Ważne jest, aby być w pełni poinformowanym o wpływie Brexitu na stosunki angielsko-polskie. Książka, która ma na celu wyjaśnienie tła historycznego referendum 2016 r., wyświadcza ogromną przysługę.
Luke Coppen, redaktor naczelny „Catholic Herald”
Chociaż problematyka Brexitu nie jest w Polsce „terra incognita”, tym bardziej że dotyka ok. 1,5 mln polskich imigrantów w Wielkiej Brytanii, a dodatkowo ich bliskich w kraju, to zapewne niewielu potrafiłoby zobaczyć ją w szerokim kontekście brytyjskiej sytuacji politycznej, społecznej, kulturowej i religijnej. Książka pt. „Głosy Boga. Kościół, społeczeństwo i Brexit”, będąca zapisem rozmowy Małgorzaty Glabisz-Pniewskiej z Jonathanem Luxmoore’em, wybitnym znawcą tych zagadnień, zawiera takie właśnie spojrzenie. Zaskoczeniem dla polskiego czytelnika jest już samo postawienie pytania o rolę chrześcijaństwa i Kościoła anglikańskiego oraz Kościoła katolickiego w procesie rozwodu Wielkiej Brytanii z Unią Europejską. Choć sami przed laty z przejęciem rozważaliśmy rolę Kościoła w Polsce w procesie integracji europejskiej w ogóle i akcesji naszego kraju do UE w szczególności, to postawienie analogicznego pytania wobec Brexitu budzi zdziwienie. Obok swego rodzaju repetytorium moralnych, duchowych i religijnych pryncypiów integracji europejskiej znajdziemy w książce wiele odniesień do sytuacji w Polsce. Przeczytamy w niej m.in. o polskim wymiarze Brexitu (był on przecież także reakcją na wielką emigrację z Polski), o „mieszaniu się” UE w polskie sprawy czy o wyzwaniach duszpasterskich Polskiej Misji Katolickiej w Londynie. Stopniowe narastanie rozczarowania Brytyjczyków ideą europejską, a zwłaszcza Unią Europejską i arogancją jej urzędników, jako żywo przypomina nastroje w Polsce. Trudno też nie porównywać dwu zwalczających się na Wyspach plemion: mobilnych, kosmopolitycznych Anywheres i zakorzenionych Somewheres do aktorów polskiej sceny politycznej i ich podzielonych zwolenników. Spośród wielu interesujących wątków tematycznych obecnych w książce warto przywołać niektóre. Jonathan Luxmoore odnosi się m.in. do działalności COMECE – krytykuje brak neutralności tej instytucji wobec Brexitu. Charakteryzuje wielką różnorodność w Wielkiej Brytanii i Londynie. Mówi o terroryzmie i stosunku Kościoła do niego, ale też o nowym ateizmie, o skutkach związku Kościoła z państwem, o katolikach w tym anglikańskim kraju oraz o muzyce kościelnej i katedrach jako promyku nadziei dla chrześcijaństwa na Zachodzie. W każdym razie – w hałasie i wielkim zamęcie wokół Brexitu Luxmoore i Glabisz-Pniewska pomagają usłyszeć głosy Boga. Autorem wstępu jest prof. Jan Żaryn.
Jonathan Luxmoore i Małgorzata Glabisz-Pniewska, „Głosy Boga. Kościół, społeczeństwo i Brexit”. Wydawnictwo Homo Dei, ul. Zamoyskiego 56, 30-523 Kraków, tel. 12 656 29 88; e-mail: dystrybucja@homodei.pl
4 sierpnia Kościół powszechny obchodzi wspomnienie św. Jana Marii Vianneya, Proboszcza z Ars, ogłoszonego w 1929 roku przez Piusa XI „patronem wszystkich proboszczów świata". W rozmowie z mediami watykańskimi rektor sanktuarium w Ars, ks. Rémi Griveaux, opowiada o wsparciu, jakie u tego świętego odnajdują współcześni kapłani, zmagający się z wewnętrznymi kryzysami i trudnościami w otoczeniu.
Św. Jan Maria Vianney, znany jako Proboszcz z Ars (1786-1859), pochodził ze skromnej rodziny i miał tak duże trudności w nauce, że wątpiono, czy poradzi sobie z przygotowaniem do kapłaństwa. Ostatecznie jednak przyjął święcenia w 1815 roku, a posługa, jaką pełnił w niewielkiej francuskiej miejscowości Ars i okolicznych wioskach, wydała niezwykłe owoce, szczególnie poprzez sakrament pojednania i świadectwo zanurzenia w modlitwie. W ostatnich latach jego życia odwiedzało go ok. 100 tys. osób rocznie, a dziś do sanktuarium w Ars, w którym jest pochowany przybywają liczne grupy z całego świata, a wśród nich wielu kapłanów. Także ostatni papieże przybliżali tę postać Kościołowi: w 150-lecie jego śmierci (2009 r.) Benedykt XVI ogłosił Rok Kapłański, któremu patronował francuski święty, zaś 10 lat później Franciszek poświęcił mu obszerne fragmenty okolicznościowego listu, skierowanego do kapłanów.
Był kaznodzieją i spowiednikiem, unikał rozgłosu. Wojna sprawiła, że miejscem jego posługi stała się więzienna cela.
Czy w chwili próby potrafilibyśmy zachować się tak, jak trzeba, a przy tym nie stracić nadziei? Skromny kapucyn z maleńkiego Zachorzowa na ziemi opoczyńskiej wytrzymał próbę czasu. Józef Krzysztofik urodził się w 1908 r. w rodzinie rolników. Do zakonu kapucynów wstąpił jako bardzo młody człowiek. Przyjął zakonne imię Henryk. Okazał się na tyle zdolny, że przełożeni wysłali go na studia do Holandii, a następnie na Uniwersytet Gregoriański w Rzymie. Po powrocie do kraju pracował w Lublinie. Był cenionym wykładowcą, kaznodzieją i spowiednikiem, ale unikał rozgłosu.
Najazd migrantów w hiszpańskiej miejscowości Ceuta
Po kryzysie migracyjnym Ceuta zwraca się do swojej patronki, Matki Boskiej Afrykańskiej. 5 sierpnia katolicy przejdą ulicami miasta za figurą Maryi. Procesja, mająca wielowiekową tradycję, w tym roku nabiera szczególnego wydźwięku. Zaledwie kilka dni po tym, jak Ceuta znalazła się na ustach wszystkich z powodu kryzysu migracyjnego, który dotknął hiszpańską enklawę, miasto przygotowuje się do przeżycia jednego z najważniejszych momentów w swoim kalendarzu religijnym.
W najbliższą środę, 5 sierpnia, Ceuta odda hołd swojej patronce, Matce Boskiej Afrykańskiej, w wielkiej procesji, w której wezmą udział wierni, władze cywilne i wojskowe, duchowni oraz lokalne bractwa. Całe miasto przygotowuje się do tej uroczystości od kilku tygodni. Procesji towarzyszyć będzie zespół muzyczny Banda Nuestra Señora de la Paz z Malagi, a po raz pierwszy zabrzmi nowa pieśń „Salve”, skomponowana specjalnie ku czci Matki Boskiej Afrykańskiej. Ponad siedemdziesięciu costaleros, tragarzy odpowiedzialnych za niesienie ciężkiej platformy procesyjnej, uczestniczyło już w próbach na ulicach Ceuty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
