Chcemy doświadczać i rozsmakować się w pięknej i starannie przygotowanej liturgii – taki był cel rekolekcji liturgicznych organizowanych przez ośrodek Mysterium Fidei.
W tym roku ich hasłem były słowa: „Piękno Domu Bożego. Król pragnie Twego piękna”. W dniach 18-20 października w parafii św. Andrzeja Apostoła w Toruniu pochyliliśmy się nad tajemnicą piękna, którą możemy odkrywać w liturgii oraz w celebrującej ją wspólnocie. Nie miała to być jednak debata tylko i wyłącznie nad kategorią estetyczną piękna. Chcieliśmy pójść dalej i zgłębiać to, co transcendentne, mistyczne, duchowe, ponieważ wspólnota Kościoła, która wypływa z Bożego pragnienia, jest po prostu piękna.
Rekolekcje liturgiczne odbyły się już po raz trzeci. Zawsze są czasem modlitwy i formacji, w którym prowadzi nas liturgia, dlatego celebracja Liturgii Godzin i Eucharystii wyznaczają program dnia. Dodatkowo specjaliści z różnych dziedzin teologicznych wprowadzają nas w głębię liturgii i jej teologii. Podczas pierwszej sesji rozprawialiśmy nad Boskim dialogiem w liturgii, a na drugiej o niezwykłej wymianie darów, która zachodzi podczas sprawowanej liturgii. Teraz zaś pochyliliśmy się nad tematem piękna, czyli syntezą prawdy i dobra. Tak więc jest to czas mistagogii, w której łączy się harmonijne wiedza z doświadczeniem wtajemniczania w tajemnice wiary przeżywane w liturgii.
Głęboko wierzę, że ten czas trzydniowej nauki, celebracji i wielu spotkań zaowocuje w uczestnikach tym, że Msza św., sakramenty oraz Liturgia Godzin będą dla nich czymś piękniejszym, a nawet ciekawszym. Dzięki temu będą mogli uczestniczyć w kulcie czynnie, świadomie i z radością oczekiwać na spotkanie, jakie dokonuje się podczas liturgii – intymny dialog człowieka z samym Bogiem.
Rekolekcje dały mi nowe spojrzenie na piękno liturgii i znacząco wpłynęły na moje przeżywanie Eucharystii (Karol Tracki).
Przepiękny śpiew chóru, dopracowana i dopięta na ostatni guzik asysta liturgiczna, unoszący się dym kadzidła (którego było nadzwyczaj dużo), zapach prawdziwych woskowych świec – pomagały w lepszym przeżyciu rekolekcji, a dzięki pełnym treści prelekcjom świadomość liturgiczna uczestników pogłębiała się, co przekładało się na dobre przeżywanie każdej następnej liturgii (Bartosz Śnieć, jeden z organizatorów).
Rekolekcje pomogły mi na nowo odkryć bogactwo Kościoła i spojrzeć w głąb swojej duchowości. Liturgia Godzin była powiewem świeżości w moim życiu modlitewnym, a prelekcje zaproszonych gości pozwoliły spojrzeć na Mszę św. z nowej perspektywy (Karol Andrzejewski).
Rekolekcje to wydarzenie, w którym rzeczywiście możliwe było odczytanie piękna liturgii, wkroczenie w jej ducha, tak różnego od ducha świata. Dzięki wykładom poszerzyłem swoje patrzenie na aspekty kształtujące piękno liturgii oraz jeszcze bardziej pogłębiłem swoją relację z Bogiem (Michał Moga).
Ważnym momentem była immatrykulacja studentów pierwszego roku
Październik to czas, w którym studenci powracają na uczelnie. Wybierają oni różne kierunki i dalsze ścieżki swojego rozwoju. Dlaczego młodzi decydują się na studiowanie teologii?
Wydział Teologiczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 3 października zainaugurował rok akademicki 2024/25. Uroczystość rozpoczęła się Mszą św., której przewodniczył abp Wiesław Śmigiel. – Dziękujemy dobremu Bogu za Jego błogosławieństwo, za to, że nas prowadzi, że czuwa nad wydziałem – mówił. Na modlitwie zgromadzili się: bp Arkadiusz Okroj, bp Krzysztof Wętkowski, władze wydziału, księża, wykładowcy oraz studenci. Posługę muzyczną pełnił chór Wydziału Teologicznego.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Niezidentyfikowany sprawca oblał czerwoną farbą pomnik Jana Karskiego oraz drzwi i fragment elewacji Konsulatu Generalnego RP w Nowym Jorku. Konsul generalny Mateusz Sakowicz w sobotę w rozmowie z PAP określił zdarzenie jako „akt wandalizmu, który należy jednoznacznie potępić”.
Do incydentu doszło w piątek w godzinach porannych. Konsul podkreślił, że sprawa jest traktowana priorytetowo w kategoriach bezpieczeństwa placówki. – Właściwe służby we współpracy z nami się tym zajmują. To jest obecnie jeden z naszych najważniejszych priorytetów – zaznaczył.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
