Każdy z nas z pewnością widział sporo złych filmów, ale w tym przypadku być może mamy do czynienia z jednym z najgorszych, które udało się nakręcić i pokazywać w kinach. Tak, bo siłą nakręconego w 2003 r. filmu „The Room” Tommy’ego Wiseau, znanego jako „Obywatel Kane złych filmów”, jest to, że uznano go za jeden z najgorszych filmów, które powstały. Pokazywany był początkowo tylko w paru kalifornijskich kinach, jednak gdy widzowie dostrzegli śmieszność nieporadności wykonania, szybko zyskał status filmu kultowego. Pokazywano go w całych Stanach Zjednoczonych, stał się podstawą dla gry komputerowej, książki i sztuki teatralnej, a ostatnio nagradzanego na festiwalach filmu Jamesa Franco „The Disaster Artist”.
Gdyby nie Franco, pewnie nie usłyszelibyśmy nigdy o „The Room” i Tommym Wiseau, który napisał też scenariusz, zagrał główną rolę i był odpowiedzialny za produkcję filmu, oraz o jego kumplu Gregu Sestero, którzy podjęli szturm na hollywoodzką Fabrykę Snów, robiąc fatalny obraz o trójkącie miłosnym, składający się z serii niepowiązanych ze sobą scen z życia przyjaciół i krewnych głównych bohaterów. „The Disaster Artist” opowiada historię tamtego filmu, a scenariusz został oparty na wspomnieniach samego Grega Sestero. Wyreżyserował go brawurowo amerykański gwiazdor filmowy i telewizyjny, ale także reżyser, scenarzysta, producent i malarz James Franco, który – a jakże by inaczej – w brawurowej roli głównej obsadził sam siebie. I to z niezłym efektem, z szansą na Oscara.
Kiedy pojawia się niepohamowane pragnienie całkowitego panowania nad człowiekiem i jego życiem, rodzą się potwory, które chcą rządzić światem.
W 1933 r. młody angielski dziennikarz Gareth Jones wyjeżdża samotnie do Rosji, by zrobić wywiad z Józefem Stalinem. Przy okazji pragnie również pojechać na Ukrainę, by odnaleźć miejsce, z którego pochodziła jego matka. Wywiadu z dyktatorem nie przeprowadza, ale jako pierwszy korespondent z Europy Zachodniej dostaje się na ogarniętą terrorem Ukrainę i jest świadkiem największego w historii ludzkości głodu. Na własne oczy widzi sowieckie zbrodnie, przerażające akty kanibalizmu, słyszy o ludziach umierających z głodu. Po powrocie jako pierwszy zabiera odważny głos i opisuje Wielki Głód, który Stalin zgotował Ukraińcom, a który pochłonął kilka milionów istnień ludzkich.
O tym, że św. Zygmunt jest trudnym patronem, wiedzą najlepiej kaznodzieje, którzy głoszą kazania ku jego czci. Jak bowiem stawiać za wzór - co przecież jest naturalne w przypadku świętych - człowieka,
ogarniętego tak wielką żądzą władzy, że dla jej realizacji nie zawahał się zabić własnego syna? Niektórzy pomijają ten fakt milczeniem, przywołując za to chrześcijańskie cnoty króla Burgundów, których
był przykładem. Inni koncentrują się na męczeńskiej śmierci, nie wspominając, że rozkaz królewski stał się przyczyną śmierci młodego Sigeryka.
Jeszcze za życia swego ojca, króla Burgundii Gunobalda, Zygmunt rządził częścią państwa. Dzięki staraniom biskupa Vienne - św. Awita, po 501 r. przyjął chrześcijaństwo. Wówczas jeszcze nic nie zwiastowało
nadchodzącej tragedii. Jak piszą historycy, rządy Zygmunta początkowo były bardzo pomyślne. Niestety, sytuacja ta trwała krótko. Druga żona króla, chcąc utorować drogę do tronu swojemu synowi, oskarżyła
Sigeryka - syna króla z pierwszego małżeństwa - o zdradę stanu. Władca dał się, niestety, wplątać w tę intrygę. Lękając się utraty władzy, kazał udusić Sigeryka w swojej obecności. Zbrodnia została dokonana,
choć - jak notują kronikarze - gdy minął pierwszy szał, król rzucił się na zwłoki syna, opłakując swój straszliwy czyn.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Zaufanie Maryi nie wynika z tego, że wszystko rozumie. Wynika z tego, że wie, komu ufa. To różnica, która zmienia wszystko. Nie musisz mieć pewności co do drogi. Wystarczy, że zaczynasz ufać Temu, który ją zna.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.