13 kwietnia minęła 63. rocznica drugiej masowej zsyłki Polaków przez reżim stalinowski na Sybir i w stepy Kazachstanu. Minęło również 63 lata od mordu katyńskiego na internowanych w 1939 r. polskich oficerach,
profesorach, policjantach oraz 60 lat od odkrycia ich grobów.
Pamięć tamtych dni, wciąż żywa, zgromadziła członków Związku Sybiraków na wspólnej modlitwie już 12 kwietnia. Przy symbolicznej mogile Sybiraków i Kresowian na kulowskim cmentarzu modlitwę różańcową
za najbliższych, za bezimiennie pochowanych, za wyrzucanych z transportu, za... prowadziła p. Maria Mandat.
Mogiła - symbol z wymownym napisem: "Jeślibym o nich zapomniał, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie..." - to inicjatywa p. Antoniego Jankowskiego. Sybiracy i Kresowiacy ten symbol Golgoty Wschodu
wznieśli własnymi siłami. Od chwili poświęcenia mogiły przez bp. Antoniego Długosza - 17 września 1996 r. - spotykają się tu na wspólnej modlitwie w rocznice zsyłek lub w ich wigilie (9 lutego, 12 kwietnia,
27 czerwca), święta narodowe i Dzień Zaduszny.
13 kwietnia modlitwy rozpoczął Różaniec prowadzony przez Sybiraków z Koła nr 1, emitowany przez Radio Jasna Góra. Umożliwiło to duchowe włączenie się w ten hołd składany wszystkim, którzy pozostali
tam, "na nieludzkiej ziemi", większego grona żyjących sybiraków i nie tylko.
O godz. 15.00 na Jasnej Górze, przy pierwszym w Polsce pomniku ofiar sowieckich licznie zgromadzili się członkowie Związku z prezesem Franciszkiem Borkowskim i kombatanci wielu organizacji, by pod
przewodnictwem jasnogórskiego kapelana Żołnierzy Niepodległości o. Jana Golonki - paulina uczcić pamięć niewinnych ofiar zamordowanych tylko dlatego, że byli Polakami. Poległym oddali hołd przedstawiciele
władz miasta i licznie zgromadzone poczty sztandarowe. Kulminacyjnym punktem tego dnia była Eucharystia w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej.
Pamięć tamtych wydarzeń dla tych, którzy przeżyli piekło Sybiru, to wciąż krwawiąca rana. Jak twierdzą, Bóg pozwolił im przeżyć, by nie umarła prawda. A mnie wciąż brzmią w uszach słowa naszego narodowego
wieszcza Adama Mickiewicza: "Jeślibym o nich zapomniał...".
Nazwać śmierć po imieniu, nosić na sobie jej znaki, ale dawać świadectwo zmartwychwstania – zachęcał Papież Leon XIV w Środę Popielcową, inaugurując Wielki Post. Wskazał na „miasta zniszczone przez wojnę”, „popioły prawa międzynarodowego i sprawiedliwości między narodami”, „całe ekosystemy”, „popioły krytycznego myślenia i dawnych mądrości lokalnych”, „popioły sacrum” i „zgody między ludźmi” - relacjonuje Vatican News.
18 lutego 2026 r. Papież przewodniczył tradycyjnej liturgii stacyjnej, która rozpoczęła się w kościele św. Anzelma na Awentynie, a następnie w procesji przeszła do bazyliki św. Sabiny, gdzie celebrował Mszę św. z obrzędem posypania głów popiołem.
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu zawsze jest czytana Ewangelia, która mówi o czterdziestu dniach przebywania Chrystusa na pustyni i o kuszeniu, które nastąpiło zaraz potem. Pytamy więc, dlaczego słyszymy o tym od razu na początku?
Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem». Lecz On mu odparł: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”». Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”». Odrzekł mu Jezus: «Ale napisane jest także: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”». Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon». Na to odrzekł mu Jezus: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”». Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu.
„Jak rzadko spotyka się dorosłych, którzy się nawracają, osoby, firmy i instytucje, które przyznają, że popełniły błąd!”. Słowa wypowiedziane przez papieża Leona w homilii podczas Mszy Popielcowej ukazują rzeczywistość naszych czasów: żyjemy otoczeni przez ludzi, przedsiębiorstwa i instytucje na każdym poziomie, które z trudem przyznają się do błędu. My sami z ogromnym trudem uznajemy, że zawiniliśmy, i prosimy o przebaczenie, przyznając się do naszych win.
Początek Wielkiego Postu jest dla chrześcijan wielką okazją, by uznać siebie za grzeszników potrzebujących pomocy i przebaczenia. Zwraca uwagę, że Następca Piotra chciał podkreślić wymiar wspólnotowy tego doświadczenia: „Kościół istnieje także jako proroctwo wspólnot, które uznają swoje grzechy”. Zamiast nieustannie szukać zewnętrznego wroga, zamiast patrzeć na świat, uważając siebie zawsze za mających rację i stojących po właściwej stronie, jesteśmy wezwani do postawy pod prąd oraz do „odważnego podjęcia odpowiedzialności” - osobistej, ale także zbiorowej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
