Zwany też „Wielką Majówką” ma już ponad 21-letnią tradycję w parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Tomaszowie Mazowieckim. Od małego, parafialnego wydarzenia, podczas którego zaproszeni wykonawcy występowali na wypożyczanej przyczepie, dzięki staraniom kapłanów, parafian i ludziom dobrej woli, festyn przerodził się w duży i wyczekiwany festyn o zasięgu lokalnym. Od trzech lat „Wielką Majówką” koordynuje wikariusz parafii Najświętszego Serca Jezusowego – ks. Łukasz Biś.
To już tradycja
Reklama
Na najmłodszych czekały animacje i wesołe miasteczko, które natychmiast wywołały szerokie uśmiechy i zapraszały do radosnej, beztroskiej zabawy. Tradycją tomaszowskiego festynu stały się także cegiełki, które można było nabywać przez cały dzień i tym samym wspomóc wyjazd młodzieży na niezapomniane kolonie letnie, które w tym roku odbędą się w Łebie, przy okazji zdobywając miłe upominki. Mała gastronomia przygotowana przez parafian raczyła wszystkich przybyłych wieloma przysmakami. Na scenie na placu kościelnym, przed licznie zgromadzoną publicznością, wystąpili w tym roku: Daniel Wysokiński – młody człowiek, pochodzący z pobliskiego Żelechlina, obdarzony wyjątkowym głosem, uczestnik obecnej edycji „Mam talent”, Kamil Bukowski – perkusista, multiinstrumentalista, instruktor. – Kamil wystąpił nawet dwukrotnie. Co ważne i co cieszy, prowadził też bardzo ciekawe, cieszące się wielkim uznaniem naszych milusińskich, warsztaty gry na bębnach! – powiedział ks. Łukasz Biś.
Kolejnym artystą, który zawładnął parafialną sceną był doskonale znany laureat z programu „Idol” – Paweł Nowak. Po wielu atrakcjach nie zapomniano i o sferze duchowej. Zgromadzeni wierni uczestniczyli w polowym nabożeństwie majowym, a zaraz po nim w niedzielnej Eucharystii w parafialnym kościele.
Przyszły tłumy
Po wylosowaniu szczęśliwych uczestników festynu na scenie pojawiła się gwiazda wieczoru – zespół Golec uOrkiestra, który zgromadził ok. 6 tys. osób! – Frekwencja przerosła nasze oczekiwania! Przyszły tłumy tomaszowian! Przyjechali też mieszkańcy innych miejscowości: Zgierza, Wolborza, Piotrkowa Trybunalskiego, a nawet Chełmna – cieszy się ks. Łukasz. Najsławniejsi rozśpiewani bliźniacy wraz z zespołem świętującym 25-lecie istnienia dali doskonały koncert, prezentując swoje najsławniejsze przeboje, najnowszy repertuar, tradycyjne góralskie instrumentarium, w tym m.in. sławne trombity. Nie zabrakło również pieśni i wspomnień przygotowanych z racji spotkań ze św. Janem Pawłem II, a nawet radosnego rapu religijnego nagranego wspólnie z siostrami zakonnymi z dalekiej Dominikany. – W tym momencie dziękujemy serdecznie wszystkim dobrodziejom, sponsorom, ludziom dobrej woli, dzięki którym możemy organizować nasz festyn i którzy tak aktywnie i ochoczo włączyli się w organizację imprezy. Zapraszamy do tomaszowskiego serca już za rok! – dodaje ks. Łukasz Biś.
Obchody Święta odzyskania Niepodległości w parafii Najświętszego Serca Jezusowego rozpoczęła Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem ks. Pawła Dziedziczaka - proboszcza świątyni oraz ks. wikariusza Konrada Sulmirskiego.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.