Święty Marcin był nieślubnym dzieckiem mulatki Anny Valasquez i hiszpańskiego szlachcica Juana de Porresa – późniejszego gubernatora Panamy. Otrzymał chrzest w tym samym kościele i przy tej samej chrzcielnicy, przy której 7 lat wcześniej została ochrzczona św. Róża z Limy. Marcin studiował medycynę i farmaceutykę, ale przerwał naukę, by podjąć zawód fryzjera (balwierza). Następnie zgłosił się do dominikańskiego klasztoru w Limie, jednak nie przyjęto go do zakonu. Zgodził się być tercjarzem dominikańskim, a nawet spełniać najniższe posługi, aby tylko pozostać w zakonie. Po dłuższym czasie otrzymał zgodę na złożenie ślubów zakonnych. Uroczystą profesję złożył 2 czerwca 1603 r. Miał wówczas 34 lata.

W życiu zakonnym Marcin wyróżniał się szczególnym umiłowaniem Eucharystii. Długie nocne godziny poświęcał na adorację Najświętszego Sakramentu. Często rozważał Mękę Pańską. Pan Bóg ofiarował mu dary przepowiadania, czytania w sercach i w sumieniach, a nawet rzadki dar bilokacji. W zakonie poświęcił się pracy w szpitaliku klasztornym. Leczył nie tylko braci zakonnych, ale także ludzi spoza klasztoru, gdyż szpitalik ten był równocześnie szpitalem miejskim. Ze szczególną miłością pielęgnował zgłaszających się licznie chorych Indian. Choć sam żebrał, wspierał ludzi ubogich.

Święty Jan XXIII miał szczególne nabożeństwo do św. Marcina de Porresa, a mały obrazek z jego wizerunkiem zawsze stał na biurku papieża. Jan XXIII dokonał jego kanonizacji 6 maja 1962 r. Pius XII ogłosił św. Marcina patronem wszystkich dzieł społecznych w Peru (1945 r.). W 1966 r. Paweł VI, na prośbę Konferencji Episkopatu Peru, ogłosił św. Marcina de Porresa patronem telewizji, szkół i fryzjerów Peru. Ponadto św. Marcin jest patronem obu Ameryk oraz pielęgniarek, robotników i dominikańskich braci współpracowników, a także patronem zgody na tle rasowym, sprawiedliwości społecznej i ludzi o rasie mieszanej. „Z prawdziwą troskliwością sprowadzał błądzących na właściwą drogę; z życzliwością pielęgnował chorych, ubogim rozdawał żywność, odzienie i lekarstwa. Jak tylko potrafił, otaczał czułą opieką i troskliwością wieśniaków, Murzynów i Metysów, spełniających wówczas najniższe posługi. Toteż zasłużył sobie na przydomek: «Marcin od miłości»” – powiedział św. Jan XXIII.

Św. Marcin de Porres, zakonnik, ur. 9 grudnia 1569 r., zm. 3 listopada 1639 r.