Wyznam Ci, Ojcze Święty, że byłem tą wiadomością zupełnie oszołomiony, trudno mi było to zrozumieć i myśli jakoś pozbierać, bo przecież w 87. roku życia innymi sprawami były raczej zajęte” – pisał kard. Adam Kozłowiecki do Jana Pawła II.
W Hucie Komorowskiej odbędą się XVI Dni Kardynała Adama Kozłowieckiego SJ. Jest to cykliczne wydarzenie upamiętniające postać kard. Adama Kozłowieckiego, jezuity, więźnia obozów koncentracyjnych Auschwitz i Dachau, a przede wszystkim misjonarza, który spędził 61 lat pracując i krzewiąc wiarę chrześcijańską na kontynencie afrykańskim.
Dni mają na celu m.in. promocję wartości, które towarzyszyły kard. Kozłowieckiemu przez całe życie, tj. tolerancji, braterstwa, pojednania, miłości, poszanowania godności i praw każdej osoby ludzkiej i będą także związane z 25. rocznicą jego nominacji kardynalskiej. 21 lutego 1998 r. w czasie uroczystego konsystorza na Placu Świętego Piotra w Rzymie papież Jan Paweł II wręczył abp. Adamowi Kozłowieckiemu kardynalskie insygnia. Jako kardynał ks. Kozłowiecki objął także przydzielony mu kościół tytularny św. Andrzeja na Kwirynale, który w Rzymie stanowi centrum kultu św. Stanisława Kostki.
Wyniesienie ks. Adama Kozłowieckiego do tej godności zostało odczytane jako uznanie wielkich zasług w pracy dla Kościoła na Czarnym Lądzie i Stolicy Apostolskiej. Dziękując w liście swojemu przyjacielowi Janowi Pawłowi II za tę nominację, kardynał napisał m.in.: „Wyznam Ci, Ojcze Święty, że byłem tą wiadomością zupełnie oszołomiony, trudno mi było to zrozumieć i myśli jakoś pozbierać, bo przecież w 87. roku życia innymi sprawami były raczej zajęte. Z ucałowaniem jednak ręki i stóp Waszej Świątobliwości, z głęboką wdzięcznością przyjmuję ten znak zaufania, a przede wszystkim znak uznania dla każdego prostego misjonarza służącego z woli Bożej Kościołowi oraz biednym, a nieznającym Ojca, braciom i siostrom. Nauczono mnie, co to znaczy być zakonnikiem jezuitą, nauczono mnie potem, co to znaczy być kapłanem, a teraz muszę się nauczyć jeszcze, co to znaczy być kardynałem, bo tego mnie nie nauczono”.
Tegoroczne dni, których organizatorem jest Fundacja im. Księdza Kardynała Adama Kozłowieckiego „Serce bez granic”, rozpocznie V Przegląd Filmów Misyjnych, który odbędzie się 2 września br. o godz. 18 w sali audiowizualnej w muzeum kardynała w Hucie Komorowskiej. To kameralne wydarzenie, w którym zwykle biorą udział osoby zainteresowane tematyką misyjną i problemami, z jakimi muszą mierzyć się mieszkańcy krajów Trzeciego Świata. Udział w przeglądzie jest darmowy, a po projekcji filmów uczestnicy zostaną zaproszeni do wspólnej dyskusji na temat pracy misjonarzy.
Główne uroczystości odbędą się w niedzielę 3 września. Rozpocznie je uroczysta Msza św. polowa pod przewodnictwem bp. Krzysztofa Nitkiewicza o godz. 11 w parku Kozłowieckich w Hucie Komorowskiej. O godz. 16 w parku przy muzeum odbędzie się koncert muzyczny. Podczas koncertu wystąpią: Michał Jurkiewicz, Izabela Szafrańska, Grzegorz Wilk, Grzegorz Kupczyk, Roman Kempiński, Barbara Gąsienica-Giewont, a także Ricky Lion. Udział w wydarzeniu jest bezpłatny.
Kardynał Adam Kozłowiecki urodził się 1 kwietnia 1911 r. w Hucie Komorowskiej na Podkarpaciu. W czasie II wojny światowej był więźniem obozów koncentracyjnych Auschwitz i Dachau. Po wojnie wyjechał na misje do Rodezji Północnej (obecna Zambia), gdzie spędził ponad 60 lat, pracując i krzewiąc wiarę chrześcijańską wśród tamtejszego ludu. Zmarł 28 września 2007 r. w Lusace w Zambii, gdzie również został pochowany.
Majówka katechetów miała miejsce w Muzeum im. kard. Kozłowieckiego SJ
w Hucie Komorowskiej
Od wspólnej modlitwy rozpoczęła się Majówka Katechetów w Muzeum im. kard. Adama Kozłowieckiego SJ w Hucie Komorowskiej. Blisko 70 osób wraz z ks. Bogdanem Krempą, dyrektorem Wydziału Nauki i Wychowania Katolickiego, brało udział w wiosennym dniu skupienia. Był to dobry czas spędzony na modlitwie i integracji przy sercu misyjnym naszej diecezji.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
Co najmniej 25 kościołów zlokalizowanych w Caracas, stolicy Wenezueli, zostało zniszczonych na skutek podwójnego trzęsienia ziemi, które 24 czerwca nawiedziło ten kraj. Najbardziej doświadczone w następstwie kataklizmu są aglomeracja stołeczna oraz położony na północy Wenezueli stan La Guaira.
Jak poinformował wikariusz generalny archidiecezji Caracas ks. Neptalí Balza, w zniszczonych w tym mieście świątyniach straty są tak poważne, że wprowadzono zakaz użytkowania tych obiektów do celów sakralnych. W najbliższym czasie specjalna komisja zbada też stan innych świątyń, których konstrukcja mogła zostać naruszona na skutek podwójnego trzęsienia ziemi o magnitudzie 7,2 i 7,5. Strukturę budowli mogły też uszkodzić wstrząsy wtórne, które wystąpiły w Wenezueli ponad 1,1 tys. razy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
