Modlitwa, spotkania, świadectwa i radość wspólnoty – tak ewangelizuje „Jutrzenka Pokoju” działająca w parafii św. Maksymiliana w Oświęcimiu. To tutaj kursy Alpha i Beta prowadzą uczestników od pierwszych pytań o wiarę aż po głębokie doświadczenie sakramentów.
Jutrzenka Pokoju” należy do federacji wspólnot poalfowych. We wrześniu świętowała 5-lecie istnienia. – Pięć lat temu na rekolekcjach z pomysłodawcą federacji o. Bogdanem Kocańdą Duch Święty podarował nam nazwę „Jutrzenka Pokoju”. Konkretne znaki potwierdzały wybór – nawet w czytaniach pojawiały się te słowa. To było dla nas jasne, że to Boże prowadzenie – wspomina Beata Tomasiewicz, liderka. Wspólnota powstała z pragnienia czegoś więcej po kursie Alpha. – Udaliśmy się do proboszcza, by uzyskać zgodę. Towarzyszyło mi wtedy kilka osób, w tym mąż, brat i Krzysztof Kurek, którego poznałam podczas posługi w więzieniu w Wadowicach. Proboszcz się zgodził i tak ewangelizujemy do dziś – dodaje. Opiekunem jest ks. Dawid Majdak. Spotkania Alpha odbywają się w czwartki. – Zaczynamy o godz. 18.30 kolacją, potem są wykład i praca w grupach. Każda grupa ma swojego gospodarza, który przyjmuje gości jak w domu. Chodzi o to, by każdy czuł się u siebie, mógł się otworzyć i podzielić swoim życiem. Nie oceniamy, nie krytykujemy – każde pytanie jest ważne – wyjaśnia p. Beata.
Rekolekcje z Duchem Świętym
Reklama
Po siedmiu spotkaniach uczestnicy wyjechali na weekend rekolekcyjny. – To stały element programu, kluczowy dla całej ewangelizacji przez Alphę. Wtedy słuchamy katechez o Duchu Świętym: kim jest, co czyni i jak zostać Nim napełnionym. Kulminacją jest modlitwa o wylanie Ducha Świętego, podczas której wstawiennicy modlą się indywidualnie nad każdą osobą. Nieważne, czy ktoś jest wierzący, czy nie – ważne, że przyszedł i pozwolił się dotknąć Bogu – podkreśla p. Beata. Rekolekcje odbyły się w październiku u Ojców Dominikanów w Korbielowie. Ludzie dzielili się tym, co przeżyli: poczuciem błogości, radości, uwolnienia, doświadczeniem miłości Boga i drugiego człowieka. Padały słowa: „w życiu czegoś takiego nie przeżyłem”. – To są momenty nawróceń. Niektórzy po latach wracają do spowiedzi, inni decydują się na ślub kościelny, ktoś inny mówi o uwolnieniu z uzależnień. Najpiękniejsze jest to, że uczestnicy czują się zaopiekowani, że każdy uśmiech, dotyk czy przytulenie jest prawdziwe. Kiedy jako wstawiennik modlę się nad kimś, mówię: „Pamiętaj, że Bóg cię kocha, bez względu na to, co się wydarzyło w twoim życiu, jesteś cudowną córeczką Boga, jesteś synem ukochanym naszego Boga”. I ludzie płaczą, bo chcą usłyszeć, że jest Ktoś, kto ich kocha. I to wystarcza, by Duch Święty zaczął działać – dodaje.
W parafii odbył się także niedawno „Dzień Glorii”, zorganizowany przez Federację Katolickich Wspólnot Poalfowych Chrystusa Sługi. Tematem przewodnim były słowa: „Wspólnota miejscem nadziei”. – Dzień Glorii odbywa się raz w roku w różnych parafiach. Zapraszani są goście, którzy podejmują temat ważny dla naszego wzrastania. Są Msza św. i uwielbienie Pana. W tym roku my byliśmy gospodarzami – mówi p. Beata. Gościem była s. Joanna Nowińska, doktor habilitowana nauk teologicznych. Pierwszy temat brzmiał „Jestem w Bogu”, drugi dotyczył wspólnoty w wymiarze biblijnym, a trzeci – wspólnoty jako miejsca nadziei. Następny Dzień Glorii odbędzie się 24 października 2026 r. w Ćwiklicach.
Czas na Betę
Kurs Alpha dobiega końca, ale wspólnota już zaprasza na kurs Beta dotyczący sakramentów. – To pomysł ks. Jana Nowaka z Zagórnika. Cieszymy się, że nasi kapłani się tym zajęli. Zaczynamy od kerygmatu i podstaw wiary, a potem idziemy dalej, pogłębiając życie sakramentalne. Każdy kapłan wybiera jeden sakrament i przygotowuje wykład – mówi p. Beata. Kurs Beta planowo rozpocznie się w lutym 2026 r. – Dzięki niemu ludzie poznają sakramenty głębiej, a niejednokrotnie po kursie decydują się na bierzmowanie czy chrzest. To piękne, bo pokazuje, że Alfa i Beta prowadzą do realnych zmian w życiu.
Ośmiu kapłanów – księża dekanatu oświęcimskiego, salezjanin i franciszkanin – modliło się w liturgiczne wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych za ofiary obozów i łagrów na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. We Mszy św., której towarzyszył intensywny deszcz, udział wzięło kilkadziesiąt osób, w tym przedstawiciele Muzeum.
Liturgia była sprawowana na dziedzińcu przylegającym do bloku 11, nieopodal Ściany Straceń, gdzie hitlerowcy rozstrzelali co najmniej kilka tysięcy osób. Mszy przewodniczył dziekan oświęcimski ks. Fryderyk Tarabuła. Wśród celebransów byli proboszczowie i wikarzy z oświęcimskich i podoświęcimskich parafii, a także niemiecki kapłan – ks. Manfred Deselaers z Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Do obchodzonego w Polsce Dnia Męczeństwa Duchowieństwa Polskiego w czasie II wojny światowej nawiązał papież pozdrawiając Polaków podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Zachęcił do modlitwy za wstawiennictwem męczenników za młodych, aby odważnie odpowiadali na Boże wezwanie
Oto słowa Ojca Świętego skierowane do pielgrzymów polskich:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.