1. Chrzest Jezusa w Jordanie

Jan Paweł II poucza nas, że „gdy Jezus schodzi do wody - jako niewinny, który czyni siebie grzechem za nas (por. 2 Kor. 5,21) - otwierają się niebiosa i głos Ojca ogłasza Go Synem umiłowanym (Mt 3,17), a Duch Święty zstępuje na Niego, by powołać Go do przyszłej misji”.
Jezus, przyjmując chrzest Janowy „wypełnia sprawiedliwość”, utożsamiając się ze swym ludem. Cierpi nie tylko z powodu ludzi, ale pragnie także cierpieć razem z ludźmi.
Jezus wypełnia sprawiedliwość, czyli w pełni realizuje wolę swojego Ojca. Wypełnić całą sprawiedliwość - oto program, którym Syn Boży rozpoczyna zbawczą działalność. To także program, do którego pragniesz Jezu nas wszystkich włączyć.
Tak nakreślonego programu nie da się realizować inaczej, jak tylko w Duchu Świętym, który jest światłem i mocą Bożą.
Przez słowa: „Ten jest mój Syn umiłowany...” Bóg odpowiada na posłuszeństwo Jezusa mówiącego do Jana: „trzeba nam wypełnić całą sprawiedliwość”. W Jezusie Chrystusie stajemy się dziećmi Bożymi, pełniąc wolę Ojca... Wtedy i nas obejmują słowa Ojca: „Ten jest mój syn umiłowany...”.
Maryjo! Matko Jezusa Chrystusa, ukazuj nam znaczenie łaski chrztu św. i konsekwencje wynikające z faktu bycia dzieckiem Bożym. Wypraszaj nam moc Ducha Świętego do spełniania misji, jaką Bóg nam powierza w świecie.

2. Objawienie się Jezusa na weselu w Kanie

Gody weselne to biblijny symbol Nowego Przymierza, symbol czasów mesjańskich, kiedy to Mesjasz będzie oblubieńcem, a lud Boży Jego oblubienicą. Maryja, zwracając się do Jezusa słowami: „Synu, wina nie mają”, staje się najdoskonalszą cząstką Ludu Bożego Starego Testamentu i w jego imieniu zwraca się do Jezusa niejako o dar Nowego Przymierza, o dar Jego zbawczej, przemieniającej łaski.
Wino symbolizuje dobra Nowego Przymierza, czyli nowe objawienie w Jezusie Chrystusie. Ewangelia, czyli Dobra Nowina dana przez Jezusa, zarówno jakością, jak i ilością przewyższa dotychczasowe objawienie Starego Testamentu. Stąd, pod wpływem zbawczej obecności Chrystusa, istnienie i działanie chrześcijanina ulega całkowitej przemianie. Maryja zwraca się do sług słowami: „Cokolwiek wam powie, czyńcie”. To ostatnie słowa, jakie w Ewangelii wypowiedziała Maryja i jedyne, jakie skierowała do ludzi. Poprzednie kierowała do Boga lub do Anioła. Maryja, jako cząstka ludu Starego Przymierza, a zarazem Matka ludu Nowego Przymierza wyraziła pragnienie, byśmy żyli Ewangelią Jezusa.
Jezus wychodzi naprzeciw potrzebom ludzi strapionych, ludzi trwających w grzechu. Swoją obecnością zbawczą staje się źródłem mocy do wewnętrznej przemiany serca i do działania w duchu posłuszeństwa woli Ojca.
Maryjo! Razem z Tobą pragniemy uwielbiać Jezusa, Syna Bożego, obecnego w codziennych sprawach ludzi. Niech cud przemiany wody w wino będzie znakiem przemiany z człowieka ziemskiego i cielesnego, w nowego, duchowego człowieka.

