Jak wychowywać? (...) „Krytyczni” intelektualiści wszelkiego rodzaju uciszali rodziców na tysiące sposobów, by bronić młode pokolenia przed szkodliwymi konsekwencjami wychowania w rodzinie. Rodzina została oskarżona m.in. o despotyzm, faworyzowanie, konformizm, tłumienie uczuć, które rodzi konflikty. W rezultacie doszło do rozdziału między rodziną i społeczeństwem, między rodziną i szkołą. Pakt wychowawczy jest dziś zerwany, tym samym przymierze wychowawcze społeczeństwa i rodziny znalazło się w stanie kryzysu, ponieważ zostało podważone wzajemne zaufanie (...).

Rodzice nie powinni sami się wykluczać z wychowywania dzieci. Liczni rodzice są „więźniami” pracy i innych trosk, w zakłopotanie wprawiają ich nowe potrzeby dzieci i złożoność obecnego życia (...). Wspólnoty chrześcijańskie są wezwane do tego, by wspierały misję wychowawczą rodzin, a czynią to przede wszystkim z pomocą światła słowa Bożego. (...) Również w najlepszych rodzinach trzeba się znosić nawzajem, a do tego potrzeba dużo cierpliwości! Takie jest życie. Życia nie tworzy się w laboratorium, ale w rzeczywistości. Sam Jezus przeszedł wychowanie w rodzinie. (...) Jeśli wychowanie w rodzinie znów będzie odgrywało z dumą swoją rolę, wiele rzeczy zmieni się na lepsze, dla niepewnych rodziców i dla rozczarowanych dzieci. Nadszedł czas, by ojcowie i matki wrócili ze swego wygnania – bo sami skazali się na wygnanie ze sfery wychowania dzieci – i w pełni na nowo odgrywali rolę wychowawczą.

Katecheza wygłoszona podczas audiencji generalnej, 20 maja 2015 r.