Częstym problemem u osób z chorobą Parkinsona są zaparcia. Może to wynikać z procesu neurodegeneracji, ale też może być skutkiem niepożądanym działania niektórych leków. Na zaparcia wpływają również brak aktywności fizycznej oraz upośledzenie motoryki chorego. Problem zaparć dotyka ok. 85% chorych. Wywołują one dyskomfort i spadek apetytu.

Dysfagia

Kolejnym problemem, który może wpływać na niedożywienie, jest dysfagia. Charakteryzuje się ona występowaniem objawów zaburzeń fazy ustnej, gardłowej oraz przełykowej. W pierwszej fazie występują charakterystyczne ruchy języka broniącego się przed odruchem połykania, dzielenia pokarmu na wiele połknięć czy też przetrzymywanie pokarmu w ustach. W fazie gardłowej wyróżnia się zaleganie w dołkach nagłośniowych, osłabienie czucia w okolicach gardła. W ostatniej fazie występują zmniejszona ruchomość przełyku lub jego skurcze.

Zalecenia żywieniowe

Aby nie dopuścić do niedożywienia w chorobach neurologicznych, w tym w chorobie Parkinsona, należy spożywać nie mniej niż 2200 kcal dziennie. W początkowym okresie choroby zaleca się dietę podstawową. Zawiera ona: pieczywo mieszane, mąki, kasze, makarony, produkty mleczne, jaja, chude mięso, ziemniaki, owoce i warzywa oraz rośliny strączkowe. Wartość energetyczna powinna osiągać 25-30 kcal na każdy kilogram należnej masy ciała. Białko powinno oscylować w granicach 0,8 g na kilogram masy ciała. Tłuszcze to ok. 20-35% kaloryczności dziennej, czyli 48-85 gramów.

W przypadku występowania dyskinez ruchowych (nieskoordynowanych ruchów) wartość energetyczną należy zwiększyć. U pacjentów z niedowagą należy zastosować większą zawartość węglowodanów złożonych (produkty pełnoziarniste: żytnie pieczywo, płatki owsiane, otręby, ryż brązowy, grube kasze, makaron razowy) i warzyw (groch, fasola, bób, soja, soczewica) oraz nienasyconych kwasów tłuszczowych (łosoś, tuńczyk, oliwa z oliwek, olej rzepakowy, olej z orzechów włoskich, orzechy, pestki, nasiona, awokado, oliwki).

U pacjentów w zaawansowanym stadium choroby, którzy przyjmują preparaty lewodopy, zalecane jest ograniczenie podaży białka nawet do 10% w ciągu dnia. Wyjątkiem jest posiłek wieczorny, który powinien uzupełnić rekomendowaną ilość białka. Zwiększona podaż białka w godzinach wieczornych przyczynia się do lepszego działania lewodopy.

Zaparciom można zapobiegać przez zwiększenie zawartości błonnika pokarmowego. Do produktów bogatych w błonnik należą: gruboziarniste produkty zbożowe, warzywa w postaci surówek, owoce czy otręby. Ograniczyć natomiast należy spożycie produktów, które zmniejszają perystaltykę jelit, a są to: banany, ryż biały, mąka ziemniaczana.

U osób z zaburzeniami połykania stosuje się dietę o zmienionej konsystencji – dietę o konsystencji papkowatej.