Mam nadzieję, że książka oraz wystawa zostaną przyjęte z zainteresowaniem nie tylko przez naukowców, ale również przez wspólnoty parafialne, które są kustoszami kościelnego dziedzictwa – mówił bp Krzysztof Nitkiewicz.
W siedzibie Kurii Diecezjalnej w Sandomierzu odbyła się promocja książki pt. Straty w obiektach sakralnych diecezji sandomierskiej w czasie II wojny światowej oraz inauguracja wystawy fotografii przedstawiającej zniszczenia wojenne.
W spotkaniu uczestniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz oraz osoby zaangażowane bezpośrednio w badania, m.in. koordynatorzy zadania Ewa Kołomańska oraz Magdalena Kopeć z Muzeum Wsi Kieleckiej. Biskup ordynariusz podziękował wszystkim za ofiarność i kompetencję.
– Dzięki waszej wytrwałej pracy dowiedzieliśmy się o skali wojennych zniszczeń, a zarazem o heroicznym wysiłku tych, którzy podnieśli z ruin kościoły, plebanie czy kaplice, choć część patrymonium została stracona bezpowrotnie. Mam nadzieję, że książka oraz wystawa zostaną przyjęte z zainteresowaniem nie tylko przez naukowców, ale również przez wspólnoty parafialne, które są kustoszami kościelnego dziedzictwa – mówił bp Nitkiewicz.
Następnie ks. dr Piotr Tylec, dyrektor Biblioteki Diecezjalnej oraz redaktor monografii pokonferencyjnej, zapoznał obecnych z zawartością publikacji.
Monografia, składa się z dwóch zasadniczych części. Pierwsza z nich ma charakter wprowadzający i prezentuje zagadnienia ogólne związane z okresem II wojny światowej. Otwiera ją artykuł dr. hab. Ryszarda Gryza na temat Kościoła katolickiego na ziemiach polskich w okresie ostatniej wojny. Kwestie związane z niemiecką polityką okupacyjną wobec ludności polskiej i żydowskiej na kielecczyźnie przybliża dr Tomasz Domański z Delegatury Instytutu Pamięci Narodowej w Kielcach. Trzeci artykuł dotyczy zagadnień związanych z funkcjonowaniem diecezji sandomierskiej w latach 1939-45. Jego autorem jest ks. dr Szczepan Kowalik z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Duchowny porusza w nim kwestie dotychczas nieopracowane przez historyków, m.in. dotyczące działalności głównych urzędów diecezjalnych, problematykę postaw kapłanów podczas wojny oraz ich zaangażowanie duszpasterskie i charytatywne. Ostatni rozdział pierwszej części prezentuje obiekty sakralne diecezji sandomierskiej w latach 1939-44, a więc przed okresem największych zniszczeń. Druga część niniejszej publikacji pokonferencyjnej porusza kwestie strat wojennych w poszczególnych dekanatach diecezji sandomierskiej. Przyjęto układ rozdziałów w kluczu położenia geograficznego, poczynając od terenów znajdujących się najbliżej stolicy diecezji. Z tej racji jako pierwszy zaprezentowano dekanat sandomierski, następnie koprzywnicki, opatowski, zawichojski wraz z kunowskim – to połącznie wymusiła znikoma ilość zniszczeń wojennych dekanatu kunowskiego. Kolejne opisane dekanaty to: staszowski, słupski, wąchocki, radoszycki oraz konecki. Na zakończenie ks. Tylec zachęcił zebranych do obejrzenia wystawy umiejscowionej na placu przy bazylice katedralnej.
W Ośrodku Promocji Aktywności Kulturalnej w Sandomierzu miały miejsce rodzinne warsztaty rękodzielnicze z okazji Dnia Babci i Dziadka pod hasłem „Ramka pełna miłości – dla Babci i Dziadka”.
Uczestnicy warsztatów własnoręcznie wykonywali ozdobne ramki, które były prezentami dla babć i dziadków. Każda praca była pełna kolorów, pomysłowych detali i osobistych akcentów. Dzieci z dużym zaangażowaniem dekorowały swoje ramki, wkładając w nie wiele serca, kreatywności i emocji, a rodzice chętnie wspierali je w realizacji pomysłów. Spotkanie było nie tylko okazją do rozwijania zdolności manualnych i artystycznych, ale także do budowania więzi rodzinnych oraz wspólnego celebrowania Dnia Babci i Dziadka. Przy wspólnych stołach nie brakowało uśmiechów, rozmów i radości płynącej z bycia razem. Warsztaty poprowadziła Aneta Walas, pracownik Sandomierskiego Centrum Kultury, która z dużą życzliwością i zaangażowaniem wspierała uczestników, dzieląc się wskazówkami i inspiracjami plastycznymi. Dzięki jej opiece zajęcia przebiegały w spokojnej i przyjaznej atmosferze, sprzyjającej twórczemu działaniu. Rodzinne warsztaty „Ramka pełna miłości – dla Babci i Dziadka” były pięknym przykładem międzypokoleniowego spotkania, w którym wspólna praca stała się okazją do wyrażenia uczuć i stworzenia pamiątek o szczególnej, sentymentalnej wartości.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
Modlitwa w kościele stacyjnym św. Franciszka z Asyżu w Łodzi
Święty cokolwiek robi, to nie robi z powodu jakiegoś interesu, żeby coś uzyskać dla siebie, ale ta miłość jest bezinteresowna, czynna. Można nie przypominać sobą Jezusa Chrystusa, jeśli się nie ma w sercu miłości! – mówił bp Kleszcz.
Pielgrzymowanie do Wielkopostnych Kościołów Stacyjnych Łodzi zaprowadziło pątników na liturgię stacyjną do kościoła pw. św. Franciszka z Asyżu w Dekanacie Łódź Retkinia – Ruda. Tam Eucharystii przewodniczył i kazanie wygłosił biskup Piotr Kleszcz – biskup pomocniczy Archidiecezji Łódzkiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
