Władysław Domagała urodził się 4 października 1909 r. we wsi Kuźnica Strobińska, która leżała na terenie parafii Osjaków, w powiecie wieluńskim. Uczył się najpierw w miejscowej czterooddziałowej szkole powszechnej, a następnie w szkole w Wieluniu. W 1925 r. zaczął uczęszczać do Gimnazjum Biskupiego we Włocławku, gdzie ukończył 5 klasę, a od 1926 r. pobierał naukę w Gimnazjum A. Zimowskiego w Łodzi, gdzie w 1929 r. zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Łodzi, które ukończył w 1934 r. Święcenia kapłańskie otrzymał 2 września 1934 r. z rąk bp. Kazimierza Tomczaka w jego prywatnej kaplicy.

Po święceniach został mianowany wikariuszem w parafii Witonia w dekanacie łęczyckim. Oprócz działań duszpasterskich nauczał tam także religii w miejscowych szkołach powszechnych znajdujących się na terenie parafii. W dwa lata później został przeniesiony na takie samo stanowisko do parafii św. Katarzyny w Poddębicach. W tej dużej dziekańskiej parafii liczącej blisko 5 tys. wiernych, a obejmującej miasto Poddębice z przyległymi wsiami, które znajdowały się na obrzeżach diecezji łódzkiej, funkcjonowało dobrze rozwinięte duszpasterstwo. Działały tam: Bractwo Różańcowe, III Zakon św. Franciszka, Żywy Różaniec, Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary, Katolickie Stowarzyszenie Mężów, Kobiet i Młodzieży, asysta kościelna, chór i ministranci. W te prace duszpasterskie włączył się ks. Władysław, który oprócz tego był prefektem szkolnym. Nauczał religii w Szkole Powszechnej nr 1 i nr 2 w Poddębicach.

W sierpniu 1939 r. został przeniesiony z Poddębic na stanowisko wikariusza w parafii św. Józefa w Konstantynowie Łódzkim. Tuż po objęciu tego stanowiska wybuchła II wojna światowa. Łącznie z księdzem proboszczem Zygmuntem Łabentowiczem prowadził mimo różnorodnych ograniczeń, wprowadzanych przez władze okupacyjne, duszpasterstwo parafialne, a potem został aresztowany w czasie akcji eksterminacyjnej duchownych katolickich. Aresztowany razem z księdzem proboszczem 6 października 1941 r. osadzony został w konstantynowskim obozie przejściowym, znajdującym się w zlikwidowanej fabryce włókienniczej braci Schweinkert, umiejscowionej niedaleko kościoła parafialnego. Stamtąd, podobnie jak inni księża, wywieziony został 30 października do obozu koncentracyjnego w Dachau. Ks. L. Bujacz pisał o nim, podając błędne imię Józef zamiast Władysław: „Należał do komanda obozowego, które uprzątało śmieci z obozu i osiedla SS-mańskiego. Praca ta wymagała dużo siły i pośpiechu, przy której można się było zapocić, a potem nagle ostygnąć. O zapalenie płuc był bardzo łatwo i stało się to udziałem ks. Józefa, które spowodowało jego śmierć w szpitaliku. Odznaczał się on zawsze dużym optymizmem i ofiarnością w niesieniu pomocy słabszym”. Nie do końca znana jest data jego śmierci. W opracowaniach podawane są trzy daty: 13 marca 1942 r. (Domagała, Szołdarski), 13 lipca 1942 r. (Jacewicz, Chart, Hoffmann, Kozłowiecki) i 17 lipca 1942 r. (Bujacz, Weiler).

* * *

Ks. Władysław Domagała (1909-42), lat 33
Wikariusz w parafiach: Witonia, Poddębice, Konstantynów Łódzki.
Nauczał religii w szkołach znajdujących się na terenie tych parafii.
Nr obozowy 28360

* * *

Przekazujmy pamiątki po zmarłych kapłanach

Archiwum Archidiecezjalne w Łodzi, które podjęło się zadania udokumentowania życia zamęczonych w czasie II wojny światowej duchownych diecezji łódzkiej, prosi księży i osoby świeckie o przekazywanie wszelkich pamiątek po zmarłych kapłanach (fotografii, zapisków). Zależy nam przede wszystkim na kapłanach, którzy zginęli podczas okupacji oraz tych, którzy zmarli przed 1980 r. Prosimy o fotografie kościołów, uroczystości parafialnych i ludzi, którzy związani byli z historią danej parafii.