Wchodząc na obszar Starego Miasta od strony zachodniej, czyli od nieistniejącej już Bramy Sieradzkiej, każdy zwiedzający Piotrków Trybunalski musi przejść obok neobarokowej świątyni i klasztoru ojców bernardynów. Historia tego miejsca, jak i innych piotrkowskich świątyń, jest niebywale bogata i pełna Bożych doświadczeń. Świątynia powstała na początku XVI wieku i poświęcona została Znalezieniu Krzyża Świętego, dlatego też w głównym ołtarzu znajduje się piękny krucyfiks, a za ołtarzem malowidło, mówiące o tym wzniosłym wydarzeniu. Natomiast w bocznym ołtarzu znajduje się wizerunek Matki Bożej Piotrkowskiej, który łączy historię pierwszej drewnianej świątyni, powstałej po założeniu fundacji bernardyńskiej w Piotrkowie, z obecną – barokową.
Reklama
– Wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus zyskał rozgłos tuż po namalowaniu, kiedy rozeszła się wieść o nadprzyrodzonej ingerencji podczas jego powstania – wspomina o. Micheasz Okoński, franciszkanin. – Jak podają kroniki klasztorne, artysta namalował obraz z Dzieciątkiem Jezus przytulonym główką do Matki i kiedy przyszedł kolejnego dnia do pracowni, zobaczył, że główka Pana Jezusa jest wyprostowana, oddalona od Matki Bożej i zwrócona ku nam. Wydarzenie to rozsławiło malowidło i przyczyniło się do kultu Matki Bożej – podkreśla kustosz nowo erygowanego sanktuarium. – Również w kronikach przeczytać możemy, że mieszkańcy Piotrkowa od niepamiętnych czasów przychodzili do tego kościoła, który sami określili tytułem sanktuarium, by modlić się w różnych potrzebach i zawsze skuteczność tych modlitw potwierdzali licznymi wotami. Najznakomitszą z nich jest złota róża, ufundowana przez piotrkowian, która znajduje się tuż obok obrazu – dodaje franciszkanin.
W homilii wygłoszonej podczas Mszy św. wynoszącej kościół do rangi sanktuarium abp Grzegorz Ryś powiedział, że w znaku, jakim jest świątynia piotrkowska, czcimy Maryję i chcemy się zachwycać Jej błogosławieństwem, Jej relacją z Jezusem. – Kiedy to czynimy, Jezus mówi, że to błogosławieństwo jest również dla nas – podkreślił metropolita łódzki. Kaznodzieja zwrócił również uwagę, że pierwszym wymiarem szczęścia człowieka jest przyjęcie słowa Bożego do umysłu i serca oraz zachowywanie go w sobie, tak jak czyniła to Maryja. – Matka Boża Piotrkowska jest Matką Pocieszenia – mówił także abp Ryś. Zachęcał, by często przychodzić do tego miejsca i szukać u Niej pociechy, ale podkreślił także, że gest Maryi wskazania na Jezusa, ukazany na obrazie, podpowiada nam, że w życiu swoją ufność musimy złożyć właśnie w Nim.
W uroczystości uczestniczył bp M. Marczak, przedstawiciele władz państwowych i samorządowych oraz licznie zgromadzeni wierni.
Adoracja Najświętszego Sakramentu w kościele ojców bernardynów w sanktuarium Matki Bożej Piotrkowskiej ul. Juliusza Słowackiego 2 (w dni powszednie – cały dzień po Mszy św. o godz. 6 do wspólnego Różańca przed Mszą św. o godz. 19). W kościele zaś św. Jana Pawła II, ul. A. F. Modrzewskiego 8 (każdy piątek od godz. 15 30 do godz.18, w pierwszy czwartek miesiąca od godz. 18.30 do godz. 21).
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
W miejscowości Nura, należącej do diecezji Najświętszej Trójcy w Ałmaty, poświęcono nowy kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego. Obrzędu poświęcenia świątyni dokonał bp Krzysztof Wętkowski, a homilię wygłosił ordynariusz diecezji, bp José Luís Mumbiela Sierra. W uroczystości uczestniczyli kapłani, siostry zakonne i wierni z różnych części Kazachstanu.
W homilii bp José Luís Mumbiela Sierra nawiązał do objawień fatimskich, przypominając wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, nawrócenia i zawierzenia Bogu. Podkreślił, że właśnie w świetle orędzia fatimskiego można właściwie odczytać historię miejscowego Kościoła.
Co najmniej 25 kościołów zlokalizowanych w Caracas, stolicy Wenezueli, zostało zniszczonych na skutek podwójnego trzęsienia ziemi, które 24 czerwca nawiedziło ten kraj. Najbardziej doświadczone w następstwie kataklizmu są aglomeracja stołeczna oraz położony na północy Wenezueli stan La Guaira.
Jak poinformował wikariusz generalny archidiecezji Caracas ks. Neptalí Balza, w zniszczonych w tym mieście świątyniach straty są tak poważne, że wprowadzono zakaz użytkowania tych obiektów do celów sakralnych. W najbliższym czasie specjalna komisja zbada też stan innych świątyń, których konstrukcja mogła zostać naruszona na skutek podwójnego trzęsienia ziemi o magnitudzie 7,2 i 7,5. Strukturę budowli mogły też uszkodzić wstrząsy wtórne, które wystąpiły w Wenezueli ponad 1,1 tys. razy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
