Reklama

Papież jedności

Św. Jan Paweł II nazywany jest Wielkim, a jego wielkość przejawia się m.in. w tym, że dzieła, które podjął, spotkania, w których uczestniczył, pomimo upływu lat przynoszą dobre owoce. Tak się dzieje również w przypadku wizyty Jana Pawła II w Drohiczynie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Mimo że mija 20 lat od pobytu Jana Pawła II w historycznej stolicy Podlasia, to pamięć o tym wydarzeniu jest wciąż żywa. Co więcej, staje się źródłem nowych inicjatyw, a w tym roku przyjęła formę trzech jubileuszy. Z tej też okazji 8 czerwca br. do Drohiczyna przybyły rzesze wiernych, aby po raz kolejny modlić się wspólnie za wstawiennictwem św. Jana Pawła II.

Witaj, ziemio podlaska...

10 czerwca 1999 r. w historii stosunkowo młodej diecezji drohiczyńskiej zapisał się jako dzień niezwykły. Podczas VII pielgrzymki do Ojczyzny Jan Paweł II w Drohiczynie przewodniczył nabożeństwu ekumenicznemu. Wzywał do jedności i modlił się o ten dar. Wymownym symbolem tego spotkania był krzyż pęknięty wzdłuż pionowej belki. Jego stabilność zapewniały ramiona ukrzyżowanego Chrystusa oraz sieć Piotrowa. Znak ten niemal natychmiast stał się emblematem diecezji drohiczyńskiej – stanowi główną część flagi diecezji. Organizowane rokrocznie uroczystości upamiętniające wizytę Ojca Świętego obecnie przyjęły formę Dnia Wspólnoty Wspólnot ze św. Janem Pawłem II. Po raz kolejny osoba Papieża zgromadziła w Drohiczynie członków wielu wspólnot, ruchów, stowarzyszeń i grup działających na terenie diecezji. Zanim uczestnicy wzięli udział w Eucharystii, spotkali się w kościołach stacyjnych, by się modlić oraz przypominać i zgłębiać przesłanie Jana Pawła II, które pozostawił w Drohiczynie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W 20. rocznicę wizyty Ojca Świętego na placu przykatedralnym stanęły replika krzyża oraz nastawa ołtarzowa przypominające to doniosłe wydarzenie. Ich poświęcenia dokonał ordynariusz drohiczyński bp Tadeusz Pikus. W homilii nawiązał do uroczystości Zesłania Ducha Świętego, a zgromadzonych porównał do Apostołów oczekujących w Wieczerniku na Ducha Świętego. Znaki, które towarzyszyły zesłaniu Ducha Świętego, przeminęły, ale w Apostołach dokonała się trwała przemiana. Dzień Pięćdziesiątnicy stał się historycznym dniem narodzin Kościoła misyjnego i powszechnego – mówił bp Pikus i przypomniał, że modlitwa Jana Pawła II: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”, stała się „początkiem przemian społecznych w Polsce oraz w krajach opanowanych przez komunistyczny totalitaryzm. Modlitwa została wysłuchana. Odnowiony i umocniony Duchem Świętym człowiek oraz solidarnie zjednoczone społeczeństwo byli w stanie wygrać tę nierówną walkę o wartości, o wolność i godność ludzką”. Ksiądz biskp zwrócił uwagę, że człowiek wciąż potrzebuje odnowy serca i sumienia. Dokonuje się to dzięki obecności i działaniu Ducha Świętego. – Każdy człowiek i każde społeczeństwo potrzebują duchowej odnowy. Kościół w chwilach największego kryzysu poddawał się Duchowi Świętemu, by świadczyć o Chrystusie. Obietnica zstąpienia Ducha Świętego jest wciąż aktualna i żywa. Spełnia się ona przede wszystkim w sakramencie bierzmowania, w którym Duch Święty przychodzi, aby zamieszkać w naszych sercach i uczynić z nas świątynię swojej chwały – powiedział.

W spotkaniu wzięli udział również przedstawiciele władz rządowych, samorządowych, służby mundurowe, poczty sztandarowe oraz harcerze.

Czas jubileuszowy

W 20. rocznicę pobytu Ojca Świętego w Drohiczynie wpisały się dwa kolejne jubileusze związane z pasterzami lokalnego Kościoła. Obecny biskup drohiczyński – Tadeusz Pikus świętuje 20. rocznicę przyjęcia sakry biskupiej oraz 5. rocznicę ingresu do miejscowej katedry. Jako nowo wyświęcony biskup uczestniczył w spotkaniu ekumenicznym w historycznej stolicy Podlasia. Po 15 latach przybył ponownie jako pasterz tej diecezji. Srebrny jubileusz biskupstwa przeżywa natomiast biskup senior diecezji drohiczyńskiej Antoni Pacyfik Dydycz. Wprawdzie dzień jubileuszowy przypada 10 lipca, jednak życzeniem dostojnego jubilata było, aby uroczystości związane były z postacią św. Jana Pawła II, który powołał do istnienia diecezję drohiczyńską. W wypełnionej wiernymi katedrze drohiczyńskiej 10 czerwca celebrowano Eucharystię, podczas której dziękowano za 25 lat pasterskiej posługi bp. Dydycza.

Rok 2019 zaś śmiało można nazwać rokiem potrójnych jubileuszy. Stają się one nie tylko okazją do sentymentalnych wspomnień, ale także inspiracją do ciągłego wzrostu i rozwoju, do czego zachęcał zawsze św. Jan Paweł II Wielki – jego postać i nauczanie wciąż pozostają wyraźnym drogowskazem na ścieżkach naszego życia.

2019-06-12 09:02

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

PILNE: Pożar zabytkowego Spichlerza w Olsztynie k. Częstochowy. Ponad sto lat historii w ogniu

2026-05-29 18:13

[ TEMATY ]

pożar

Archiwum restauracji

W piątkowe popołudnie wybuchł groźny pożar zabytkowego hotelu i restauracji „Spichlerz” w Olsztynie koło Częstochowy. Na miejscu trwa dramatyczna walka strażaków o uratowanie tego niezwykle cennego pomnika staropolskiej architektury drewnianej. Ogień zajął dach budynku.

Jak poinformował oficer dyżurny Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie, zgłoszenie o pożarze wpłynęło około godziny 16:45. Płonie około 20 metrów kwadratowych dachu obiektu. Sytuacja jest na tyle poważna, że do walki z żywiołem skierowano natychmiast znaczne siły – na miejscu działa obecnie aż 15 zastępów straży pożarnej. Strażacy robią wszystko, aby ogień nie rozprzestrzenił się na pozostałą część drewnianej konstrukcji.
CZYTAJ DALEJ

Lublin. Święcenia kapłańskie

2026-05-30 16:07

Paweł Wysoki

W sobotę, 30 maja, w archikatedrze lubelskiej 5 diakonów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie z rąk abp. Stanisława Budzika przyjęło święcenia prezbiteratu.

– Uroczystość święceń kapłańskich jest jednym z najważniejszych wydarzeń w ciągu roku liturgicznego. W tym dniu widać, ile wiary jest w ludzie Bożym, ile jest we wspólnocie Kościoła odwagi i nadziei, która młodym ludziom może dać siłę i radość z poświęcenia się Panu – powiedział metropolita. Do Andrzeja, Michała, Karola, Mateusza i Rafała skierował Chrystusowe słowa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i aby owoc wasz trwał” (J 15,16).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję