Tradycją Ciechanowca stały się uroczyste obchody Niedzieli Palmowej. Wyrazem pielęgnowania chrześcijańskiego i ludowego zwyczaju jest 22. Konkurs na Wykonanie Palmy Wielkanocnej, którego podsumowanie odbyło się 14 kwietnia br.
Uroczysta procesja poprzedziła Mszę św. sprawowaną pod przewodnictwem bp. Tadeusza Pikusa. W wyznaniu wiary z pięknie wykonanymi kolorowymi palmami wzięli udział uczestnicy konkursu, duchowni, przedstawiciele władz rządowych, samorządowych, miejscowych instytucji, służby mundurowe, chór parafialny, Łomżyńsko-Drohickie Bractwo Kurkowe, które rozpoczęło uroczystość salwą armatnią, jak również licznie zgromadzeni mieszkańcy Ciechanowca i okolic. Co więcej, dzięki nabytemu sprzętowi audiowizualnemu przez Centrum Informacji Diecezji Drohiczyńskiej, można było po raz pierwszy obejrzeć Mszę św. na żywo w Internecie.
O Niedzieli Palmowej świętowanej na pamiątkę uroczystego wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy, rozpoczynającej Wielki Tydzień, mówił przed przywitaniem zebranych proboszcz parafii pw. Trójcy Przenajświętszej w Ciechanowcu ks. Tadeusz Kryński.
Bp Tadeusz Pikus pogratulował pięknie wykonanych palm wielkanocnych. Dodał, że wysiłek – niewątpliwie towarzyszący pracy – skierowany jest na chwałę Bożą, jak również ku pocieszeniu naszych oczu. Odwołując się do przypadającego w tym dniu święta Chrztu Polski, ksiądz biskup zauważył, że Chrystus tak jak do Jerozolimy, wjechał do naszej ojczyzny. – Trzeba pamiętać, że Jezus Chrystus, nie tylko przychodzi, aby Go witać, ale przychodzi, aby być z nami – dodał.
W tym roku do konkursu zostało zgłoszonych 589 palm wielkanocnych wykonanych w 40 placówkach oraz 16 palm wykonanych przez osoby indywidualne. Organizatorem konkursu jest Muzeum im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu przy współpracy Starostwa Powiatowego w Wysokiem Mazowieckiem i parafii pw. Trójcy Przenajświętszej w Ciechanowcu. Bp Tadeusz Pikus sprawował patronat nad konkursem.
Jerozolima – Kopuła nad Cysterną, gdzie św. Helena odnalazła Krzyż Święty
Palmowa Niedziela nazywana jest także Niedzielą Męki Pańskiej. Dawnej piąta niedziela Wielkiego Postu była tak nazywana. W piątą niedzielę zgodnie z tradycją zasłania się krzyże, które następnie odsłania się w Wielki Piątek. Krzyż Chrystusa stoi w centrum kościelnego przepowiadania. Wiadomo, że bycie chrześcijaninem nie czyni człowieka wolnym od trosk i cierpienia, co zdaje się obiecywać współczesnym ludziom nasza konsumpcyjnie nastawiona cywilizacja. Jak dotąd wszelkie próby budowania raju na ziemi spełzły na niczym, co więcej, pochłonęły miliony ofiar. Człowiek nie może być zbawiony z zewnątrz, dlatego w błędzie są ci, którzy twierdzą, że człowiek zostanie kiedyś zbawiony przez naukę. Mając takie oczekiwania, zbyt wiele oczekuje się od nauki, taka nadzieja jest zwodnicza, tak jak zwodnicze były faszyzm i komunizm. One także obiecywały ludzkości raj na ziemi. A co daje człowiekowi chrześcijaństwo? Daje wielką nadzieję, że oto jest Ktoś, kto przezwyciężył beznadzieję istnienia człowieka, który – jak mawiał Heidegger – jest „bytem ku śmierci”. W Chrystusie została nam dana nadzieja, mocą której możemy stawić czoła naszej teraźniejszości. Teraźniejszość bowiem, nawet jeśli jest uciążliwa, można przeżywać i akceptować, wtedy gdy ma się jakiś cel i jeśli tego celu można być pewnym; jeżeli jest to cel tak wielki, że usprawiedliwia trud drogi (por. Benedykt XVI, „Spe salvi”, 1). Właśnie Odkupienie zostało nam darowane jako taka wielka nadzieja, a dokonało się ono przez krzyż. Jakie miejsce zajmuje więc krzyż w wierze w Jezusa jako Chrystusa?
Syrach wkłada w usta Mądrości hymn, który brzmi jak publiczne wyznanie. Mądrość przemawia w zgromadzeniu, a więc w przestrzeni liturgii i słuchania. Nie pojawia się jako prywatna intuicja. Pochodzi „z ust Najwyższego”, co w Biblii oznacza słowo stwórcze i wierne. Hebrajskie ḥokmāh i grecka sophia opisują dar, który przenika rozum i sumienie. Syrach personifikuje Mądrość w rysie kobiecym, a obraz służy mówieniu o hojności Boga, który poucza i karmi.
Opowiadanie otwiera się jak rodzinne wspomnienie z epoki sędziów, jeszcze przed królem. Izrael ma wtedy centralne sanktuarium w Szilo. Tam Elkana co roku składa ofiarę Panu Zastępów. Ten tytuł podkreśla Boga jako Władcę nieba i historii. Tekst wspomina też kapłanów: Chofniego i Pinchasa, synów Helego. Ich imiona pojawiają się mimochodem i zapowiadają napięcie wokół sanktuarium.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
