Reklama

Niedziela plus

Gdańsk

Mobilna pomoc

W Sopocie i Gdańsku ponownie ruszył Autobus SOS – codzienny mobilny punkt wsparcia dla osób w kryzysie bezdomności.

Niedziela Plus 49/2025, str. VIII

[ TEMATY ]

pomoc

Sopot

Adobe Stock

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W autobusie potrzebujący mogą zjeść ciepły posiłek, ogrzać się, otrzymać odzież i doraźną pomoc medyczną, a także uzyskać informacje o dostępnych formach wsparcia. To już dziewiąty sezon mobilnej pomocy w Trójmieście. Autobus kursuje codziennie między Sopotem a Gdańskiem, aż do wiosny przyszłego roku – również w święta. Trasa rozpoczyna się w Sopocie, przy ul. Bohaterów Monte Cassino, w pobliżu kościoła, wieczorem autobus rusza do Gdańska, gdzie zatrzymuje się m.in. na Przymorzu, we Wrzeszczu i przy dawnym kinie „Krewetka”, by zakończyć trasę przy ogrzewalni na ul. Mostowej. Chętne osoby mogą tam spędzić noc w bezpiecznych warunkach.

Autobus SOS to wspólna inicjatywa Sopotu i Gdańska, realizowana przez Towarzystwo Wspierania Potrzebujących „Przystań” i współfinansowana przez oba samorządy. – Autobus SOS to wyraz solidarności i troski o tych mieszkańców, którzy znaleźli się w najtrudniejszej sytuacji życiowej – mówi Magdalena Czarzyńska-Jachim, prezydent Sopotu. – Kryzys bezdomności jest złożony, dlatego nasza wspólna inicjatywa z Gdańskiem wykracza poza ciepłą zupę.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W okresie jesienno-zimowym zwiększana jest liczba patroli straży miejskiej, policji i pracowników socjalnych, którzy odwiedzają miejsca przebywania osób doświadczających bezdomności i proponują im pomoc. W szczególności zachęcają, by w czasie chłodów osoby, które przebywają w miejscach niemieszkalnych, skorzystały z pobytu w schronisku.

Przez cały rok w siedzibie Caritas przy al. Niepodległości 778 osoby potrzebujące mogą skorzystać z łaźni, usług fryzjerskich, doraźnej pomocy medycznej, zjeść ciepły posiłek i otrzymać odzież.

2025-12-02 18:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bezinteresownie dla Mii

Niedziela zamojsko-lubaczowska 15/2018, str. VII

[ TEMATY ]

pomoc

turniej

Ewa Monastyrska

Zagrali dla poważnie chorej kilkumiesięcznej dziewczynki

Zagrali dla poważnie chorej kilkumiesięcznej dziewczynki
Czy można zrobić coś dla kogoś obcego zupełnie bezinteresownie? Choć w dzisiejszych czasach taka sytuacja wydaje się zupełnie nierealna, to jednak młodzi ludzie z Tomaszowa Lubelskiego udowodnili, że aby pomagać, wystarczą jedynie dobre chęci i świetna organizacja. Kilkumiesięczna Mia cierpi z powodu sekwencji Pierr’a Robina. Ta choroba wiąże się z trudnościami w oddychaniu i przełykaniu. Gdy informacja o koniecznej operacji obiegła media społecznościowe, 17-letni Mikołaj Łaba z Tomaszowa Lubelskiego wraz z kolegami postanowili zorganizować dla chorej dziewczynki turniej, podczas którego zbierane miałyby być datki. Organizacja młodych mężczyzn budziła podziw. – 24 marca odbył się Wielkanocny Charytatywny Turniej Halowej Piłki Nożnej pod hasłem „Nie poMIAjmy potrzebujących”. Chcemy dziewczynkę wesprzeć w jej leczeniu. Robimy ten projekt w pięciu. Rozplanowaliśmy, co każdy powinien zrobić. Zrobiliśmy listę partnerów, którzy zechcieliby nam pomóc. Tłumaczyliśmy wszystkim po kolei, co chcemy zrobić. Ku naszemu zdziwieniu wszyscy byli dla nas bardzo mili i wykazali się dla nas ogromnym wsparciem. Ulotki, wlepki, plakaty, puchary… To wszystko było dofinansowane przez naszych partnerów. Teraz rozmawiamy, a mój kolega jeździ do różnych piekarni i szuka tej, która zechce dofinansować nam choćby drożdżówki – wyjaśnił Mikołaj Łaba.
CZYTAJ DALEJ

Największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście

2026-04-23 12:43

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

To jest największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście. I jeśli nawet nas karci, to tylko dlatego, abyśmy mieli wieczne szczęście, abyśmy się nie pogubili na drogach świata, a jeśli się pogubiliśmy, abyśmy odnaleźli właściwą drogę do Niego i bezpiecznie doszli ku obfitości życia wiecznego.

1. Woła on swoje owce po imieniu. W oczach Boga nikt nie jest anonimowy. Każdy z nas, mały czy wielki, bogaty czy biedny, osoba wpływowa czy bez znaczenia, młody czy star szy wiekiem – dla Boga każdy jest jedyny, ważny, wyjątkowy. Nikt zatem nie może czuć się pominięty czy niedostrzeżony. Wszyscy ludzie, każdy z nas, są członkami rodziny Jezusa. Każdemu z ludzi Chrystus rezerwuje czas, tak długi, jakiego potrzebuje, aby mógł się odnaleźć w natłoku różnych spraw i problemów, w kontekście cierpienia czy choroby, sytuacji smutnych czy radosnych. Chrystus mnie widzi i wie, czego potrzeba mi najbardziej, za czym tęsknię, czego się boję, czego pragnę… Bóg widzi, kim jestem i widzi mnie takim, jaki jestem. Nawet jeśli Mu nic nie mówię, On o tym wie i to widzi. Bywa często tak, że nie wiem, w jakich słowach opowiedzieć Bogu o tym, co mnie spotyka, czego doświadczam, co mnie boli lub smuci. Lecz On wie o tym na długo przedtem, zanim ja Mu o tym opowiem. I to jest piękne! Prawda o tym rodzi nadzieję, rozwesela serce. Ewangelia mówi ponadto: Wyprowadza je. Jezus „wyprowadza” nas „na zewnątrz”. Czyli gdzie? Jezus nie trzyma nas w naszych trudnościach. Nie są Mu miłe nasze cierpienia, strapienia, lęki, niepokoje. Owszem, zna je, ale nie jest bez silny względem nich. Jest Bogiem, dlatego może i chce „wy prowadzić” nas na zewnątrz, poza nie, na nowe przestrzenie. Kiedy to czyni? I w tym właśnie jest problem. Wyłącznie On, Bóg, zna czas i miejsce, kiedy i gdzie nas wyprowadza. Ważne więc, aby Mu zaufać. Wiara mówi, że nasz Bóg jest Bogiem wielkich perspektyw, przestrzeni otwartych, wizji szerokich, przyszłości bez granic. Jezus Chrystus jest Panem życia, nie śmierci.
CZYTAJ DALEJ

Zmarła Siostra Zofia Zdybicka, przyjaciółka św. Jana Pawła II

2026-04-24 13:39

[ TEMATY ]

przyjaciółka

Siostra Zofia Zdybicka

św. Jana Pawła II

KUL

S. prof. dr hab. Zofia J. Zdybicka

S. prof. dr hab. Zofia J. Zdybicka

Zmarła Urszulanka s. prof. dr hab. Zofia J. Zdybicka, przyjaciółka św. Jana Pawła II. Miała 98 lat.

Siostra Zofia Zdybicka od 25 IX 1948 r. była członkiem Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. W latach 1963-1983 i 2001-2007 była członkiem Rady Generalnej zgromadzenia, a w latach 1983-2003 Przełożoną Centrum Lubelskiego tegoż zgromadzenia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję