Biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz modlił się w katedrze opolskiej podczas Mszy św. sprawowanej w 50. rocznicę śmierci bp. Franciszka Jopa. Pierwszy biskup opolski przez wiele lat związany był z diecezją sandomierską, w której pełnił posługę kanclerza kurii, wykładowcy seminarium duchownego oraz biskupa pomocniczego.

Eucharystii sprawowanej w intencji zmarłego hierarchy przewodniczył bp Paweł Stobrawa. Na Mszy św. byli także obecni: biskup opolski Andrzej Czaja, biskup senior gliwicki Jan Kopiec, biskupi pomocniczy diecezji opolskiej oraz bp Grzegorz Olszowski, biskup pomocniczy archidiecezji katowickiej.

– Biskup Franciszek Jop głosił słowo Boże przez osobiste świadectwo, nie moralizował, nie był teoretykiem, żył Ewangelią. Użyczał zarazem Bogu swojego serca, intelektu, ust, posługując się różną formą przekazu, od homilii, przez wykłady, interwencje, dekrety. Reakcje bywały różne. Raz wzbudzał podziw oraz wdzięczność, innym razem musiał mierzyć się z niezrozumieniem, z niechęcią, z fałszywymi oskarżeniami tych wszystkich, którzy mieli inne oczekiwania. Nie uciekał od problemów, nie przerzucał ich na innych, a były to przecież czasy wojny i czerwonego terroru. Serce miał czułe, szlachetne, pobożne, czasami nawet ze szczyptą łatwowierności, płynącej z dobroci.

W końcowej części homilii bp Nitkiewicz wskazał, że wierność Chrystusowi wymaga stałej troski o własną duszę i zbawienie innych. – Trzeba umniejszać się, aby nie przesłaniać sobą Jezusa. Wskazywać na Baranka Bożego, który gładzi grzechy świata, w żadnym wypadku na własne ego. Taka też jest rola Kościoła i o taki Kościół powinniśmy zabiegać, zaczynając od samych siebie – powiedział.

Po błogosławieństwie uczestnicy liturgii odmówili modlitwę do Matki Bożej Opolskiej ułożoną przez bp. Jopa. Następnie biskupi zeszli do krypty, gdzie spoczywa bp Jop, aby modlić się przy jego grobie.

Rocznica ma szczególne znaczenie również dla diecezji sandomierskiej. To w Sandomierzu Franciszek Jop przygotowywał się do kapłaństwa i w 1920 r. przyjął święcenia. Po studiach w Rzymie wykładał w miejscowym seminarium duchownym oraz pracował w kurii diecezjalnej, pełniąc m.in. funkcję kanclerza. W 1946 r. otrzymał sakrę biskupią i podjął posługę biskupa pomocniczego. Z Opolem był związany od 1956 r., a w 1972 r. został pierwszym biskupem nowo utworzonej diecezji opolskiej.

Wieczorną Mszę św. poprzedziła konferencja naukowa w auli Muzeum Diecezjalnego w Opolu, prowadzona przez bp. Rudolfa Pierskałę. Witając uczestników, bp Czaja zachęcił do czerpania wzoru z ufności bp. Jopa w Bożą Opatrzność oraz jego oddania wspólnocie kapłańskiej. Biskup Kopiec przedstawił historyczny kontekst jego posługi, bp Musioł omówił działalność pasterską, a ks. Erwin Mateja, profesor Uniwersytetu Opolskiego, przybliżył dziedzictwo liturgiczne. Spotkanie dopełniła prezentacja wystawy poświęconej życiu i posłudze bp. Franciszka Jopa, którą przedstawił dyrektor muzeum ks. Wojciech Lippa.