Święty Ignacy był trzecim biskupem Antiochii, po św. Piotrze Apostole i św. Ewodiuszu. Gdy wybuchło prześladowanie chrześcijan za cesarza Trajana, Ignacy został uwięziony i skazany na śmierć. Wysłano go pod eskortą żołnierzy do Rzymu, aby tam rzucić na pożarcie dzikim zwierzętom w czasie organizowanych właśnie igrzysk. W drodze zatrzymał się w Smyrnie. Tu napisał cztery listy do gmin chrześcijańskich: w Efezie, Magnezji, Trallach i Rzymie. W Smyrnie spotkał się ze św. Polikarpem, biskupem, uczniem św. Jana Apostoła. Następnie dotarł do Troady i stamtąd wysłał kolejne listy: dwa do Kościołów Filadelfii i Smyrny i jeden do biskupa Polikarpa. Z Troady dotarł do Neapolu, a później do miasta w Macedonii (dzisiaj nosi ono nazwę Cavalla). Ostatnim etapem wędrówki był Rzym, gdzie zginął śmiercią męczeńską na tamtejszej arenie. W amfiteatrze Flawiuszów, czyli Koloseum, został rozszarpany przez lwy.

W listach, pisząc o czekającym go męczeństwie, św. Ignacy widział je w kategoriach eucharystycznych. Nazwał siebie „Bożą pszenicą”. „Moje upodobania zostały ukrzyżowane i nie ma już we mnie pożądania ziemskiego. Jedynie woda żywa przemawia do mnie z głębi serca i mówi: Pójdź do Ojca. (...) Jestem Bożą pszenicą. Zostanę starty zębami dzikich zwierząt, aby się stać czystym chlebem Chrystusa” – napisał do chrześcijan w Rzymie.

Św. Ignacy Antiocheński, biskup i męczennik ur. na początku I wieku zm. 107 r.