Grupa uczniów i absolwentów szkół w Chwałowicach, Antoniowie oraz Borowie wraz z opiekunami wzięła udział w uroczystościach z okazji 335. rocznicy Odsieczy Wiedeńskiej, które odbyły się w Polskim Sanktuarium Narodowym na wzgórzu Kahlenberg oraz promowała polską kulturę w Austrii. Wyjazd Dziecięco-Młodzieżowego Zespołu Tanecznego „Sanowiślaczki” zorganizowany był przy współpracy z Ambasadą RP w Wiedniu.
– Jako pierwsi kulturę naszego regionu mogli podziwiać nauczyciele i uczniowie Szkoły Polskiej im. Jana III Sobieskiego przy Ambasadzie RP podczas inauguracji roku szkolnego. Program przygotowany przez choreograf Annę Strusińską obejmował występy trzech grup wiekowych. Młodzi tancerze zaprezentowali poloneza, krakowiaka, mazura, kujawiaka oraz oberka. Występ został wzbogacony śpiewem Elżbiety Seweryn – wokalistki chóru „Lasowiacy”. Dzięki uprzejmości ambasador Polski w Austrii tancerze poznali funkcjonowanie polskiej misji dyplomatycznej, zwiedzili wnętrza ambasady i wzięli udział w Narodowym Czytaniu, którego gościem honorowym był marszałek Senatu Stanisław Karczewski. Kolejnym punktem wyjazdu był udział w uroczystościach obchodów 335. rocznicy Odsieczy Wiedeńskiej. Uczniowie uczestniczyli w procesji, niosąc przywiezione dary – wieniec dożynkowy w postaci orła autorstwa Marii Krawczyk z Nowin i jej córki, a także kosz owoców i warzyw z polskiego gospodarstwa, a następnie we Mszy św. celebrowanej przez prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka – relacjonuje Agnieszka Kuzdralińska-Dyl.
Wyjazd odbył się dzięki staraniu Ewy Kozłowskiej, opiekuna „Sanowiślaczków”. – Szczególne podziękowania należą się ambasador RP w Austrii Jolancie Róży Kozłowskiej, prezes Forum Polonii Teresie Opalińskiej-Kopeć oraz dyrektor szkoły polskiej w Wiedniu Hannie Karczmarczyk. To dzięki ich działaniom pobyt 33-osobowej grupy tancerzy wraz z opiekunami stał się niezapomnianym przeżyciem. Uczniowie zwiedzili m.in.: dawną letnią rezydencję Habsburgów – Pałac Schönbrunn, Belweder, Stephanplatz, na którym znajduje się Katedra św. Szczepana, Plac Graben z barokową kolumną Trójcy Świętej. Obejrzeli zbiory Muzeum Historii Militarnej. Niezwykłym wydarzeniem dla wszystkim uczestników był udział w koncercie klasyków wiedeńskich – dodaje opiekun artystów.
Kapa z Kęt. Świadek triumfu króla Jana III” to tytuł wystawy, która od 14 marca zagościła w Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. Prezentowana jest na niej szata liturgiczna będąca własnością parafii św. Katarzyny i św. Małgorzaty w Kętach. Wykonana jest ona z tkaniny tureckiej zdobytej przez monarchę w bitwie pod Wiedniem w 1683 r.
Melecjusz z Antiochii (zm. 381) – biskup Sebasty (358) oraz patriarcha Antiochii (360), święty Cerkwi prawosławnej i Kościoła katolickiego.
Melecjusz urodził się w ormiańskiej Melitene. Został biskupem Sebasty w 357 lub 358 r., a w rok później (359) brał udział w synodzie w Seleucji. Jego wybór na patriarchę poparł, na synodzie antiocheńskim (ok. 360), św. Euzebiusz z Samosaty, a zatwierdził cesarz Konstancjusz II, sprzyjający arianom. Po objęciu stanowiska Melecjusz spostrzegł, iż arianie, odmiennie interpretujący chrześcijański dogmat o Trójcy Świętej, są w błędzie i zaczął stanowczo występować przeciwko nim. Heretycy wymusili na cesarzu Walensie usunięcie go z katedry i wygnanie (365–367 oraz 371–377), które spędził w odosobnieniu w Berei. Oficjalnie uznano go za odstępcę od prawdziwej wiary. W tym czasie Lucyfer z Cagliari (Lucyferiusz) wyświęcił na biskupa przeciwnika Melecjusza kapłana Paulina. Melecjusz powrócił do Antiochii za cesarza Juliana (362). W tym czasie w Antiochii urzędowało 3 biskupów: Euzojusz dla arian, Paulin dla eustacjan i Melecjusz. Historycy nazywają to schizmą melecjańską. Melecjusz ponownie został wygnany, gdy sam Atanazy Wielki (362) opowiedział się za Paulinem. Ujęli się za nim biskupi kapadoccy, m.in. Bazyli Wielki z Cezarei i gdy na tron cesarski wstąpił Gracjan (378), odwołał Melecjusza z wygnania. W czasie swoich rządów biskup przyczynił się do przywracania pokoju i zgody. W 379 zwołał synod i przygotował wyznanie wiary, zatwierdzone wkrótce przez sobór konstantynopolitański (381), któremu przewodniczył.
Wielki Post jest jednym z najważniejszych okresów roku liturgicznego, a jednocześnie jednym z trudniejszych do wyjaśnienia dzieciom. Pojęcia takie jak wyrzeczenie, post, pokuta czy nawrócenie nie mieszczą się łatwo w świecie najmłodszych, który z natury opiera się na konkretach, emocjach i codziennych doświadczeniach. Dla wielu rodziców i katechetów pytanie nie brzmi więc: czy mówić dzieciom o Wielkim Poście, ale jak robić to mądrze i adekwatnie do ich wieku.
Dzieci przeżywają wiarę w sposób bardzo empiryczny. Ich rozumienie świata kształtuje się przez relacje, rozmowy, obserwowanie dorosłych i powtarzalność prostych gestów. Dlatego mówienie o Wielkim Poście wyłącznie w kategoriach zakazów i wyrzeczeń często okazuje się nieskuteczne. Dla dziecka znacznie ważniejsze jest pytanie: co ten czas zmienia w moim domu, w moich relacjach, w moim sposobie bycia z innymi?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
