Radość posiadania kościoła

W czerwcu 1988 r. w parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Poczesnej odbywały się misje. Na ich zakończenie ogłoszono, że z tamtejszej parafii oddzielone zostaną 3 wioski: Wanaty, Zawisna i Zawada, z których powstanie samodzielna parafia. Jeszcze w tym samym miesiącu do tworzenia nowej wspólnoty delegowany został ks. Jan Mucha - dotychczasowy wikariusz parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sosnowcu. Za wskazaniem bp. Stanisława Nowaka nowy Ksiądz Proboszcz zaczął budowę kościoła pw. bł. Karoliny Kózkówny Dziewicy i Męczennicy, w miejscowości Wanaty przy trasie Warszawa - Katowice. Plac pod jego budowę Pasterz Kościoła częstochowskiego poświęcił w kwietniu 1989 r. Na pierwszych stronach parafialnej kroniki odnotowano fakt, że wierni liczącej niecałe 1000 osób parafii od początku aktywnie włączyli się w dzieło jej tworzenia. Postawa taka była wynikiem zrozumienia potrzeby łatwiejszego uczestnictwa w życiu Kościoła. Przejawiało się ono w zaangażowaniu w adaptację na kaplicę sprowadzonego z woj. rzeszowskiego budynku, pięknych dekoracji na każde święta oraz radosnym przywożeniem i rozładowywaniem cegieł na nową świątynię. Od razu też czyniono starania o zakup działki pod nowy cmentarz, na której w lipcu 1990 r. nastąpiło poświęcenie krzyża. W kwietniu 1991 r. rozpoczęto kopanie fundamentów pod kościół, którego kamień węgielny poświęcił Jan Paweł II podczas Światowego Dnia Młodzieży w Częstochowie w 1991 r. Równolegle z pracami materialnymi wspólnota dbała o swój rozwój duchowy, co do dzisiaj przejawia się w pieszych pielgrzymkach na Jasną Górę czy licznym udziale wiernych w niedzielnych Mszach św.
Kiedy 16 lipca 2000 r. abp Stanisław Nowak konsekrował powstały dzięki pracy i ofiarności parafian (szczególnie Ochotniczych Straży Pożarnych z Zawisnej i Wanat) oraz materialnej pomocy ofiarodawców kościół, wówczas na jego wystrój złożyły się m.in. marmurowy ołtarz, tabernakulum, duży drewniany krzyż z umieszczonymi pod nim figurami Matki Bożej i św. Jana Apostoła, w bocznych ołtarzach obrazy Pana Jezusa Miłosiernego i bł. Karoliny oraz witraże przedstawiające św. Floriana i św. Barbarę.

Radość bycia świątynią Boga

Zapytany o posługę duszpasterską w parafii Ksiądz Proboszcz odpowiada, że cieszy się każdym przejawem „poważnego” traktowania Pana Boga przez swoich parafian. Świadczyć o tym mogą działające obecnie grupy: Rada Parafialna, Legion Maryi, Żywy Różaniec (w skład którego wchodzi 11 Róż Różańcowych), Koło Ministranckie (do którego należy 15 ministrantów), zawiązały się także grupy Akcji Katolickiej i Ruchu „Światło-Życie”. Przy parafii istnieją także formacyjne grupy duszpasterskie Ochotniczej Straży Pożarnej, które zawsze swoją obecnością uświetniają liturgiczne uroczystości i święta. Ich członkowie nieustannie podejmują starania aktywnego włączania się w życie Kościoła będąc świadomymi ciążącej na nich odpowiedzialności za jego wspólnotę. Na parterze plebani zorganizowana została świetlica, gdzie licznie i systematycznie gromadzą się dzieci i młodzież, by wspólnie spędzać czas na modlitwie, nauce i zabawie. Z mieszczącej się obok biblioteki mogą oni wypożyczać książki i katolicką prasę.
Wierni parafii od kilku już lat przyjmują w swoich domach pielgrzymów Bielsko-Żywieckiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę. W parafialnej kronice znajduje się podziękowanie bp. Janusza Zimniaka, skierowane do ks. kan. Jana Muchy za „otwarcie serc, które w szczególny sposób widoczne jest każdego roku w sierpniu, kiedy wierni witają w progach swoich domów jasnogórskich pielgrzymów”. Ten przykład ilustruje dobroć, jaką kierują się w swoim życiu wanaccy parafianie.
Kanoniczna wizytacja w parafii była czasem spojrzenia na tę wspólnotę w duchu wdzięczności i składania postanowień dalszego zatroskania zarówno o jej materialną stronę, jak i rozwój duchowy. Zachęcał do tego Biskup Jan w kierowanym do parafian słowie. Prosił, by ciesząc się i dziękując Bogu za osiągnięte dobra, parafianie nie ustawali w dalszym zbliżaniu się do Stwórcy przez słuchanie Pańskiego Słowa i życie sakramentami. Podkreślił też, że mając piękny kościół, wciąż trzeba dbać o czystość serca, o świątynię Ducha Świętego. Czcigodny Pasterz stawiał za wzór Patronkę - bł. Karolinę Kózkównę pokazując (szczególnie bierzmowanej młodzieży), że głęboko religijne życie można prowadzić także w młodym wieku, że przyjaźni z Chrystusem nie zdobywa się jednym czynem lecz ciągłym wzrastaniem w łasce.