11 lutego br., kiedy w Kościele katolickim wspominamy Matkę Bożą z Lourdes, na całym świecie już po raz 14. obchodzony jest Światowy Dzień Chorego. Został ustanowiony przez Papieża Jana Pawła II
13 maja 1992 r. Miało to miejsce w 75. rocznicę objawień fatimskich i 11. rocznicę zamachu na jego życie. W liście ustanawiającym ten dzień Ojciec Święty napisał: „Podjąłem decyzję ustanowienia Światowego Dnia Chorych, który będzie obchodzony 11 lutego każdego roku, w liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes. Podobnie jak 11 lutego 1984 r. ogłosiłem list apostolski o chrześcijańskim znaczeniu cierpienia ludzkiego, a w rok później ustanowiłem Papieską Radę ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, tak też uważam za wymowne wybranie tej daty dla obchodzenia Światowego Dnia Chorego”. Jan Paweł II chciał w ten sposób podkreślić rolę Maryi jako Uzdrowicielki Chorych i Lourdes jako miejsca, w którym od początku objawień Maryi w 1858 r. po dziś dzień dochodzi do wielu uzdrowień.
Co roku Ojciec Święty wydaje okolicznościowe orędzie na ten dzień. W tym roku na Światowy Dzień Chorego Benedykt XVI zaapelował o otoczenie opieką chorych psychicznie, którzy stanowią jedną piątą ludzkości i stanowią prawdziwy problem społeczny. Papież podkreślił, że u wielu ludzi nieodwracalne zmiany w psychice wywołały wojny, katastrofy naturalne i ataki terrorystyczne. Zauważył także, że w wielu krajach nie ma ustawodawstwa w tej sprawie, ani ustalonych zasad postępowania wobec chorych na te dolegliwości, a opieka nad nimi jest niewystarczająca. Każdego roku obchody Dnia Chorego organizowane są na innym kontynencie w specjalnie wybranym sanktuarium, w którym sprawy chorych szczególnie poleca się Panu Bogu. Pierwszy Światowy Dzień Chorego odbył się w Lourdes (1993). Następne lata to: Częstochowa (1994), Jamusukro - Wybrzeże Kości Słoniowej (1995), Guadelupe - Meksyk (1996), Fatima - Portugalia (1997), Loreto - Włochy (1998), Harissa - Liban (1999), Rzym - Włochy (2000), Sydney - Australia (2001), Vailankamy - Indie (2002), Lourdes - Francja (2003 i 2004), Jaunde - Kamerun (2005).
W tym roku gospodarzem Światowego Dnia Chorego będzie Adelajda w Australii. Według myśli Ojca Świętego jest to dzień, w którym przypominamy sobie, że każda choroba jest wielkim doświadczeniem, ale także wzięciem na siebie krzyża Jezusa Chrystusa. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Choroba i cierpienie zawsze należały do najpoważniejszych problemów, poddających próbie życie ludzkie. Człowiek doświadcza w chorobie swojej niemocy, ograniczeń i skończoności”. Choroba to nie tylko ból fizyczny, ale przede wszystkim cierpienie związane z doświadczeniem własnej słabości, bezradności i uzależnienia od drugiego człowieka. Nie chcemy być dla nikogo ciężarem. To wszystko może być dla człowieka powodem buntu i gniewu, w którym na pierwszym planie zawsze pojawia się pytanie - dlaczego ja? Jednak mimo iż cierpienie dość często może prowadzić do niepokoju czy nawet rozpaczy, to czasem staje się drogą do większej dojrzałości. Pozwala dokładniej zastanowić się nad swoim życiem i rozeznać w nim to, co nieistotne, aby zwrócić się ku temu, co istotne. Bardzo często choroba pobudza do szukania Boga i powrotu do Niego. Papież uświadamia nam, iż rokrocznie obchodzony Dzień Chorego jest również czasem, kiedy Kościół otacza swoją modlitwą nie tylko chorych i cierpiących, ale również tych wszystkich, którzy pomagają ulżyć cierpieniu, tj. lekarzy, pielęgniarki, a także cały personel medyczny.
Z okazji Światowego Dnia Chorego 11 lutego br. (sobota) o godz. 12.00 biskup legnicki Stefan Cichy w koncelebrze kapłanów odprawi uroczystą Mszę św. w katedrze legnickiej. Zapraszamy na nią ludzi chorych, samotnych oraz służby medyczne i wolontariuszy pracujących wśród chorych i niepełnosprawnych.