Biskup kielecki Jan Piotrowski, długoletni misjonarz w Kongu i Peru, poświęcił swoje wystąpienie „aktualności misyjnego powołania w Kościele”. Przypomniał istotę Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego, który jak zaznaczył „skłania nas przede wszystkim do duchowej współpracy, do modlitwy, do myśli o misjonarzach, do refleksji teologicznej, duchowej, duszpasterskiej, kulturowej, co my – jako ochrzczeni możemy zrobić dla misji”.

Biskup wyjaśniał, że zaangażowanie ochrzczonych na rzecz misji „wynika przede wszystkim z zadania przekazanego nam przez Chrystusa, ze świadomości czerpania i „dotarcia do źródła”. Tym źródłem zawsze powinna być Eucharystia. – Historia misji i Papieskich Dzieł Misyjnych zaczyna się na kolanach przed Jezusem Eucharystycznym – mówił. Wskazał na wątki misyjne z adhortacji papieskiej Jana Pawła II „Ecclesia in Europa” z 2003 r. – Wspólnoty chrześcijańskie powinny dokonać refleksji nad swoim zaangażowaniem misyjnym i dawać świadectwo o Jezusie – mówił biskup.

Bp pomocniczy Andrzej Kaleta przedstawił recepcję dzieła misyjnego w Kościele kieleckim w okresie posoborowym. Podkreślał, że już w okresie międzywojnia kształtowały się zręby zaangażowania misyjnego w diecezji kieleckiej. Była to ogromna zasługa bł. Józefa Pawłowskiego, który w czasie studiów w Insbrucku zdobył duże doświadczenie z zakresu organizacji misyjnych dla księży . – Gdy przybył do Polski swoją działalnością zmierzał do przeszczepienia akceptowanych przez kolejnych papieży form zaangażowania misyjnego – mówił prelegent. Zwrócił uwagę na inicjatywy po Soborze Watykańskim II. Omówił m.in. wskazania posoborowe, zalecające ożywienie ducha misyjnego w parafialnym duszpasterstwie, zaangażowanie seminarium w sprawy misji, organizowanie grup misyjnych wspierających dzieła misji. Kolejnym impulsem do ożywienia misyjnego dzieła w diecezji był czas posługi pasterskiej bp. Stanisława Szymeckiego. W tym okresie kapłani z naszej kieleckiej zaczęli wyjeżdżać na misje. Bp Kaleta podkreślał także długoletnią i systematyczną pracę na rzecz krzewienia misji wśród najmłodszych i organizację Misyjnego Lata z Bogiem, które organizował i prowadził odpowiedzialny za PDMD ks. Jan Kaczmarek.

Ks. dr Jan Jagiełka, dyrektor Domu dla Niepełnosprawnych w Piekoszowie, swoje wystąpienie dedykował słudze Bożemu ks. Wojciechowi Piwowarczykowi, który na różnych sposób propagował misje wśród księży i świeckich. Ks. Piwowarczyk 2 czerwca 1979 r. został mianowany dyrektorem czterech dzieł misyjnych i dyrektorem do spraw misyjnych. Organizował Tygodnie Misyjne i starał się uwrażliwiać diecezjan na potrzeby misjonarzy.

O dynamicznej i obejmującej wiele działań pracy Misyjnego Dzieła Diecezji Kieleckiej, powołanego przez bp. Piotrowskiego opowiedział dyrektor ks. Łukasz Zygmunt. Poinformował, że w ciągu pięciu lat udało się zrealizować ponad 150 projektów, wspierających placówki misyjne, w których posługują nasi misjonarze. Były to projekty w zakresie dostępu do ochrony zdrowia, projekty edukacyjne, umożliwiające rozbudowę lub budowę kaplic i sal do celów duszpasterskich.

Doświadczeniem pracy Ogniska Misyjnego w kieleckim seminarium dzielił się diakon Wojciech Rutczyński. To najstarsze ognisko misyjne w Polsce, liczy ponad sto lat. Klerycy już trzykrotnie wyjeżdżali na praktyki misyjne do krajów, gdzie pracują nasi misjonarze. Obecnie na misjach pracują kapłani z naszej diecezji: ks. Andrzej Zawadzki i ks. Antoni Sokołowski – na Wybrzeżu Kości Słoniowej, ks. Grzegorz Pańczyk i ks. Tomasz Cieniuch – w Peru, ks. Marek Bzinkowski i ks. Maciej Pawłowski – na Jamajce, ks. Piotr Pochopień – w Brazylii. Ponadto w różny sposób ok. 40 osób świeckich i duchownych oraz zakonników i zakonnic z ziemi świętokrzyskiej posługuje na misjach.