Uczestnicy Oazy Nowego Życia III stopnia przybyli do Bydgoszczy z różnych stron Polski – z archidiecezji poznańskiej oraz diecezji: bydgoskiej, kieleckiej i pelplińskiej. Około czterdziestu osób przemierzało ulice miasta, by nawiedzać kościoły parafialne w duchu modlitwy, wspólnoty i wiary.
Oazę odwiedził bp Krzysztof Włodarczyk, który spotkał się z uczestnikami, wysłuchał ich świadectw i zachęcił do dalszego wzrastania w wierze. Zwracając się do młodych, biskup zauważył, że Oaza Nowego Życia III stopnia to wydarzenie duchowe i eklezjalne – czas modlitwy, formacji i świadectwa.
Alan Nowak z Kielc, dzieląc się swoim doświadczeniem, zaznaczył: – Przeżycie głębokiego nawrócenia oraz odkrycie, że wiara nie opiera się na emocjach, lecz na konkretnych decyzjach – to dla mnie najważniejsze owoce oazy.
Ksiądz Paweł Rybka, moderator Ruchu Światło-Życie w diecezji bydgoskiej, podkreślił znaczenie obecności oazowiczów w różnych częściach miasta. – To nieprzypadkowe, że młodzież odwiedza kolejne parafie. To nie tylko okazja do odkrywania duchowego dziedzictwa Bydgoszczy, ale przede wszystkim konkretna realizacja idei Kościoła powszechnego – wspólnoty, która nie ogranicza się do jednej świątyni, lecz żyje i działa w całym mieście. Każde nawiedzenie, każda modlitwa i każdy uśmiech to znak, że Kościół jest młody, żywy i obecny pośród nas – powiedział.
Obecność Oazy Nowego Życia III stopnia w Bydgoszczy to nie tylko kolejny turnus wakacyjnych rekolekcji. To czytelny znak – dla Kościoła i dla miasta – że wiara młodych ma się dobrze i nie brakuje tych, którzy chcą budować wspólnotę Kościoła: odważnie, wspólnie i z miłością.
Tekst należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza związanej z wygnaniem babilońskim. To jedna z tzw. pieśni o Słudze, w których słowo Boga opisuje misję człowieka posłanego do ludu. Mówi ktoś, kto został uformowany przez słuchanie. W hebr. pojawia się obraz „języka ucznia” (limmudim) i „przebudzanego ucha”. W Biblii Tysiąclecia słychać „język wymowny”, a tło semickie wskazuje na ucznia, który uczy się mowy od Nauczyciela. Sługa nie przemawia z własnej inicjatywy. Każdy dzień zaczyna od słuchania, a dopiero potem od słowa, które krzepi strudzonego. Poranne „pobudzanie ucha” opisuje stałą formację, bez pośpiechu i bez skrótów. To tło odsłania, że posługa prorocka rodzi się z ciszy wobec Boga. Werset o „otwartym uchu” przypomina obrzęd z Wj 21,6, w którym niewolnik oddaje ucho na znak trwałej służby. Tu opisuje dobrowolną dyspozycyjność wobec Boga i brak cofania się. Potem pojawia się przemoc: biczowanie, wyrywanie brody, oplucie. Tekst nazywa szczegół, który w kulturze semickiej był znakiem hańby. Sługa przyjmuje to bez odwetu. Zostaje „niewzruszony”, bo Pan Bóg go wspiera. „Twarz jak głaz” opisuje moc wytrwania, podobną do Ez 3,8-9, gdzie prorok otrzymuje „czoło jak diament”. W Wielkim Tygodniu Kościół słyszy w tej pieśni portret Jezusa milczącego wobec zniewag. Cyryl Jerozolimski w katechezach o męce przytacza zdanie o policzkach i opluciu jako zapowiedź tego, co stało się na dziedzińcach przesłuchań. W tekście widać także pewność: wstyd nie ma ostatniego słowa. To słowo otwiera drogę od upokorzenia do zwycięstwa Boga, które objawia się w wierności Sługi.
Wewnętrznej pustki nie wypełni się tysiącami lajków czy nawet przemocowymi formami przynależności – powiedział Leon XIV do młodzieży i katechumenów w Monako. Dodał, że tylko miłość trwała i wierna oraz gotowość do ofiary dają sercom pokój. Nie bójcie się oddać wszystkiego Bogu i braciom – apelował Ojciec Święty.
W kościele świętej Dewoty, patronki Monako, młodej dziewczyny, która broniła swojej wiary aż po męczeństwo, Leon XIV spotkał się z młodzieżą księstwa oraz katechumenami, przygotowującymi się do przyjęcia w Wielkanoc sakramentu chrztu świętego.
Dziś rano izraelska policja uniemożliwiła łacińskiemu patriarsze Jerozolimy, kard. Pierbattiście Pizzaballi, oraz kustoszowi Ziemi Świętej, o. Francesco Ielpo, wejście do Bazyliki Grobu Świętego w Jerozolimie, gdy udawali się na celebrację Mszy w Niedzielę Palmową.
Poinformowano o tym we wspólnym komunikacie Łacińskiego Patriarchatu Jerozolimy i Kustodii Ziemi Świętej. Uniemożliwienie wejścia osobom, które „sprawują najwyższą odpowiedzialność kościelną w Kościele katolickim i w Miejscach Świętych”, stanowi – jak podkreślono – „środek wyraźnie nieracjonalny i poważnie nieproporcjonalny”. Decyzję uznano za „pochopną i zasadniczo błędną, powodowaną niewłaściwymi względami”, reprezentującą „poważne odejście od fundamentalnych zasad rozsądku, wolności kultu i poszanowania status quo”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
