Istota diakonatu to charyzmat służebny w Kościele ze szczególnym akcentem położonym na głoszenie słowa Bożego, ścisłą współpracę z biskupem i prezbiterami oraz troską o potrzebujących – mówi Łukasz Kozakiewicz, alumn Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu.
Kamil Krasowski: 24 maja w głogowskiej kolegiacie przyjmiesz święcenia diakonatu. Uroczystość już za tydzień. Jak zatem wyglądają Twoje bezpośrednie przygotowania do tego wydarzenia?
Al. Łukasz Kozakiewicz: Od 18 maja będę przeżywał, wspólnie z kandydatami do prezbiteratu, rekolekcje u Sióstr Urszulanek w Pniewach, które poprowadzi ojciec duchowny seminarium. Prócz przygotowań związanych z organizacją samej Mszy św. z udzieleniem święceń, prób służeń itd. jest to przede wszystkim dla mnie czas duchowego przygotowania, m.in. medytacji nad treścią modlitw zanoszonych przy udzielaniu święceń, z których można wyczytać istotę diakonatu.
Diakonat jest dziś posługą w Kościele, która przechodzi stopniowe przeobrażenie w mentalności Kościoła. Przez stulecia był związany z drogą do przyjęcia święceń kapłańskich i na takiej drodze ja również go przyjmuję, ale po Soborze Watykańskim II, gdy przywrócono formę stałą diakonatu, rozpoczął się proces ponownego odczytania tej posługi. Więc z jednej strony w mojej drodze odczytywania powołania diakonat jest pewnym etapem w drodze do prezbiteratu, z drugiej będzie to włączenie we wspólnotę diakonów diecezji, którzy są nimi w sposób stały. Sama istota diakonatu się zasadniczo nie zmieniła, a jest to charyzmat służebny w Kościele ze szczególnym akcentem położonym na głoszenie słowa Bożego, ścisłą współpracę z biskupem i prezbiterami oraz troską o potrzebujących.
Czym dla Ciebie jest przyjęcie święceń diakonatu? Co ten moment oznacza dla Ciebie na drodze formacji do kapłaństwa?
Jest to dla mnie szczególny moment w podjętej drodze do prezbiteratu, gdy Kościół powierzając mi zadania diakona, włącza mnie do stanu duchownego. Przyrzekając wierne sprawowanie Liturgii Godzin czy głoszenie Ewangelii, definitywnie łączę swoje życie z posługą w Kościele, najpierw jako diakon, w perspektywie jako prezbiter.
Za Tobą 5 lat formacji seminaryjnej. Co ten czas wniósł w Twoje życie? Czy utwierdził Cię na drodze, którą obrałeś?
Czas formacji seminaryjnej był dla mnie okresem dużych zmian, wierzę, że na lepsze. Życie codzienne w seminarium, różne praktyki, spotkanie przeróżnych ludzi bardzo na mnie wpłynęło. I wierzę, że w tym czasie dobrze rozeznałem, czy Pan Bóg wzywa mnie do realizacji powołania do świętości, właśnie poprzez podążenie drogą powołania do kapłaństwa.
Czego Ci życzyć przed święceniami?
Myślę, że tego, abym podołał zadaniom, jakie Kościół mi powierzy. Wierzę, że ten Kościół, rozumiany jako konkretne wspólnoty, konkretne osoby, modli się za mnie, a ja za nich i zadania, jakie zostaną mi wyznaczone, będę realizować w Kościele, czyli we wspólnocie i wobec wspólnoty. A wraz z modlitwą, byciem wspólnotą we wspólnej drodze wiary, ufam, że pójdzie Boża łaska, której szczególnie można życzyć i mi, i każdemu innemu chrześcijaninowi.
W pierwszą niedzielę Adwentu wszedł w życie dekret bp. Tadeusza Lityńskiego, ustanawiający dla diecezji zielonogórsko-gorzowskiej własny herb. W ten sposób nasza diecezja dołączyła do grona polskich biskupstw, które obok herbu biskupa posiadają własny znak heraldyczny.
