Ks. Robert Olivera, pracownik Watykanu, doktor teologii i prawa kanonicznego, 12 i 13 maja gościł w Bielsku-Białej na zaproszenie charyzmatycznej Wspólnoty „Miasto na Górze”
W Domu Kultury „Kubiszówka” spotkał się zarówno z członkami wspólnoty, jak i z osobami spoza niej. Do zgromadzonego audytorium wygłosił konferencje nt. ekumenizmu, roli świeckich w budowaniu wspólnot charyzmatycznych i stosunku władz kościelnych do oddolnych inicjatyw. – Kościół w Watykanie nie robi listy grup i nie eliminuje niektórych. Biskupi mówią jednak, że jak macie małą grupę, to abyście żyli Ewangelią, zbierzcie się liczniej – tłumaczył ks. R. Olivera.
Owoce działania wspólnot opisał na przykładzie diecezji bruklińskiej, gdzie pracował. – Po przebytej formacji zaangażowanie i gotowość pojechania na misje była wielka. I to niezależnie od kierunku – mówił kapłan. I dodał, że im więcej osób przeżywa autentyczną relację z Panem Bogiem i pokazuje, że wiara jest centralnym punktem ich życia, tym mocniej przekłada się to na pozyskiwanie nowych członków. – Życie wiarą i powołanie do świadectwa – to jest ważne. Przez świadectwo jesteście wsparciem dla innych wspólnot – podkreślił ks. R. Olivera.
W tym miejscu kapłan zwrócił uwagę, że od polskich charyzmatyków oczekuje objęcia ochroną instytucji rodzinnej, która w wielu krajach kompletnie legła w gruzach. Wychwalając polski katolicyzm, prelegent zachęcił zebranych do czujności, bo, jak się wyraził, zeświecczenie uderza w każdy kraj. W związku z tym musimy być gotowi na atak, który spadnie z impetem także i na naszą Ojczyznę.
Przykłady Belgii, Irlandii i Chile, gdzie jeszcze 10 lat temu na niedzielnej liturgii spotykało się 70 proc. Chilijczyków, a obecnie zaledwie 20 proc., świadczą o pogłębiającej się sekularyzacji. – Do tego dodajmy jeszcze Australię. Tam Kościołowi katolickiemu nakazuje się zmienić celibat i sakrament pojednania – mówił ks. R. Olivera.
Jego zdaniem wspólnoty charyzmatyczne stale powinny mieć na względzie efektywność, intrygowanie posłannictwem, duchowością, a także misyjnością. – Podstawowym celem takich wspólnota jak wasza jest zanieść do podobnych sobie ludzi dar życia z Bogiem. Ja jako kapłan mam ograniczoną do tego możliwość. Wy w swoich środowiskach znacznie efektywniej wskazujecie na Jezusa Chrystusa jako na Pana i Ożywiciela – tłumaczył prelegent.
Ks. Olivera pełni w Watykanie rolę Promotora Sprawiedliwości w kongregacji Doktryny Wiary. Jako sekretarz Komisji Pontyfikalnej zajmuje się także ochroną nieletnich.
Figura Księcia Apostołów z Bazyliki św. Piotra –
strażnika depozytu wiary
Działanie Ducha Świętego bywa często, w potocznym rozumieniu, redukowane do wspólnot charyzmatycznych. Wśród najbardziej spektakularnych przejawów Jego działania należy bez wątpienia wymienić uzdrowienia, „mówienie językami” oraz tzw. spoczynki w duchu. W ostatniej, IV części przyjrzymy się uzdrowieniom. Dziś skoncentrujmy się na dwóch pozostałych zjawiskach. Św. Paweł dar języków przeciwstawia proroctwu, mówiąc: „Ten, kto mówi językiem, buduje siebie samego, kto zaś prorokuje, buduje Kościół” (1 Kor 14,4). Nie znaczy to, że Apostoł lekceważy dar glosolalii. W „Iuvenescit Ecclesiae”, dokumencie omawianym tydzień temu, KNW, komentując słowa Apostoła Narodów, pisze, że Paweł uznaje „glosolalię” za autentyczny charyzmat, choć według Apostoła dar ten bezpośrednio nie przynosi pożytku dla dobra wspólnego: „Dziękuję Bogu, że mówię językami lepiej od was wszystkich. Lecz w Kościele wolę powiedzieć pięć słów według mego rozeznania, by pouczyć innych, zamiast dziesięć tysięcy wyrazów według daru języków” (1 Kor 14,18-19).
Bł. siostra Sancja Szymkowiak urodziła się 10 lipca 1910 r. w Możdżanowie k. Ostrowa Wielkopolskiego. Była najmłodszym dzieckiem Augustyna i Marianny z Dachalskich. Na chrzcie otrzymała imiona: Janina Ludwika. W 1919 r. Janina, po trzech latach nauki w szkole elementarnej, zaczęła uczęszczać do gimnazjum, a następnie do liceum humanistycznego w Ostrowie Wielkopolskim.
W 1922 r. przyjęła Pierwszą Komunię św., a rok później sakrament bierzmowania. Bardzo głęboko przeżyła święcenia kapłańskie swojego brata Eryka w 1927 r. Wtedy to miała wyznać od dawna pielęgnowane w swoim sercu pragnienie wstąpienia do zakonu. Rok później zdała egzamin dojrzałości. W 1929 r. rozpoczęła studia z zakresu filologii romańskiej na Uniwersytecie Poznańskim. W tym czasie dojrzewała w niej myśl, że Bóg powołuje ją do życia zakonnego. Widziało to także jej otoczenie, chociaż niektórzy, szczególnie rodzice, nie chcieli się z tą myślą pogodzić.
Spotkanie rozpoczęło się w Domu Diecezjalnym TABOR. Uczestnicy przedstawiali swoje rodziny, opowiadali o doświadczeniach małżeńskich i dzielili się historiami, które często rozpoczynały się od jednego, odważnego kroku – decyzji, że ich wesele będzie świętem miłości, a nie alkoholu. Pierwszego dnia uczestników odwiedził biskup Kazimierz Górny, który podziękował małżonkom za ich świadectwo i przypomniał postać św. Maksymiliana Marii Kolbego – patrona ludzi podejmujących trud życia w trzeźwości. Podczas Eucharystii ks. dr Wiesław Matyskiewicz podkreślał, że abstynencja nie jest wyrzeczeniem, lecz darem składanym rodzinie i bliźnim.
Drugi dzień miał charakter formacyjny. Konferencje poświęcone problematyce uzależnień pokazały, jak współczesna wiedza medyczna i psychologiczna potwierdza znaczenie profilaktyki oraz odpowiedzialnych wyborów. Szczególnym przeżyciem była pielgrzymka do Markowej – miejsca naznaczonego świadectwem błogosławionych Józefa i Wiktorii Ulmów. Ich życie przypomina, że miłość małżeńska to codzienna odpowiedzialność za drugiego człowieka, gotowość do poświęcenia i odwaga życia zgodnie z wyznawanymi wartościami. Wieczorne warsztaty taneczne, wspólna modlitwa różańcowa oraz rozmowy do późnych godzin pokazały, że integracja nie potrzebuje alkoholu. Wręcz przeciwnie – uczestnicy podkreślali, że dopiero w atmosferze trzeźwości można w pełni cieszyć się obecnością drugiego człowieka, prowadzić wartościowe rozmowy i budować prawdziwe więzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
