Na Jasnej Górze W dniach 24-25 lipca trwała 40. Ogólnopolska Pielgrzymka Stowarzyszenia Cudownego Medalika (Apostolatu Maryjnego). W pielgrzymce uczestniczyło ok. tysiąca osób. Dwudniowe spotkanie miało podwójnie jubileuszowy charakter: upamiętniało 40. rocznicę odrodzenia Stowarzyszenia Cudownego Medalika w Polsce oraz 190. rocznicę objawień Matki Bożej. Na Jasną Górę przybyły osoby, które nie tylko osobiście doznały szczególnych łask za przyczyną cudownego medalika, ale które także na co dzień są zaangażowane w propagowanie noszenia medalika z wizerunkiem Maryi jako znaku wiary chrześcijańskiej i pobożności maryjnej.
– Pielgrzymujemy na Jasną Górę, aby podziękować Matce Bożej za dar cudownego medalika, który objawiła 27 listopada 1830 r. w Paryżu, w domu macierzystym Sióstr Miłosierdzia. I dzisiaj właśnie dziękujemy za 190 lat od pojawienia się matczynej miłości, wyrytej tak pięknie na cudownym medaliku – powiedział ks. Jerzy Basaj, dyrektor krajowy Stowarzyszenia Cudownego Medalika (Apostolatu Maryjnego).
Mszy św. na szczycie 25 lipca, podczas której nastąpiło uroczyste przyjęcie nowych członków do stowarzyszenia, przewodniczył biskup pomocniczy kielecki Marian Florczyk, a homilię wygłosił biskup senior Paweł Socha z diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
Żyją wzorem św. Franciszka
Reklama
Na Jasnej Górze w dniach 17-18 lipca trwała 27. Ogólnopolska Pielgrzymka Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce. W tym roku na wspólnej modlitwie zgromadziły się delegacje wspólnot z całej Polski, w sumie kilkaset osób, wraz z Emilią Nogaj – przełożoną narodową FZŚ w Polsce.
Franciszkański Zakon Świeckich trwa na 9-letniej nowennie przed jubileuszem 800. rocznicy swojego powstania. Główne obchody przypadają na rok 2021 r. Mszy św. na szczycie 18 lipca przewodniczył o. Witold Regulski, franciszkanin. Wiernych powitał o. Wojciech Dec, podprzeor Jasnej Góry.
– To szczególny dla was czas, bo to 9. rok nowenny, która przygotowuje was do wielkiego świętowania już za rok 8 wieków istnienia III Zakonu Świętego Franciszka. To też pokazuje, jakim skarbem III Zakon jest w Kościele od wieków, jak wiele wnosi we wspólnotę Kościoła i cały świat. Niesiecie, siostry i bracia, w sobie to duchowe dziedzictwo 8 wieków i ubogacacie wspólnotę Kościoła i wszystkich ludzi, dla których jesteście świadkami, apostołami, także w naszej ojczyźnie – powiedział o. Wojciech Dec.
Modlitwa za kierowców i podróżujących
W dniu św. Krzysztofa, patrona kierowców – 25 lipca, podczas Apelu Jasnogórskiego, miała miejsce specjalna modlitwa za wszystkich kierowców i podróżujących oraz za misjonarzy na całym świecie. Apel poprowadził ks. Jerzy Kraśnicki, dyrektor MIVA Polska.
Stowarzyszenie prowadzi „Akcję św. Krzysztof – 1 grosz za 1 kilometr” bezpiecznej jazdy i zachęca kierowców, aby jako wyraz podziękowania przeznaczali 1 gr za każdy szczęśliwie przejechany kilometr na środki transportu dla misjonarzy. Ksiądz Kraśnicki podkreślił, że w ciągu 20 lat działalności MIVA Polska zakupiono prawie 3,4 tys. różnych pojazdów dla polskich misjonarzy na całym świecie, a obok samochodów są to także: motocykle, rowery, łodzie, silniki do łodzi, wózki inwalidzkie, ambulanse do szpitali czy motocykle, które umożliwiają lekarzom dotarcie do chorych. Doroczne spotkanie środowiska MIVA Polska odbywało się na Jasnej Górze – wraz z Ogólnopolską Pielgrzymką Kierowców – na początku maja. W tym roku ze względu na epidemię w pielgrzymce uczestniczyło jedynie kilkoro jej organizatorów.
Leon XIV po raz kolejny odpowiada na list jednego z czytelników
Na łamach watykańskiego miesięcznika „Piazza San Pietro”, Leon XIV po raz kolejny odpowiada na list jednego z czytelników. Tym razem jest to młody człowiek z Kalabrii, który pisze o odczuwanych niepokojach, dotyczących nawiązywanych relacji. „Pan nie zawodzi pragnień, które sam rozpalił w sercu” – odpowiada mu Papież, cytowany przez Vatican News.
Podziel się cytatem
– pisze Leon XIV do Pietra, młodego człowieka z włoskiego regionu Reggio Calabria.
Iwo Hélory żył w latach 1253 -1303 we Francji, w Bretanii. Urodził się w Kermartin, w pobliżu Tréguier. Po ukończeniu 14. roku życia studiował w Paryżu na Wydziale Sztuk Wyzwolonych, później na Wydziale Prawa Kanonicznego i Teologii, a w Orleanie na Wydziale Prawa Cywilnego.
Po trwających 10 lat studiach powrócił do rodzinnej Bretanii. Do 30. roku życia pozostawał - jako człowiek świecki - na stanowisku oficjała diecezjalnego w Rennes, sprawując w imieniu biskupa funkcje sędziowskie. Zasłynął jako człowiek sprawiedliwy i nieprzekupny, obrońca interesów biedaków, za których nieraz sam opłacał koszty postępowania, a także - jako doskonały mediator w sporach.
