W homilii, zwracając się do chorych i personelu medycznego, abp Gądecki podkreślił, że bez wzięcia pod uwagę uzdrowicielskiej działalności Jezusa nie da się zrozumieć Jego zbawczej działalności na ziemi.

„Nie da się zrozumieć zbawczej działalności Chrystusa bez tego, co stanowi uzdrawianie człowieka z licznych chorób fizycznych i psychicznych, bez wskrzeszenia umarłych. Egzorcyzmy i uzdrowienia uzupełniały się wzajemnie, wskazując na konieczność uzdrawiania całego człowieka, tzn. jego ducha i ciała” – zaznaczył metropolita poznański.

Przewodniczący KEP zauważył, że Kościół jest przekonany, że każdy człowiek cierpiący winien walczyć z chorobą i wszystkimi godziwymi sposobami starać się o zachowanie swego zdrowia.

„Kościół rozumie gorące pragnienie zdrowia człowieka chorego i radzi żarliwą modlitwę o uzdrowienie. Odwołanie się chorego i jego otoczenia do modlitwy nie wyklucza korzystania z naturalnych środków medycznych służących przywróceniu zdrowia” − zauważył metropolita poznański.

Aby Gądecki tłumaczył, że doświadczenie cierpienia może stać się dla chrześcijanina uprzywilejowanym sposobem przekazywania łaski i źródłem, z którego może czerpać mądrość serca.

Przewodniczący KEP, poruszając problem wiary i życia wiecznego, podkreślił, że największą pomocą dla umierającego człowieka jest wiara w Boga i nadzieja na życie wieczne.

Abp Gądecki zaznaczył, że choroba często rani człowieka sprawiedliwego i wtedy jeszcze trudniej zrozumieć, dlaczego tak się dzieje. Wskazał na źródło cierpienia, które jest w nas albo w świecie, ale my zazwyczaj nie stawiamy zarzutów sobie ani światu, ale Bogu. „Zło i cierpienie, a zwłaszcza dramat tylu niezawinionych cierpień zdają się zaćmiewać obraz Boga i wprowadzać w duszę zwątpienie o Jego istnieniu” – zauważył abp Gądecki.

Przypomniał, że Jezus nie zakończył swojej pracy nad ludzkim cierpieniem w momencie swojej śmierci i zmartwychwstania, ale zlecił kontynuację tej pracy swoim uczniom, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.

Metropolita poznański zaznaczył, że leczenie stanowi istotne zadanie ucznia Chrystusa.

„Takie było przekonanie Kościoła już od średniowiecza, kiedy domagał się od kapłanów nie tylko znajomości teologii, ale i medycyny” – zauważył abp Gądecki. Podkreślił, że przez całe wieki Kościół był jedyną instytucją poświęcającą opiekę chorym, zajmował się lecznictwem, a zdecydowaną większość lekarzy i personelu medycznego stanowili zakonnicy i zakonnice.

Zwrócił uwagę, że z tego powodu niektórzy nazywają chrześcijaństwo religią terapeutyczną, czyli religią przywracania pełnego zdrowia z pomocą Bożej łaski.

W rozmowie z KAI przewodniczący KEP zaznaczył, że Światowy Dzień Chorego jest okazją do przypomnienia, że znakiem, który łączy chorych, ich rodziny i personel medyczny, jest znak krzyża. „Światowy Dzień Chorego koncentruje uwagę na cierpiących, którym trzeba przypominać, czym jest choroba i jakie jest zasługujące dzieło choroby” – zauważył metropolita poznański.

Podkreślił, że choć są różne sposoby przeżywania choroby, to są też takie, „które mogą z człowieka uczynić kogoś większego”. Przewodniczący KEP wskazał, że dzisiejsze święto „to moment, kiedy możemy przypominać, że człowiek z Bożą pomocą może obrócić zło w dobro”.

Wielospecjalistyczny Szpital Miejski im. Józefa Strusia w Poznaniu jest najstarszym w stolicy Wielkopolski. W 1263 r. został założony Szpital Świętego Ducha, który działał początkowo na Śródce i Chwaliszewie, a następnie przy pl. Kolegiackim. Siedziba przy ul. Szkolnej w sąsiedztwie Starego Rynku w Poznaniu została zakupiona od karmelitanek bosych. Budynki modernizowano w XIX w. 14 sierpnia 1953 r. szpital został nazwany Szpitalem Miejskim nr 1 im. Józefa Strusia. Dwadzieścia trzy lata później został utworzony z ZOZ Poznań-Nowe Miasto, zlokalizowany przy ul. Szwajcarskiej.

Szpital został oddany do użytku 1 stycznia 2000 roku. Dokładnie dziewięć lat później, na podstawie Uchwały Rady Miasta Poznania, dokonano połączenia Zakładu Opieki Zdrowotnej Poznań-Stare Miasto z Zakładem Opieki Zdrowotnej Poznań-Nowe Miasto przy ul. Szwajcarskiej. Obecnie pacjenci leczeni są w szesnastu oddziałach szpitalnych. W szpitalu funkcjonuje 17 stacjonarnych oddziałów, na których rocznie hospitalizowanych jest około 80 tys. chorych.