Dzięki ofiarności parafian kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa na os. Lotnisko, zakupiono dzwon, który pod koniec maja zostanie zainstalowany na wieżyczce kościoła.
Dzwon został ufundowany z okazji 25. rocznicy powstania parafii. Nadano mu imię „Święty Jan Paweł II Wielki” wraz z widniejącą na nim dewizą papieską Totus Tuus, oraz napisem, że jest to dar wdzięczności abp. Andrzeja Dzięgi, ks. proboszcza Wiesława Rozdeby oraz wiernych parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa za 25 lat jej istnienia.
Dzwon został odlany w Taciszowie k. Gliwic w Ludwisarni Felczyńskich, firmie rodzinnej o 200-letniej tradycji, prowadzonej obecnie przez Zbigniewa Ludwika Felczyńskiego.
– Wieżyczka u wejścia do kościoła posiada jeszcze dwa segmenty, na których pragniemy, by w przyszłości znalazły się kolejne dwa dzwony: na górze najmniejszy a na najniższym segmencie największy – mówi ks. proboszcz Wiesław Rozdeba. – Obecny dzwon, który niebawem zostanie zainstalowany, będzie ostatecznie stanowił dzwon średniej wielkości i znajdzie się na środkowym segmencie – dodaje.
W niedzielę 20 czerwca o godz. 10 w kościele na os. Lotnisko odbędzie się uroczysta Msza św. Będzie ją sprawował abp Andrzej Dzięga, który wygłosi homilię do wiernych, a także dokona uroczystego poświęcenia dzwonu, który zawiśnie na wieżyczce pod koniec maja. – Wraz z uruchomieniem dzwonu, symbolicznie zabije serce parafii – podkreśla ks. proboszcz. – Dzwon swoim biciem ma przypominać ludziom, którzy słyszą jego dźwięk, o Bożej obecności w ich życiu – zaznacza kapłan.
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa powstała 1 lipca 1996 r., na mocy dekretu abp. Mariana Przykuckiego. Postanowiono wtedy utworzyć parafię, wznosząc świątynię przy ul. Żwirki i Wigury dla osiedlających się na Lotnisku mieszkańców, po tym jak teren osiedla opuściły kilka lat wcześniej wojska radzieckie. Jej pierwszym proboszczem został w 1996 r. ks. Krzysztof Jęczmionka. Następnie, 28 sierpnia 2007 r. jako nowy proboszcz przybył do parafii ks. Wiesław Rozdeba. Na początku ks. Wiesław mieszkał w dwóch pokojach wynajętych na ul. Rogalskiego na os. Lotnisko. Następnie przystąpiono do budowy plebanii, w której ks. proboszcz mógł zamieszkać 1 lipca 2008 r.
Parafia liczy ponad 2 tys. wiernych, zarówno na os. Lotnisko, jak w pobliskiej miejscowości Golczewo. Zakup dzwonu, jego montaż i poświęcenie przez metropolitę szczecińsko-kamieńskiego abp Andrzeja Dzięgę, stanowią istotny etap w historii tej najmłodszej parafii w Stargardzie.
Poświęcone przez metropolitę krakowskiego dzwony trafią m.in. do świątyń w Brazylii i na Filipinach
– Ileż jest niepokoju, ileż braku nadziei, a w związku z tym jakie wielkie wołanie o miłosierdzie Boże – powiedział abp Marek Jędraszewski podczas VII Ogólnopolskiej Pielgrzymki Czcicieli Bożego Miłosierdzia w łagiewnickim sanktuarium.
W niedzielę 23 sierpnia, w czasie uroczystości upamiętniających zawierzenie świata Bożemu Miłosierdziu, dokonane przez Ojca Świętego Jana Pawła II 17 sierpnia 2002 r., metropolita krakowski przywołał m.in. takie wydarzenia jak: pandemia koronawirusa, zrujnowany Bejrut, walkę o wolność i demokrację na Białorusi oraz wypadek, podczas którego zginęło 9 osób.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
„Dzisiaj nad ranem dostałem od arcybiskupa kijowsko-halickiego Światosława Szewczuka następującą wiadomość: „Przeżyliśmy kolejną piekielną noc. W Kijowie jest -10. Najbardziej ucierpiał nasz Lewy Brzeg... Walka o życie, ciepło i światło trwa”. (….) Nie możemy pozostać obojętni” - w liście do wiernych napisał kard. Grzegorz Ryś. Decyzją metropolity krakowskiego w Archidiecezji Krakowskiej cała składka z niedzieli, 1 lutego zostanie przeznaczona na pomoc dla Kijowa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.