Reklama

Niedziela Legnicka

Wspólne wędrowanie

W sobotę, 7 września, w krzeszowskim sanktuarium Matki Bożej Łaskawej odbyła się jubileuszowa, XXV pielgrzymka Osób Niepełnosprawnych i Przyjaciół. Do Domu Łaski przybyło około 600 osób.

Niedziela legnicka 38/2024, str. I

[ TEMATY ]

Krzeszów

Ks. Waldemar Wesołowski/Niedziela

Eucharystia pod przewodnictwem bp. Andrzeja Siemieniewskiego

Eucharystia pod przewodnictwem bp. Andrzeja Siemieniewskiego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pielgrzymka odbywała się pod hasłem: „Maryjo, przyjdź i drogę wskaż”. Do tych słów nawiązał w katechezie poprzedzającej Mszę św. ks. Marcin Uryga z legnickiej Caritas, która była głównym organizatorem tego spotkania. – Te słowa zaczerpnięte z „Litanii do Matki Boga i Ludzi”, wskazują na Maryję jako Przewodniczkę, która wskazuje nam drogę. Wyraża to szczególnie cudowna ikona Matki Bożej Łaskawej, na której Maryja lewą dłonią kieruje nasz wzrok na swojego Syna, jednocześnie wskazuje na swoje serce jako źródło łaski. Dlatego Maryja zajmuje uprzywilejowane miejsce w życiu chrześcijanina, każdego z nas. Pielgrzymując zatem do Krzeszowa, chcemy wpatrywać się w wizerunek Maryi i chcemy iść drogą naszego życia za Jej wskazaniem – mówił ks. Marcin.

Pielgrzymi w drodze

Warto podkreślić, że oprócz pielgrzymów, którzy przybyli do Krzeszowa indywidualnie lub ze wspólnotami czy warsztatami terapii zajęciowej, 3 dni wcześniej, w środę rano z Legnicy, kolejny już raz, wyruszyła ponad 30-osobowa grupa niepełnosprawnych i przyjaciół. Tej pielgrzymce, pod patronatem św. ojca Pio, przewodził ks. Tomasz Filipek, opiekun duchowa wspólnoty. Przez Jawor, Gostków, Czarny Bór, piękne tereny diecezji pielgrzymi wędrowali do Matki. Po drodze, jak podkreśla ks. Tomasz, spotykali się z wielką życzliwością i gościnnością ludzi i księży.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W południe Mszy św. przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski, który w homilii nawiązał m.in. do spotkania z pielgrzymami na trasie ich wędrówki. – To była wielka radość spotkania, były rozmowy, wspólne zdjęcia, Pan okazał swoją łaskę. Uświadomiłem sobie, że jeśli jesteśmy otwarci na Boże prowadzenie, to On doprowadzi nas do spotkania z ludźmi, których On stawia na naszej drodze i do ludzi, których warto w życiu spotkać – zauważył.

Dodał też, że życie człowieka jest wędrowaniem. – Każdy, kto odkrywa, że jest wędrowcem, zaczyna rozumieć, jak wielkim bogactwem jest dołączyć do innych, zrozumieć, że idziemy razem, że jesteśmy wspólnotą – podkreślił.

Towarzyszenie w wędrówce

Zaznaczył też, że w różnych trudnościach życia dobrze mieć świadomość, że zawsze towarzyszy nam w wędrówce sam Jezus. On rozpala nasze serca, dodaje odwagi. On też posyła innych, abyśmy byli dla siebie braćmi, abyśmy „jedni drugich brzemiona nieśli”. – To wszystko przypomina nam, że dla nas Jezus jest Drogą, Prawdą i Życiem – zauważył.

Bp Siemieniewski zaznaczył też, że pielgrzymka jest także okazją do podziękowania tym wszystkim, którzy na różne sposoby niosą pomoc osobom niepełnosprawnym. Zachęcał też, za św. Pawłem, aby dziękować Bogu za to, że możemy jeszcze bardziej pomagać braciom w drodze do nieba.

Modlitwa zakończyła się aktem zawierzenia osób niepełnosprawnych i przyjaciół opiece Matki Bożej Łaskawej. Pielgrzymkę zwieńczył koncert muzyczny Przemka Szczotko i Przyjaciół.

2024-09-17 14:50

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jesteśmy jak paciorki różańca. Pielgrzymka Żywego Różańca do Krzeszowa.

[ TEMATY ]

Legnica

Żywy Różaniec

Krzeszów

Ks. Waldemar Wesołowski

Tradycyjnie już w pierwszą sobotę października do Krzeszowa pielgrzymowali członkowie Żywego Różańca. W tym roku do Matki Bożej Łaskawej przybyło około 6 tysięcy wiernych.

Wśród pielgrzymów były osoby starsze, ale nie brakowało też młodych, dzieci, całych rodzin. Krzeszowskie opactwo otworzyło swoje bramy już od godzin porannych. Z całej diecezji zjeżdżały autokary i samochody wypełnione miłośnikami modlitwy różańcowej. W bazylice o g. 10 katechezę wygłosił biskup pomocniczy wrocławski Jacek Kiciński (CMF). Mówił min. o darze miłosierdzia, jakie otrzymujemy od Boga i o którym mamy dawać świadectwo w naszym codziennym życiu. Podkreślił też rolę Słowa Bożego, które jest światłem naszego życia i które zachęca nas do świadectwa.
CZYTAJ DALEJ

Kiedy prezydent spotka się z szefami służb? Siemoniak: dostaliśmy zaproszenie

Dostałem w czwartek zaproszenie na 15 stycznia od pana prezydenta, wspólnie z premierem Kosiniakiem-Kamyszem. Zaproszeni są również szefowie czterech służb - przekazał w piątek minister-koordynator służb specjalnych Tomasz Siemoniak.

Pod koniec grudnia wicepremier, szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz i minister koordynator służb specjalnych Tomasz Siemoniak zwrócili się do prezydenta z wnioskiem, „żeby wspólnie z wszystkimi szefami służb spotkać się i przedstawić plany na 2026 rok, te budżetowe, ale też te których informacja jest oklauzulowana”.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję