Urodziła się na Węgrzech, jej ojcem był angielski książę Edward Wygnaniec, który znalazł tu schronienie po tym, jak rządy na Wyspach przejęli duńscy najeźdźcy. Matką Małgorzaty była Agata Bułgarska, prawdopodobnie córka św. Stefana Węgierskiego. Pierwsze kilkanaście lat swojego życia Małgorzata spędziła na Węgrzech. Do Anglii przybyła w 1057 r., po tym jak rządy przejął jej stryj – św. Edward Wyznawca. Po bitwie pod Hustings w 1066 r., w wyniku której Edward zginął, a władzę przejął władca Normanów Wilhelm Zdobywca, Małgorzata wraz z matką musiały uciekać. Statek, którym podróżowały, opatrznościowo został zniesiony podczas sztormu ku wybrzeżom Szkocji. Rozbitków wziął pod opiekę król Szkocji Malcolm III, którego wkrótce Małgorzata poślubiła.

Na dworze Malcolma Małgorzata zaprowadziła chrześcijańskie porządki. Zasłynęła jako opiekunka ubogich oraz fundatorka wielu kościołów i klasztorów, sprowadziła do Szkocji benedyktynów. Dzięki niej do Szkocji przybyli też bogaci kupcy z kontynentu, co przyczyniło się do wzbogacenia się kraju. Sama prowadziła życie bardzo skromne i pełne praktyk pokutnych. Była wzorem chrześcijańskiej matki. Wbrew ówczesnemu obyczajowi nie oddała dzieci na wychowanie osobom trzecim, lecz sama się nimi opiekowała. Zmarła w opinii świętości, a jej grób szybko się stał miejscem licznych pielgrzymek.

Św. Małgorzata Szkocka ur. ok. 1046 r. zm. 16 listopada 1093 r.