Prace nad nim rozpoczęły się w 2017 r. Wówczas na ręce bp. Lityńskiego wpłynęła propozycja ustanowienia herbu dla diecezji. Ksiądz biskup przekazał projekt piszącemu ten artykuł do dalszych prac. Przez cały rok 2018 trwały poszukiwania najlepszego i najbardziej poprawnego heraldycznie rozwiązania. Bardzo blisko współpracowałem w tym dziele z ks. Michałem Gławdelem, który służył nie tylko radą, ale i umiejętnościami graficznymi. Powstało łącznie 6 projektów. Najlepsze rozwiązania były przedstawiane biskupowi Tadeuszowi do akceptacji. Ksiądz biskup dzielił się własnymi oczekiwaniami oraz uwagami i po potrzebnych poprawkach ostatecznie przyjął jedną finalną wersję herbu. Została ona przekazana ks. Mariuszowi Kołodziejowi, ks. Robertowi Kuflowi, ks. Rafałowi Mocnemu i ks. Alkowi Zielonce z prośbą o opinię. Już na końcu prac swoje uwagi do propozycji tekstu dekretu i noty wyjaśniającej złożyli jeszcze księża Kufel i Kołodziej. Nieocenione sugestie i propozycje składał przez cały czas także ks. Paweł Dudziński z Warszawy, teolog i heraldyk, przewodniczący Komisji Heraldycznej przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dał pozytywną opinię o przygotowanym projekcie, a po zaakceptowaniu ostatecznej wersji przez biskupa Tadeusza narysował także herb w prezentowanej w tym tekście wersji.
Na pierwszym roku formację do kapłaństwa podejmuje 6 kleryków
W Wyższym Seminarium Duchownym w Gorzowie Wlkp. 13 października odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego. Na pierwszym roku formację do kapłaństwa podejmuje 6 kleryków.
Tegoroczna inauguracja odbyła się po raz 80. w historii Zielonogórsko-Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego. Rozpoczęła się w seminaryjnej kaplicy od Mszy św., której przewodniczył bp Tadeusz Lityński. Homilię wygłosił bp Adrian Put, który podkreślił, że decyzja o kapłaństwie musi dokonać się w wolności kandydata. - 6 lat tego czasu tutaj jest po to, żeby dojrzeć do tej wolności, którą przynosi nam Ewangelia. "Czy chcesz?" Nie czy będziesz dobry księdzem, nie czy będziesz duże grupy prowadził formacyjne, nie czy będziesz piękne kościoły budował albo świetne grupy Caritas prowadził. Na początku będzie ciebie biskup pytał: "czy chcesz?", "czy jest w tobie tyle wolności, która płynie z Ewangelii, aby podjąć się tego zadania?" – mówił bp Adrian Put. - Wiecie, że czasami są bracia, którzy z różnych powodów mówią: "A jednak nie". To ja dzisiaj was proszę i dzisiaj do was kieruję to słowo. To zanim będziesz odpowiadał biskupowi w katedrze i będziesz słyszał ten głos pełen ufności, wiary, nadziei, ale i trochę lęku, to dojrzyj do tego, żeby odpowiadać w wolności: "tak, chcę". Bo dzisiaj nikt ci nie zagwarantuje, co będziesz robił – kontynuował biskup. - Z biskupem diecezjalnym mamy takie doświadczenia, jak jeździmy po wizytacji szczególnie w tym okresie albo w okresie zimowym, ilu naszych braci w tym okresie tak naprawdę stać tylko na to, żeby ogrzać sypialnię i trochę łazienki, ale są wśród tych ludzi. Ilu naszych braci zmaga się z wieloma remontami, różnymi trudnościami, ale są, bo odpowiedzieli sobie na pytanie, dlaczego chcę, jaka jest moja wolność. Są takie wioski ciągle na naszym terenie, gdzie państwa polskiego już dawno nie ma. Nie ma policji, nie ma szkoły, nie ma poczty, nie ma nawet przystanku autobusowego, ale jest kościół, do którego systematycznie przyjeżdża ksiądz. Tam nawet młodych już nie ma, ale przyjeżdża ksiądz, który głosi Ewangelię Bożą i ile razy było słychać, że tylko ksiądz nam tutaj został – zauważył bp Put. - Więc ja wam nie zagwarantuje, biskup diecezjalny wam nie zagwarantuje tego czy będziecie pracowali na wielkiej parafii i mieli sukcesy, czy będziecie na małej wspólnocie parafialnej, gdzie trzeba będzie troszkę walczyć też o byt. Niczego wam zagwarantować nie możemy poza Ewangelią Jezusa Chrystusa i poza wolnością, do której wzywa nas Chrystus. Więc bardzo pokornie was proszę, abyście ten czas seminaryjny wykorzystali na to, aby dojrzeć w wolności do odpowiedzi na pytanie: "czy chcesz?". Nikt ciebie do święceń nie będzie popychał. To musi być twoja i tylko wyłącznie twoja wolna wola. Chcę, bo wiem, że skoro chcę, to Pan ma dla mnie jakiś plan. I czy będę tam, czy będę gdzie indziej. Czy będę w takiej wspólnocie, czy innej, czy będę miał takie zadanie czy inne, to będzie to moje miejsce zbawienia w wolności – podkreślił biskup.
Samotność nie zawsze oznacza pusty dom. Można być otoczonym ludźmi i jednocześnie czuć, że nikt naprawdę nie wie, co dzieje się w naszym sercu. Dzisiejsza tajemnica Różańca przypomina, że Bóg przychodzi także do naszej samotności.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
