W tych dniach w archidiecezji częstochowskiej odbywają się spotkania formacyjne dla przedstawicieli parafialnych rad duszpasterskich. Prezentację wybranych tematów rozpoczynamy od słów: „dobrze, że jesteś”, które dziś kieruję do wszystkich adresatów tej homilii. Są one nie tylko wyrazem ludzkiej życzliwości, ale przede wszystkim przekonaniem wypływającym z wiary, że Pan Bóg chciał twojego życia i wybrał cię przed założeniem świata. Twoje życie zatem nie jest sprawą przypadku czy też tylko miłości ludzkiej, ale stanowi owoc suwerennego aktu bezwarunkowo miłującego cię Boga (por. Ef 2).

„Bóg kocha cię i ma dla ciebie wspaniały plan zbawienia” – to krótkie, a zarazem bardzo trafne i przejmujące streszczenie całej Ewangelii. Dobra Nowina o Jezusie Chrystusie, który z woli Ojca umarł na krzyżu za nasze grzechy, a po 3 dniach zmartwychwstał, jest jednak głoszona nie dla chwilowej poprawy ludzkiego samopoczucia, ale dla zbawienia i domaga się od ciebie aktu wiary oraz szczerego nawrócenia. W procesie zbawienia nawrócenie jest kluczowe zarówno dla tych, którzy jak słuchacze donośnego przepowiadania św. Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy nie zostali jeszcze ochrzczeni, jak i dla ochrzczonych, których życie „powinno być w większym stopniu ożywiane ogniem Ducha” (Franciszek, Evangelii gaudium, 14). Dlatego potrzebujemy – i ty, i ja – na nowo „przejąć się do głębi” prawdą, że Jezus z miłości do nas umarł za nasze grzechy, i w konsekwencji prawdziwie przyjąć Go do swego życia jako jedynego Pana i Zbawiciela (por. Dz 2).

Dzisiejsza Ewangelia o Dobrym Pasterzu dobitnie pokazuje, że wybór Jezusa jest jedyną opcją gwarantującą niebo, a także wyjaśnia, na czym ten wybór polega. Obraz dobrego pasterza i owczarni, tak bliski pierwszemu pokoleniu chrześcijan, nie tylko przedstawia miłość Jezusa do wierzących aż po ofiarę z życia, ale również wyjaśnia, że chrześcijanie odwzajemniają tę miłość przez to, iż są Mu posłuszni i idą za Jego głosem. Głos Jezusa jest wyraźnie rozpoznawalny przez Jego uczniów, jako jedyny godny zaufania, a także przez odźwiernego, który otwiera bramę. Wielu komentatorów tego fragmentu Ewangelii w tajemniczej postaci odźwiernego widzi samego Boga Ojca, który otwiera bramę nieba jedynie dla Jezusa – Dobrego Pasterza i dla tych wszystkich, którzy idą za Jego głosem (por. J 10).

Dlatego zapytajmy najpierw samych siebie: czy w codzienności życia przyjmuję naukę Ewangelii? Czy naprawdę idę za głosem Jezusa – jedynego Zbawiciela świata, który przyszedł, abym miał życie w obfitości? A następnie, i to może o wiele bardziej trzeba nam wspólnie pytać: czy w pełni zdajemy sobie sprawę z powagi zagrożenia, które niosą dla całego społeczeństwa, narodu, a także Kościoła nowe ideologie zła? Pan Jezus przecież dobitnie przestrzega nas przed złodziejami i rozbójnikami, którzy, głosząc niczym nieskrępowaną wolność, przychodzą jedynie po to, by kraść, zabijać i niszczyć.