Norwegowie mogą być zadowoleni ze swojego kraju, który wydaje się idealnym miejscem do życia. I są: Norwegia zwycięża w rankingu najszczęśliwszych państw świata. Słynie z pięknych krajobrazów, ale także z najwyższego wskaźnika rozwoju społecznego, wysokiego poziomu opieki socjalnej, wysokiej średniej długości życia, dobrobytu, przyzwoitych emerytur i świetnej edukacji. Norwegowie mogą spać spokojnie, państwo zadbało o przyszłe pokolenia. Fundusz gromadzący oszczędności przekroczył kwotę biliona dolarów. Wielu chciałoby mieszkać w Norwegii, ale przeprowadzka, ze względu na specyfikę Norwegów, mogłaby być trudna. Uważają oni, że ich kraj jest wzorcem ładu i pokoju, a wszystko, co norweskie, powinno być przyswojone przez innych. Że wypracowany w cieplarnianych warunkach model dobrobytu i egalitarności da się przenieść w inne rejony świata, a wtedy zapanują pokój i dobrobyt. Tak jednak się nie da, co widać coraz wyraźniej. Także o tym jest książka Niny Witoszek pt. „Najlepszy kraj na świecie”.