Reklama

Niedziela Częstochowska

Te Deum w Świętej Annie

W niedzielę 12 maja 2019 r. w sanktuarium Świętej Anny w miejscowości o tej samej nazwie w gminie Przyrów w archidiecezji częstochowskiej odbyła się uroczystość jubileuszowa upamiętniająca 150 lat pobytu Mniszek Zakonu Kaznodziejskiego – sióstr dominikanek klauzurowych w tym klasztorze.

[ TEMATY ]

klasztor

Święta Anna

Anna Wyszyńska/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Z okazji jubileuszu została odprawiona Msza św. pod przewodnictwem bp. Jana Wątroby - ordynariusza diecezji rzeszowskie,j z uczestnictwem Ojców i Braci Zakonu i przedstawicieli całej Rodziny Dominikańskiej, a także przyjaciół i dobrodziejów z całej Polski. Homilię wygłosił o. Paweł Kozacki OP – prowincjał Zakonu Dominikanów, który przypomniał dramatyczne dzieje wspólnoty w tym miejscu.

Siostry mieszkają tutaj od 1869 r. Wtedy zostały zmuszone przez zaborcę do opuszczenia Piotrkowa Trybunalskiego i zamieszkania w budynku klasztoru w Świętej Annie, z którego pięć lat wcześniej wypędzono franciszkanów bernardynów. Ponieważ przez pewien czas stacjonowało tutaj wojsko rosyjskie, siostry zastały obiekt zdewastowany. Dominikanki obowiązywał zakaz przyjmowania kandydatek do zakonu. Represje zaborcy wymierzone w polskie zakony były odwetem za pomoc, której udzielały powstańcom styczniowym.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W 1881 r. w klasztorze wybuchł pożar, który zniszczył efekty wieloletnich remontów. Skazana na wymarcie wspólnota liczyła już tylko 6 sióstr, kiedy w 1905 r. został cofnięty zakaz przyjmowania kandydatek do życia zakonnego. Wtedy zaczęła się powoli odradzać. W czasie okupacji na terenie kapelanii, tuż przy klasztorze, Niemcy urządzili posterunek żandarmerii. W 1944 r., siostry otworzyły drzwi klasztoru i udzieliły pomocy mieszkańcom Warszawy wysiedlonym ze stolicy po upadku powstania. Dotkliwe szykany nie ominęły klasztoru w czasie reżimu komunistycznego. Paradoksalnie nastąpił wtedy duży wzrost liczby powołań, który pozwolił na fundację nowego klasztoru – w Radoniach k. Grodziska Mazowieckiego.

Dla upamiętnienia jubileuszu siostry postarały się o renowację XVIII-wiecznego ołtarza w nawie głównej, którą rozpoczęto wiosną w ub. Roku. Podczas jubileuszowej Mszy św. bp Jan Wątroba poświęcił odnowiony ołtarz. Na uroczystość przybyli uczestnicy z całej Polski, ojcowie dominikanie oraz siostry dominikanki z klasztorów w Polsce i za granicą. Przełożona wspólnoty podziękowała uczestnikom uroczystości, ofiarodawcom którzy włączyli się w dzieło odnowy ołtarza i ufundowali nowe tabernakulum, a także wykonawcom dzieła.

Wójt gminy Przyrów Robert Tomasz Nowak pogratulował siostrom jubileuszu i podkreślił, że mieszkańcy gminy są dumni, że na ich terenie jest klasztor Sióstr Dominikanek, które się za nich modlą. Życzył, aby siostry pozostały tutaj na kolejne stulecia i na pamiątkę jubileuszu przekazał wspólnocie jubileuszowe tablo.

2019-05-12 21:27

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rzym: strona internetowa w 10 językach informuje o noclegach w klasztorach w Roku Świętym

[ TEMATY ]

klasztor

Rok Święty 2025

nocleg

Włodzimierz Rędzioch

Centralny portal „Ospitalita e accoglienza religiosa in Italia” oferuje obecnie około 100 000 łóżek w prawie 3 000 klasztorach i innych instytucji religijnych we Włoszech. W samym Rzymie 157 z nich przygotowuje się obecnie na spodziewany napływ pielgrzymów w Roku Świętym 2025. Z myślą o jubileuszu organizatorzy portalu umieścili w Internecie informacje dotyczące Roku Świętego w dziesięciu językach.

Przyszli pielgrzymi udający się do Rzymu mogą z centralnej strony zarezerwować nocleg w instytucji kościelnej, pobrać oficjalną aplikację Roku Świętego, poprosić o paszport pielgrzyma lub wyświetlić kalendarz wydarzeń zaplanowanych dotychczas przez Watykan.
CZYTAJ DALEJ

Dobra Marta i dobra Maria mieszkają w jednym domu Kościoła

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Joanna Popławska

Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
CZYTAJ DALEJ

Kościelne podmioty mogą skorzystać z dotacji Narodowego Instytutu Muzeów

2026-10-06 17:20

[ TEMATY ]

muzeum

Al. Łukasz Hryniewicki

Fragment Relikwiarza kalendarzowego w Muzeum Diecezjalnym w Drohiczynie – w lewym górnym rogu cząstka Chusty z Oviedo lub Manopello.

Fragment Relikwiarza kalendarzowego w Muzeum Diecezjalnym w Drohiczynie – w lewym górnym rogu cząstka Chusty z Oviedo lub Manopello.

Kościelne muzea, izby pamięci i niewielkie ekspozycje tworzone przez parafie i zgromadzenia zakonne mogą skorzystać z programu dotacyjnego „Izby Pamięci” na rozwój działalności muzealnej. Dysponentem funduszy na ten cel jest Narodowy Instytut Muzeów. Termin składania wniosków upływa 2 listopada.

Narodowy Instytut Muzeów poprzez realizację programu „Izby Pamięci” wspiera podmioty prowadzące izby lub mające takie zamiary przy tworzeniu wystaw stałych lub ich modernizacji. Dofinansowanie obejmuje również działania edukacyjne oraz popularyzatorskie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję