest historią wieluńskich szkół kształcących nauczycieli: Liceum Pedagogicznego (1945 – 1969), Liceum Pedagogicznego dla Wychowawczyń Przedszkoli (1965 – 1975), Studium Wychowania Przedszkolnego (1973 -1984), Studium Nauczycielskiego (1982 -1995) oraz Kolegium Nauczycielskiego w Wieluniu (1992 – 2015) i niewątpliwie kolejnym przyczynkiem do historii szkolnictwa wieluńskiego. Książka została wydana staraniem „Korczak” Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół Szkół przy II Liceum Ogólnokształcącym im. Janusza Korczaka w Wieluniu. Obszerność materiału zdecydowała, że książka nosi dodatkowy zapis T., 1 co oznacza, że w przygotowaniu jest tom drugi obejmujący historię II LO im. Janusza Korczaka, najmłodszej szkoły ponadgimnazjalnej w powiecie wieluńskim i wspaniałego spadkobiercy poprzednich szkół.
W Przedmowie do monografii pióra dyrektor II LO Renaty Tatary czytamy:
Reklama
Autorzy z dumą przystąpili do spisania historii, by móc przekazać kolejnym pokoleniom piękne karty oraz zachować w trwałej pamięci to, co najważniejsze. Od roku 1945 szkoły wykształciły w sumie kilka tysięcy absolwentów, cenionych fachowców, ludzi sukcesu zawodowego i naukowego, którzy są rozproszeni w różnych zakątkach Polski i świata. Monografia niech będzie hołdem dla wszystkich, dzięki którym obecnie II LO im. Janusza Korczaka w Wieluniu jest szkołą dobrej, jakości, szkołą przyszłości, a w efekcie staje się szkołą sukcesu (…) dzisiaj, jako dyrektor II LO zwracam się do wszystkich tworzących piękną historię wcześniejszych szkół, by powiedzieć – dziękuję. Z całą odpowiedzialnością dziękuję wszystkim Państwu za każdą próbę wypełniania korczakowskiego wskazania i „nie zostawiania świata takim, jaki jest” (…) Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do powstania monografii szkoły. W sposób szczególny dziękuję profesorowi Tadeuszowi Olejnikowi, który przez swoją niezwykłą osobowość i charakter zarażał pasją i motywował cały zespół do systematycznej pracy nad książką.
A w Zespole tym byli: Stanisław Tadeusz Olejnik (przewodniczący), Ryszard Janas (prezes Stowarzyszenia „Korczak”) Marlena Karaś, Beata Sola, Zdzisław Spychała (dyrektor Kolegium Nauczycielskiego), Henryk Strózik, Renata Tatara, Edward Warzycha, Zygmunt Wujec.
Korekty tekstu dokonały Dorota Eichstaedt i Katarzyna Mikulska – Sołtysiak. Składu dokonała Aleksandra Jarząbek.
Monografia jest zaopatrzona w bogatą szatę ikonograficzną. Fotografie pochodzą ze zbiorów MZW, II LO im. Janusza Korczaka w Wieluniu oraz prywatnych zbiorów absolwentów.
Uroczystość promocyjną uświetniły występy artystyczne. Wystąpił Zespół Wokalno - Instrumentalny II LO im Janusza Korczaka pod kierownictwem Jakuba Jurdzińskiego oraz Zespół Muzyki Dawnej i Chór Powiatowego Młodzieżowego Domu Kultury i Sportu w Wieluniu także pod kierunkiem p. Jakuba Jurdzińskiego.
Na zakończenie uroczystości na sali pojawił się okolicznościowy tort.
„Polska - Stolica Apostolska. Z dziejów wzajemnych relacji w 100. rocznicę odnowienia stosunków dyplomatycznych” to pierwsza pełna monografia ponad tysiącletnich relacji dyplomatycznych łączących Polskę z Papiestwem.
Jej wydawcą jest Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Książka pod redakcją Wojciecha Bilińskiego (także pomysłodawcy koncepcji) przy współpracy Piotra Samerka i Huberta Wajsa, zawiera teksty znakomitych historyków i dyplomatów oraz bogaty materiał ilustracyjny i źródłowy. Stanowi cenny wkład do europejskiej historiografii. Okazją do jej wydania jest 100-lecie wznowienia relacji dyplomatycznych pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Stolicą Apostolską.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
Ojciec Melchior Królik od 66 lat służy Maryi jako kapłan w Zakonie Paulinów. 24 stycznia obchodził swoją rocznicę święceń prezbiteratu, które otrzymał z rąk bp. Karola Wojtyły. Był m.in. definitorem i sekretarzem generalnym zakonu. Przez lata prowadził kronikę jasnogórskiego klasztoru i paulińskiego zakonu. Jest odpowiedzialny za stan zachowania Cudownego Obrazu Matki Bożej, zbiera także materiały dokumentacyjne dotyczące cudów i łask otrzymywanych za wstawiennictwem Maryi. Od prawie 60 lat jest związany z Warszawską Pielgrzymką Pieszą.
– Zawsze Matka Boża była przy mnie, przez całe moje życie. Jako kilkuletni chłopiec zostałem ocalony od hitlerowskich kul i często mówię, że cud życia zawdzięczam Maryi. Gdy obchodziłem 50. rocznicę święceń kapłańskich, napisałem na obrazku:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.