Stacje te to piaskowe słupy o wysokości 2,7 m z obrazami malowanymi na blasze przez nieznanego artystę. Pierwszych siedem stacji stoi przy wysadzonej modrzewiami leśnej dróżce pnącej się ku górze. Dalsze stacje rozmieszczone są przy ścieżce doprowadzającej już na sam szczyt Górzca (445 m n. p. m.), przy czym ostatni odcinek stanowią kamienne schody. Na szczycie znajdują się stacje 12,13,14 oraz kapliczka z ołtarzem i krzyżem. Sam szczyt zbudowany jest ze skały bazaltowej. Przy dobrej pogodzie roztacza się widok na jezioro Słup i Legnicę. Na zboczach góry widoczne są ślady średniowiecznego grodziska, a nieco dalej, schodząc ze szlaku czerwonego w kierunku Męcinki, napotkać można pozostałości po kopalni rud żelaza, między innymi zalaną wodą sztolnię „Rudolf”.
Przy okazji warto wspomnieć o legendzie „O białej damie”, która pojawiała się codziennie w południe na tym wzgórzu. Przed laty na Drogę Krzyżową do siódmej stacji chodził pewien parobek z Męcinki. Często widywał białą postać, która próbowała zbliżyć się do niego. Pewnego razu, gdy modlił się przy siódmej stacji, uklękła przy nim i zapytała, czy mógłby ją wybawić z zaklęcia. Następnym razem przyjdzie tu w postaci żmii. Z pęku kluczy, które będzie mieć w paszczy, musi on wyjąć złoty kluczyk, którym otworzy drzwi do skarbca. Wówczas stanie się bogaty, zaś ona odczarowana. Parobek mimo strachu, jaki go ogarnął, przyrzekł, że tu wróci. Po powrocie do Męcinki poszedł do księdza i wyspowiadał się. Ksiądz poradził dotrzymać przyrzeczenia. Następnego dnia, gdy był już na górze i ujrzał żmiję, ze strachu zemdlał. Usłyszał wówczas głos narzekania z jej strony, bowiem w tej sytuacji musi ona czekać dalszych 50 lat na swojego wybawiciela.
Podania mówią, że wielokrotnie zdarzało się różnym ludziom spotykać w tej okolicy żmiję z kluczami, białą damę czy potężny zamek.
Nasuwa się pytanie, skąd w tym peryferyjnym obszarze Sudetów wzięła się Kalwaria? Kalwaria, jako miejsce poświęcone kultowi Męki Pańskiej, powstała ok. 1740 r., założona przez cystersów, którzy byli właścicielami tego terenu. Byli to mnisi z najstarszego na Dolnym Śląsku klasztoru w Lubiążu. W pobliskim Słupie - Winnicy mieścił się zarząd wielkiego majątku. Ten niezwykły w tej części krajobraz kulturowy dopełniają liczne kapliczki w Męcince i Słupie. Warto wspomnieć, że po raz pierwszy tę zapomnianą Kalwarię po ostatniej wojnie wyremontował ks. Stanisław Żyrkowski z Męcinki. Od 1995 r. z okazji Światowego Dnia Ziemi, w przedostatnią sobotę kwietnia corocznie organizowana jest pielgrzymka ekologiczna. Dzięki Zarządowi Parku Krajobrazowego „Chełmy” oraz Księdzu Proboszczowi z Męcinki i Ojcom Franciszkanom z Legnicy coraz więcej ludzi modlących poznaje ten piękny zabytek naszej Ojczyzny.

Xl Pielgrzymka ekologiczna na Górzec

24 kwietnia 2004 r. (sobota)
- Legnica (dworzec PKS) godz. 7.55 - odjazd autobusu linii nr 14 do Jawora - uczestnicy ponoszą koszt przejazdu.
- Jawor, parking „Podzamcze” godz. 9.10 - odjazd autobusu specjalnego do Męcinki.
godz. 9.30 - Męcinka kościół św. Andrzeja - nabożeństwo ekologiczne.
godz. 10.15 - Męcinka boisko sportowe - wyjście na drogę kalwaryjską.
godz. 11.00 - początek Drogi Krzyżowej (krótkie nabożeństwo - domek pustelnika).
godz. 12.00 - Górzec - zakończenie nabożeństwa.
godz. 12.00 -13.00 - przejście szlakiem czerwonym do Bogaczowa
godz. 13.00-14.00 - Bogaczów piknik przy ognisku
godz. 14.30 - Bogaczów - wyjazd autobusu specjalnego do Jawora.
godz. 15.00 - Jawor, odjazd autobusu kursowego PKS - uczestnicy ponoszą koszt przejazdu.
Organizatorzy:
klasztor Ojców Franciszkanów w Legnicy, duszpasterstwo św. Andrzeja w Męcince, DZPK Oddział Legnica.