Sługa Boża Magdalena Mortęska była ksienią zakonu Benedyktynek w Chełmnie, który zreformowała w myśl Soboru Trydenckiego. Dzięki jej działaniom wzrosła liczba powołań zakonnych; budowała seminaria duchowne i troszczyła się o kobiety, zakładając dla nich szkoły przyklasztorne. I choć żyła na przełomie XVI i XVII wieku, przesłanie jej życia jest nadal aktualne, a kult wciąż żywy, przez co rozpoczęto starania o jej beatyfikację.

Uroczyste otwarcie procesu beatyfikacyjnego sł. Bożej Mortęskiej miało miejsce 3 lipca w kościele pw. Świętych Jana Chrzciciela i Michała Archanioła w Lubawie. Z tej okazji bp Andrzej Suski przewodniczył Mszy św. sprawowanej w intencji rychłej beatyfikacji sługi Bożej Magdaleny.

W promieniach

Wiernych zgromadzonych w lubawskiej świątyni powitał proboszcz miejsca ks. dr kan. Marcin Staniszewski, który zaznaczył, że otwarcie procesu beatyfikacyjnego ksieni Mortęskiej, z uwagi na jej duchowość i dzieło życia, doskonale wpisuje się w przeżywany w Kościele Rok Miłosierdzia, a także1050. rocznicę Chrztu Polski oraz 800-lecie ewangelizacji i chrztu ziemi lubawskiej.

W homilii bp Suski nawiązał do Ewangelii, w której Jezus, głosząc Kazanie na Górze, zwraca uwagę na wartość życia i chrześcijańskiej moralności. Tym samym pokazuje, jakim ma być człowiek, by był błogosławiony, a więc szczęśliwy. Ubogość ducha, cichość, miłosierdzie czy czystość serca to „szkoła pełni człowieczeństwa, bo rozwija w człowieku to, co najlepsze”, i prowadzi drogą trudną, ale jedynie właściwą. – Na ludzi, którzy odeszli w opinii świętości, chcemy patrzeć przez pryzmat Ośmiu błogosławieństw. Modlimy się, aby ten proces ukazał sł. Bożą Magdalenę Mortęską w promieniach Kazania na Górze – mówił bp Suski.

Zaprzysiężenie

Po Eucharystii nastąpiło zaprzysiężenie trybunału diecezjalnego w procesie beatyfikacyjnym sł. Bożej Mortęskiej, które prowadził kanclerz Kurii Diecezjalnej Toruńskiej ks. dr prał. Andrzej Nowicki. Postulatorem procesu został pochodzący z diecezji toruńskiej ks. dr prał. Sławomir Oder, który był również postulatorem procesu kanonizacyjnego bł. Jana Pawła II. Delegatem bp. Suskiego został ks. dr Andrzej Scąber z Krakowa, postulatorem sprawiedliwości został karmelita o. dr hab. Szczepan Tadeusz Praśkiewicz z Krakowa, ks. dr kan. Mariusz Stasiak z Kurii Diecezjalnej Toruńskiej został notariuszem, a ks. Paweł Kołatka z diecezji toruńskiej notariuszem pomocniczym. Każdy z członków trybunału złożył stosowną przysięgę, podpisał dokumenty, a następnie zaprzysiężony trybunał pod przewodnictwem Biskupa Andrzeja i z udziałem bp. Józefa Szamockiego modlił się modlitwą o łaski za wstawiennictwem sługi Bożej Magdaleny Mortęskiej.

Na uroczystościach w Lubawie obecni byli m.in.: bp Andrzej Suski, bp Józef Szamocki, ks. dr kan. Marcin Staniszewski – proboszcz miejsca, ks. dr prał. Andrzej Nowicki – kanclerz Kurii Diecezjalnej Toruńskiej, ks. prof. kan. Dariusz Zagórski – rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu, kapłani i siostry zakonne – w tym liczne benedyktynki i szarytki, a także wierni świeccy.

Mortęgi

Magdalena Mortęska urodziła się w 1554 r. w Pokrzywnie k. Grudziądza. Będąc nastolatką, złożyła ślub czystości i zapragnęła wstąpić do klasztoru Benedyktynek. Nie było to zgodne z wolą jej ojca, który dowiedziawszy się o pragnieniach córki, zastosował wobec niej swoisty rodzaj internowania i umieścił ją w majątku rodzinnym w Mortęgach. Tam przebywała przez 12 lat i tam dojrzewało jej powołanie zakonne. Potajemnie nauczyła się pisać i czytać, a następnie wyjeżdżając pod pretekstem z Mortąg, wstąpiła do klasztoru w Chełmnie, gdzie złożyła śluby i wkrótce została jego ksienią.

Obecnymi właścicielami majątku w Mortęgach są Alina i Jan Szynakowie, którzy przywrócili miejscu świetność i zadbali, by właśnie tam, gdzie dojrzewało powołanie zakonne Magdaleny Mortęskiej, pamięć o niej i jej kult były podtrzymywane. W związku z tym, po uroczystości w Lubawie, bp Andrzej Suski i bp Józef Szamocki udali się do majątku w Mortęgach i w obecności kapłanów, Aliny i Jana Szynaków z rodziną oraz wielu wiernych, poświęcili kaplicę i dzwon znajdujące się na terenie majątku.