Historia tarnowskiej Caritas rozpoczyna się w czasach międzywojnia. 1 marca 1937 r. biskup tarnowski Franciszek Lisowski erygował Związek Caritas Diecezji Tarnowskiej, który trwał do 1950 r. Wtedy władze komunistyczne zakazały Kościołowi działalności charytatywnej.
Pomoc mimo trudności
– Pierwszym dyrektorem Caritas Diecezji Tarnowskiej był ks. Karol Pękala, późniejszy biskup pomocniczy – opowiada dyrektor ks. Zbigniew Pietruszka. – Tworzył on placówki, takie jak ochronki czy domy starców. Organizował cykliczne akcje charytatywne, co wówczas było nowością. Wcześniej nie było takich inicjatyw, a przynajmniej nie na terenie naszej diecezji i nie na taką skalę – dodaje.
Wybuch wojny w 1939 r. nie przerwał działalności Caritas w diecezji tarnowskiej. – Związek śpieszył z pomocą nie tylko diecezjanom, ale także tym, którzy tu przybywali – zaznacza ks. Pietruszka. Przy pomocy Związku Caritas Diecezji Tarnowskiej podczas wojny zostało przyjętych ponad 7 tys. osób wysiedlonych z Wielkopolski, Pomorza czy Śląska. Związek pomagał także Żydom, a w 1944 r., podczas tłumienia Powstania Warszawskiego, ponad 42 tys. uciekających ze stolicy znalazło schronienie na terenie diecezji. Tarnowska Caritas na pomoc w czasie II wojny światowej wydała ponad 9 mln zł. – Ksiądz, a później już biskup Pękala po wojnie został dyrektorem Krajowej Centrali Caritas. Można powiedzieć, że wiele idei charytatywnych wypłynęło z diecezji tarnowskiej – podkreśla ks. Pietruszka.
Dobro na cenzurowanym
W 1950 r. komunistyczne władze w Polsce zakazały Kościołowi prowadzenia działalności charytatywnej, w związku z czym Caritas przestała działać. W diecezji tarnowskiej trwano jednak przy ideach dobroczynnych, choć nie w formie instytucjonalnej. – Działalność Caritas została przeniesiona do instytucji działających przy kurii, zwanych referatami dobroczynnymi – wspomina ks. Zbigniew.
Po zmianie ustrojowej z 1989 r., 8 grudnia tego roku abp Jerzy Ablewicz reaktywował Caritas Diecezji Tarnowskiej. Dzieło zaczęło się bardzo dynamicznie rozwijać. Diecezja tarnowska była jedną z pierwszych, w której Caritas powróciła jeszcze w 1989 r.
Parafia sercem miłosierdzia
Caritas Diecezji Tarnowskiej prowadzi 9 placówek, które nieustannie się rozwijają. W ramach ich działania powstają kolejne oddziały, które ubogacają dzieło miłosierdzia.
– Swoją działalność opieramy przede wszystkim na parafialnych zespołach Caritas. Obecnie we wszystkich parafiach naszej diecezji takowe istnieją. To ewenement na skalę krajową – zauważa ks. Pietruszka. Jak dodaje, wiele z tych oddziałów prowadzi własne inicjatywy związane z parafią czy regionem. W diecezji tarnowskiej w wolontariat Caritas angażuje się dużo osób, nawet tych najmłodszych. – Mamy ponad 220 Szkolnych Kół Caritas plus kilkanaście przedszkolnych, więc ten wolontariat zaczyna się od dzieci; wolontariuszami są młodzież i oczywiście dorośli – mówi dyrektor.
Wolontariusze tarnowskiej Caritas co roku obchodzą diecezjalne święto w sobotę przed Niedzielą Bożego Miłosierdzia. Najbardziej zasłużeni i zaangażowani w działalność charytatywną są wtedy odznaczani medalem Misericors. W tym roku podczas spotkania zostanie poświęcony sztandar Caritas Diecezji Tarnowskiej. – Hasło na sztandarze nawiązuje do zawołania biskupiego bp. Pękali: Christo in pauperibus – „Chrystusowi w ubogich”. Do tych słów dodaliśmy kolejne dwa: wiernie służyć, czyli: „Chrystusowi w ubogich wiernie służyć” – opowiada ks. Pietruszka.
Głównym ich zadaniem jest wyzwalanie ludzi i siebie od lęku, który czyni człowieka niewolnikiem w otaczającym go świecie – mówi Niedzieli o należących do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka ks. dr Marek Sędek.
Maria Fortuna-Sudor: W tym roku minęło 45 lat od zainaugurowania Krucjaty Wyzwolenia Człowieka (KWC) przez Jana Pawła II. Na ile inicjatywa ks. Franciszka Blachnickiego jest dzisiaj realizowana i jak się rozwija?
Ks. Marek Sędek: Jest realizowana dzięki ludziom, którzy dla ratowania prawdziwej wolności swojej i bliźniego wprowadzają i upowszechniają inicjatywę przez radykalną abstynencję, ofiarę i modlitwę oraz przez promowanie nowego stylu życia. Mam nadzieję, że projekt będzie się jeszcze pełniej rozwijał, także dzięki powstałemu na Kopiej Górce, w Krościenku n. Dunajcem, Centrum Krucjaty Wyzwolenia Człowieka im. ks. Franciszka Blachnickiego. Chcemy, aby ten obiekt służył do prowadzenia kursów, które pomogą jak najpełniej zrozumieć ideę KWC, żeby nie tylko kojarzyła się z propagowaniem trzeźwości, ale też stawała się przestrzenią wolności. Słowa Pana Jezusa: „Nie lękajcie się!”, tak często przywoływane przez Jana Pawła II, przypominają należącym do krucjaty, że głównym ich zadaniem jest wyzwalanie ludzi i siebie od lęku, który czyni człowieka niewolnikiem w otaczającym go świecie. Pragniemy przypominać i promować to, co ks. Blachnicki zawarł w IX Drogowskazie Nowego Człowieka, czyli w Nowej Kulturze, która „polega na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność, oraz na rozwijaniu wartości osoby i wspólnoty we wszystkich dziedzinach życia...”.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
W nocy doszło do wykolejenia pociągu towarowego relacji Szczecin–Chełm przewożącego olej opałowy w rejonie Jaroszowa Wola - poinformowała we wtorek w serwisie X Komenda Stołeczna Policji. Nikt nie ucierpiał; teren jest zabezpieczany, na miejscu działają strażacy, policja i Straż Ochrony Kolei.
Rzecznik PSP st. bryg. Karol Kierzkowski dodał we wpisie na X, że na miejscu zdarzenia pracuje około 60 strażaków i 19 samochodów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
