Kinga Lityńska, z zawodu nauczycielka, a z zamiłowania podróżniczka „dokądkolwiek, byle daleko”, przybliża nam świat, który zna niewielu z nas: dawne sowieckie republiki Kirgistan i Kazachstan. W „Rosji poza Rosją” opisuje, co pozostawił w nich Wielki Brat, a czego mu się zaszczepić nie udało. Już w poprzedniej książce „Chiny – nie do wiary!” wskazywała niefortunnie wpojone tam aspekty kultury zachodniej, składające się na makdonaldyzację chińskiego społeczeństwa. Rosja, mimo wielu negatywnych wpływów – pisze w nowej książce Lityńska – dużo lepiej wywiązała się z zadania, narzucając reżim w państwach Azji Środkowej, których język, kultura i zwyczaje znacznie odbiegają od rosyjskich. Wiele jest rosyjskości (i sowieckości) zaszczepionej w Kirgistanie i Kazachstanie, ale dominują odmienności. Jedną z najważniejszych, dających unikalną tożsamość, jest narodowa mentalność. To ona – pisze Lityńska – dyktuje odrębność, jakby na przekór władzy i systemowi. Ciekawa, zajmująca lektura.