Jak możemy zagwarantować, że rozwój sztucznej inteligencji rzeczywiście służy dobru wspólnemu, a nie jest wykorzystywany jedynie do gromadzenia bogactwa i władzy w rękach nielicznych? To pilne pytanie, ponieważ technologia ta wywiera już realny wpływ na życie milionów ludzi, każdego dnia i w każdym zakątku świata. (...)

Ludzie są powołani do bycia współpracownikami w dziele stworzenia, a nie jedynie biernymi odbiorcami treści generowanych przez sztuczną technologię. Nasza godność tkwi w zdolności do refleksji, swobodnego wyboru, bezwarunkowej miłości i nawiązywania autentycznych relacji z innymi. Sztuczna inteligencja z pewnością otworzyła nowe horyzonty dla kreatywności, ale budzi również poważne obawy dotyczące jej potencjalnych konsekwencji dla otwartości ludzkości na prawdę i piękno oraz zdolności do zachwytu i kontemplacji. Rozpoznanie i ochrona tego, co charakteryzuje osobę ludzką i gwarantuje jej zrównoważony rozwój, jest niezbędne do stworzenia odpowiednich ram zarządzania konsekwencjami działania sztucznej inteligencji. (...)

Zdolności dostępu do ogromnych ilości danych i informacji nie należy mylić ze zdolnością do wyciągania z nich sensu i wartości. Ta ostatnia wymaga gotowości do konfrontacji z tajemnicą i podstawowymi pytaniami naszej egzystencji, nawet jeśli te realia są często marginalizowane lub wyśmiewane przez panujące modele kulturowe i ekonomiczne. Dlatego kluczowe będzie nauczenie młodych ludzi korzystania z tych narzędzi z własną inteligencją, dbając o to, by otworzyli się na poszukiwanie prawdy, życie duchowe i braterskie, poszerzając swoje marzenia i horyzonty podejmowania decyzji.

Przemówienie do uczestników konferencji „Sztuczna inteligencja i troska o nasz wspólny dom”, 5 grudnia 2025 r.

Jak pięknie jest móc powiedzieć sercem i umysłem: Bóg jest miłością, On jest miłością! (por. 1 J 4, 16). Patrząc na Niego, możemy nauczyć się żyć tak, jak On nas umiłował; możemy odkryć, że przykazanie miłości odpowiada na nasze najgłębsze potrzeby, bo właśnie kochając, naprawdę się spełniamy.

Przemówienie do organizatorów i artystów Koncertu z ubogimi, 5 grudnia 2025 r.

Siostry i bracia, jak bardzo świat potrzebuje tej nadziei! Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Przygotujmy się na Jego królestwo, przyjmijmy je. (...) Jezus z Nazaretu będzie nas prowadził! On, który oddał się w nasze ręce, od nocy swoich narodzin do ciemnej godziny śmierci na krzyżu jaśnieje w naszej historii jak wschodzące słońce. Rozpoczął się nowy dzień: obudźmy się i wędrujmy w Jego świetle! Oto duchowość Adwentu, tak świetlista i konkretna. Iluminacje wzdłuż ulic przypominają nam, że każdy z nas może być małym światełkiem, jeśli przyjmie Jezusa, odrośl nowego świata. Uczmy się tego od Maryi, naszej Matki, Niewiasty ufnego oczekiwania i nadziei.

Anioł Pański, 7 grudnia 2025 r.