Jabes, postać biblijna pojawiająca się w Pierwszej Księdze Kronik, a wymieniana wśród potomków Judy, zanosi do Boga słynną modlitwę, w której prosi o błogosławieństwo i poddaje się woli Bożej. Nie ulega pokusie urazy czy narzekania. Potrafi przyznać się do swojej bezsilności i prosić o pomoc, wierzy w Boże obietnice i przestaje polegać na sobie, w odpowiedzi na co Bóg hojnie mu błogosławi.
Postać ta poruszyła o. Józefa Witko OFM, a modlitwa stała się jego codzienną praktyką. Historia Jabesa jest punktem wyjścia do refleksji i opartych na nich rekolekcji głoszonych przez franciszkanina, które przyciągały tłumy wiernych. To oni wymogli na o. Witko zebranie ich w jednym miejscu. Efektem jest książka „Jabes. Modlitwa i błogosławieństwo, które zmieniają życie”. „Historia ta jest pretekstem do refleksji nad doświadczeniem sensu życia i wiary w Bożą Opatrzność – napisał w przedmowie o. Paweł Sambor OFM. – Z perspektywy wiary kwestie te pozostają ze sobą ściśle powiązane”.
Vinny Flynn w książce „7 tajemnic spowiedzi” proponuje nowe spojrzenie na ten sakrament, który dla wielu katolików – jak zaświadcza – jest jedynie środkiem do celu: oczyszcza z grzechu i pozwala przyjmować Komunię św. Tymczasem jest to sakrament, w którym możemy doświadczyć mocy Bożej. Używając słowa „tajemnica”, nie tylko w tytule, autor trochę przesadził. Jak pisał w jednej ze swoich poprzednich książek – „7 tajemnic Eucharystii”, nie ma tu żadnych tajemnic, lecz jedynie prawdy, które z jakiegoś powodu skryły się w sercu Kościoła i trzeba odnaleźć je na nowo.
Jest druga połowa lipca, marzymy o urlopie, odpoczynku, chwili wytchnienia. I pewnie niewielu z nas pamięta, że mijają właśnie dni miesiąca poświęconego Najdroższej Krwi Chrystusa. Paradoksalnie, właśnie w okresie wakacji, gdy może łatwiej zapomnieć o Panu Bogu, Kościół podsuwa nam coś, co powinno nas zatrzymać.
Brzmi to niemal jak sprzeczność: ten leniwy, słoneczny czas, kiedy najchętniej odkładamy wszystko na później, skrywa w sobie jedną z najgłębszych i zarazem chyba najbardziej zapomnianych tajemnic wiary. A przecież do czasów reformy liturgicznej podjętej po Soborze Watykańskim II istniała osobna uroczystość Najdroższej Krwi Chrystusa (przypadała 1 lipca). Ustanowił ją papież Pius IX w 1849 roku, a Pius X w 1914 roku podniósł ją do rangi osobnego święta. Wraz z upływem czasu jednak, to święto niejako „wtopiło” się w Boże Ciało (Uroczystość Naświętszego Ciała i Krwi Chrystusa) i zniknęło z kalendarza jako odrębne. W sumie, szkoda, bo w zdecydowanej większości przestajemy pamiętać chociażby o tym, że w lipcu odmawia się litanię do Najdroższej Krwi Chrystusa. A pamiętam, jak Marianna Popiełuszko opowiadała mi, że przez cały lipiec codziennie na kolanach modliła się w domu słowami tej litanii razem z mężem i z dziećmi. Być może dlatego ks. Jerzy miał do niej później szczególne upodobanie. Znamienne, że w ostatnim lipcu swego życia w 1984 roku zaczął ją usilnie propagować wśród swoich dawnych studentów, jak opowiadał mi jeden z nich, Wojciech Bąkowski (lekarz, który zmarł około miesiąc temu).
Celem pątników są dobrze znane miejsca kultu jak Lourdes, Mont-Saint-Michel czy Lisieux, ale też niewielkie lokalne sanktuaria. To sposób na umocnienie wiary, a zarazem okazja do świadectwa i ewangelizacji. Często ludzie wyruszają na pątniczy szlak w poszukiwaniu bliżej nieokreślonej duchowości, a po dotarciu do celu są już chrześcijanami – twierdzą organizatorzy pielgrzymek.
Prawie dwa tygodnie po wizycie Leona XIV organizacje pomagające migrantom alarmują, że nabrzeże na Lampedusie, nazwane imieniem papieża Franciszka, wciąż nie zapewnia godnych warunków przyjęcia. Podkreślają, że troska o osoby przybywające na wyspę nie może kończyć się wraz z ustaniem zainteresowania mediów.
Choć od wizyty Papieża na Lampedusie minęło już kilkanaści dni, dla setek migrantów wyspa nadal pozostaje pierwszym miejscem spotkania z Europą. Organizacje niosące pomoc apelują, by nie odwracać wzroku od ich sytuacji i zapewnić przybywającym warunki odpowiadające ludzkiej godności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