Później poszedł za głosem powołania i po przyjęciu święceń kapłańskich skupił się na pracy w przydzielonej mu parafii. Biskup powierzył mu niewielką parafię Trédrez, a po roku 1293 nieco większą - Louannec. Iwo od razu zjednał sobie parafian, dając przykład ubóstwa i modlitwy. W czasach, kiedy kapłani obowiązani byli odprawiać Mszę św. tylko w niedziele i święta, Iwo czynił to codziennie, niezależnie od tego, gdzie się znajdował. Często, chcąc pogodzić zwaśnionych, zanim zajął się sprawą jako sędzia, odprawiał w ich intencji Mszę św. - po niej serca skłóconych w jakiś cudowny sposób ulegały przemianie i jednali się bez rozprawy. Nadal chętnie służył wiedzą prawniczą wszystkim potrzebującym, sam żyjąc bardzo skromnie. Był doskonałym kaznodzieją. Iwo Hélory zmarł 19 maja 1303 r. W 1347 r. papież Klemens VI ogłosił go świętym. Jego kult rozpoczął się zaraz po jego śmierci i bardzo szybko rozprzestrzenił się poza granice Bretanii. Kościoły i kaplice jemu dedykowane zbudowano m.in. w Paryżu i w Rzymie. Wiele wydziałów prawa i uniwersytetów obrało go za patrona, m.in. w Nantes, Bazylei, Fryburgu, Wittenberdze, Salamance i Louvain. Został pochowany w Treguier we Francji, które jest odtąd miejscem corocznych pielgrzymek adwokatów w dniu 19 maja.
Warto też dodać, że do Polski kult św. Iwona dotarł stosunkowo wcześnie. Już 25 lat po jego kanonizacji, w 1372 r. jeden z kanoników wrocławskiej kolegiaty św. Idziego, Bertold, ze swej pielgrzymki do Tréguier przywiózł relikwie świętego. Umieszczono je w jednym z bocznych ołtarzy kościoła św. Idziego. Również po relikwie św. Iwona pojechał opat Kanoników Regularnych Henricus Gallici. Na jego koszt do budującego się wówczas kościoła Najświętszej Maryi Panny na Piasku dobudowano kaplicę św. Iwona, w której umieszczono ołtarzyk szafkowy z relikwiami. Niestety, nie dotrwały one do naszych czasów, w przeciwieństwie do kultu, który, przerwany na początku XIX wieku, ożył w 1981 r. Od tego czasu w każdą pierwszą sobotę miesiąca w kaplicy św. Iwona zbierają się prawnicy wrocławscy na Mszy św. specjalnie dla nich sprawowanej.
Drugim ważnym miejscem kultu św. Iwona w Polsce jest Iwonicz Zdrój, gdzie znajduje się jedyny w Polsce, jak się wydaje, kościół pw. św. Iwona, z przepiękną rzeźbioną w drewnie lipowym statuą Świętego.
Warto też wspomnieć o zakładanych w XVII i XVIII wieku bractwach św. Iwona, gromadzących w swych szeregach środowiska prawnicze, a mających przyczynić się do ich odnowy moralnej. Bractwa te istniały przede wszystkim w miastach, gdzie zbierał się Trybunał Koronny: w Piotrkowie Trybunalskim (zał. w 1726 r.) i w Lublinie (1743 r.). W obydwu do dziś zachowały się obrazy przedstawiające Świętego: w Piotrkowie - w kościele Ojców Jezuitów, w Lublinie - w kościele parafialnym pw. Nawrócenia św. Pawła. Istniały też bractwa w Przemyślu (XVII w.), prawdopodobnie w Krakowie (zachował się XVIII-wieczny obraz św. Iwona w zakrystii kościoła Ojców Pijarów), w Warszawie i we Lwowie. W diecezji krakowskiej czczono św. Iwona w Nowym Korczynie (w 1715 r. w kościele Ojców Franciszkanów konsekrowano ołtarz św. Iwona) oraz w Nowym Sączu, w kręgach związanych z Bractwem Przemienienia Pańskiego.
Natomiast we Wrocławiu, w kaplicy kościoła pw. Najświętszej Marii Panny na Piasku, znajduje się witraż wyobrażający św. Iwo. Został on ufundowany w 1996 r. przez adwokatów dolnośląskich z okazji 50-lecia tamtejszej adwokatury.
Dzwono-Sierbowice, Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Z gwarnych miast i wielkich bazylik nasza jubileuszowa wędrówka skręca ku miejscom cichym, gdzie Bóg przemawia w szumie drzew i prostocie wiejskich kościołów. Docieramy do Dzwonowa, a potem do Sierbowic, gdzie duch św. Franciszka, niesiony przez jego duchowych synów, odnalazł swą przystań pośród ludu pracowitego i wiernego. Tu Maryja nie potrzebuje wielkich tronów, by być blisko swoich dzieci – Ona jest obecna w codziennym trudzie i pokornej modlitwie „Anioł Pański”.
W Dzwonowie, gdzie historia splata się z legendami o dawnych rodach, stajemy przed wizerunkiem Matki Bożej, która uczy nas uważności. Franciszkanie, przybywając w te strony, zawsze przynosili ze sobą dwie rzeczy: miłość do ubóstwa i bezgraniczną ufność w orędownictwo Niepokalanej. W tym miejscu uświadamiamy sobie, że Maryja jest Matką Słuchającą – Tą, która w ciszy wiejskiego krajobrazu zbiera szeptane prośby o dobre zbiory, o zdrowie w rodzinie, o pokój w sercu. To tutaj, z dala od zgiełku świata, łatwiej jest usłyszeć głos Boga, który tak bardzo kochał św. Franciszek.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