3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Głoszenie Królestwa Bożego obejmuje treścią: zwycięstwo nad szatanem, przybliżenie Królestwa Bożego, głoszenie Dobrej Nowiny, wezwanie do nawrócenia i wiary w Ewangelię.
Zwycięstwo nad szatanem najpierw odnosi sam Jezus. Natomiast w Jezusie i tylko w Nim może zwycięstwo odnieść każdy, kto przez wiarę przyjmie Jego moc i Jego Ewangelię. Pierwszy więc czyn, który trzeba nam kontemplować w trzeciej tajemnicy światła, to zwycięstwo nad kusicielem.
Jezus Chrystus przychodząc na świat przynosi z sobą i w sobie Królestwo Boże. Królestwo Boże, które przyszło w Jezusie Chrystusie, było utożsamiane przez Niego z mocą Bożą. Dzięki tej mocy Jezus dokonywał uzdrowień i wypędzał złe duchy. W tym znaczeniu trzeba modlić się formułą zamieszczoną przez Jezusa w modlitwie Pańskiej: „przyjdź Królestwo Twoje”. Prosimy w niej, aby Królestwo Boże przychodziło ze swą mocą do nas. Faktycznie, dla chrześcijanina, który przyjmuje słowa Jezusa i wypełnia je na każdy dzień, staje się ono darem. Każdego dnia potrzebujemy nowej mocy od Boga i nowej radości, którą niesie z sobą słowo Boga.
Maryjo, ucz nas przyjmowania z wiarą słowa Bożego i rozważania go w naszych sercach, a szczególnie wzywaj nas do realizowania woli Bożej w życiu.

4. Przemienienie na górze Tabor

Tajemnica Przemienienia na górze Tabor staje się - według Ojca Świętego - szkołą kontemplacji oblicza Jezusa Chrystusa i szkołą autentycznej modlitwy chrześcijanina. Wraz z wybranymi uczniami mamy być świadkami modlitwy Jezusa Chrystusa.
Wchodzenie na górę wyraża drogę człowieka do Boga. Pośród codziennych spraw potrzeba nam wzniesienia się ponad nie i spotkania ze światłością.
Obłok osłaniający przemienionego Jezusa i uczniów wskazuje na obecność Ducha Świętego. W tym znaczeniu św. Paweł napisze: „Wpatrujemy się w jasność Pańską, jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu” (2 Kor 3,18). Modlitewne i kontemplacyjne wpatrywanie się w Jezusa Chrystusa jest faktycznie źródłem naszej duchowej przemiany i owocnego, Bożego działania.
Po zejściu z góry Jezus nakazał uczniom, aby nie mówili na temat przemienienia. Chce, aby oni zachowywali światło Boże i medytowali nad nim. Pragnie, aby światło płynące z modlitwy rozjaśniało ich codzienność i dodawało im sił w znoszeniu codziennych krzyży.
Maryjo! Wyproś nam łaskę zrozumienia i przyjęcia, w duchu głębokiej wiary, tajemnicy Bóstwa Jezusa Chrystusa.

5. Ustanowienie Eucharystii

„Tajemnicą światła - pisze Papież - jest wreszcie ustanowienie Eucharystii, w której Chrystus ze swym Ciałem i Krwią pod postaciami chleba i wina staje się pokarmem, dając aż do końca świadectwo swej miłości do ludzi, dla których zbawienia złożył samego siebie w ofierze”.
Szczęście, jakiego uczniowie doświadczyli na górze Tabor, staje się naszym udziałem przez dar Eucharystii. Przez uczestnictwo we Mszy św. jednoczymy się z Chrystusem, a w Nim z wszystkim siostrami i braćmi. Komunia św. zaś jest zadatkiem radości i mocy do niesienia krzyża.
Owocne korzystanie z Eucharystii możliwe jest dzięki umiejętności adoracji Najświętszego Sakramentu. Św. Faustyna napisała w „Dzienniczku”: „Najwięcej światła otrzymałam w adoracjach (...), w tym czasie poznałam głębiej siebie i Boga”.
Maryjo! Wyproś nam łaskę owocnego korzystania z tajemnicy Eucharystii. Łaską kontemplacji oblicza Syna Bożego wypraszaj dar adoracji i uwielbienia Jezusa obecnego w Eucharystii.

* * *

Tajemnice światła to Jezus Chrystus obecny na naszej drodze życia. To Jego światło, które pozwala odróżniać dobro od zła. To także Jego moc pozwalająca nam powiedzieć złu „nie”, a dobru „tak”.
Tajemnice światła to obecność Maryi, naszej ukochanej Matki. To Ona - wierna Uczennica i Córka Boga - staje się z kolei Nauczycielką pełnienia woli Bożej. Ponieważ w mocy Ducha Świętego powiedziała przy zwiastowaniu Bogu: „Niech mi się stanie według słowa Twego”, dlatego ma teraz prawo mówić do nas: „Cokolwiek wam powie, czyńcie”.