Rozpoczęliśmy kolejny Wielki Post w naszym życiu. Uczynimy pewnie wiele postanowień. Zastanawiamy się, co możemy zmienić. Wielki Post to przecież kolejna szansa od Boga. Katarzyna Smolarek, uczennica szkoły średniej, mówi: – Czas Wielkiego Postu jest dla mnie okazją do zmiany siebie poprzez postanowienia i pokutę. Osobiście mam zawsze trudności z podjęciem jakiegoś postanowienia. Ale wtedy tym bardziej doświadczam Boga, gdyż wiem, że to On pomaga mi rozpocząć i wytrwać w postanowieniu. Sama nie dałabym sobie rady.

Jak to jest z tym postem?

Nie jest on łatwy. Dla wielu związany z naprawdę wielkim trudem, ale konieczny. O swoich zmaganiach opowiada nam studentka: – Wciąż trudno mi w pełni zrozumieć tajemnicę Męki oraz Śmierci Chrystusa i może dlatego Wielki Post nie jest dla mnie czasem odnowy i umocnienia, jak to powinno mieć miejsce. Co roku jednak, choć zazwyczaj z dużym opóźnieniem, staram się sprawić, aby czas ten różnił się od innych dni w roku poprzez choćby uczestnictwo w nabożeństwach Drogi Krzyżowej czy podejmowanie niewielkich wyrzeczeń. Wszystko to sprawia, że okres ten staje się dla mnie czasem może nie idealnym, ale na pewno szczególnym, choćby przez samo podejmowanie często nieudolnych prób zrozumienia istoty Wielkiego Postu, podkreśla studentka.

My, żyjący na miejscu, przyzwyczailiśmy się do stałych praktyk wielkopostnych. Jeszcze w miarę licznie uczestniczymy w wielkopostnych nabożeństwach. Inaczej sprawa ma się wśród ogromnej rzeszy naszych rodaków – emigrantów. Robotnicy i pracownicy sezonowi, studenci, a nawet całe rodziny czasowo lub na stałe wyjeżdżający za granicę przeżywają Wielki Post w innej rzeczywostości. Karolina Cisek, studiująca w Niemczech, opowiada: – W środowisku, gdzie ludzie żyją jedynie doczesnością z dala od Boga lub będąc innego wyznania, odkrywam na nowo sens wiary, chrześcijaństwa i życia blisko Boga każdego dnia. Dopiero teraz widzę, że przeżywanie u nas Wielkiego Postu, to coś wyjątkowego, czas ciszy i modlitwy. Mimo że większość moich znajomych nie wierzy w Boga, lub jest innego wyznania, często mówią, że bije ode mnie spokój, że szanują moją wiarę, mimo iż dla nich to absurd. Ja wiem, że to Duch Święty działa i dziękuję Bogu za tą świadomość – zaznacza z entuzjazmem Karolina. Jeśli ktoś szuka możliwości spotkania z Bogiem, to chociażby warunki były trudne i życie piętrzyło problemy, zawsze znajdzie czas dla Boga. Czy to w Polsce czy za granicą.

Duchowe dary – odpusty

Bóg ma swoje sposoby wynagradzania nam za podejmowany trud i wyrzeczenia. Z udziałem w nabożeństwach wielkopostnych, ale również z modlitwą związane są odpusty, czyli darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy. Oznacza to, że odpuszczenie grzechów następuje w sakramencie pojednania, natomiast odpust uwalnia od kar doczesnych, które spotykają nas za życia lub po śmierci w czyśćcu. Rozróżnia się odpusty cząstkowe i zupełne (zależnie od tego, w jakim stopniu uwalniają nas od kary). Może je zyskać każdy ochrzczony po spełnieniu odpowiednich warunków dla siebie lub ofiarowywać je za zmarłych. Niekoniecznie muszą być to osoby zmarłe nam znane, nie musimy wymieniać konkretnego imienia – wystarczy ofiarować odpust w intencji osoby zmarłej, która tego odpustu potrzebuje. Nie można ich natomiast ofiarowywać za innych żywych.

Duchowe zmagania – propozycje

Rekolekcje i dni skupienia, nabożeństwa „Gorzkich Żali” i Drogi Krzyżowe, sakrament spowiedzi, itp. Wiele propozycji Kościół daje wiernym na ten wyjątkowy czas. Tradycyjnie w większych miastach diecezji będą odbywać się Stacyjne Drogi Krzyżowe. Pewnie już do nich się przyzwyczailiśmy. Dodatkowo duszpasterstwo misyjne proponuje, aby 6 marca w parafiach odbyły się nabożeństwa Drogi Krzyżowej w intencji misji.

Duszpasterze parafialni i rekolekcjoniści prześcigają się w propozycjach dotarcia do wiernych z treścią nauk rekolekcyjnych. Duszpasterze poszczególnych wspólnot organizują rekolekcje w ośrodkach rekolekcyjnych. Przywołajmy chociażby rekolekcje dla Służby Zdrowia w Radomyślu nad Sanem w dniach 28 luty – 1 marzec. Natomiast 27 lutego rozpoczną się rekolekcje dla zelatorów i członków Kół Żywego Różańca w Sandomierzu w domu rekolekcyjnym „Quo vadis”. Do Zawichostu w dniach od 13 do 14 marca są zaproszone osoby żyjące w związkach niesakramentalnych. Początek rekolekcji o godz. 17. W weekend od 13 marca w Sandomierzu przeprowadzone zostaną rekolekcje dla Grup Modlitwy O. Pio. Dla kobiet Wspólnota Chrystusa Zmartwychwstałego „Galilea” przeprowadzi kurs pod nazwą „Estera” w dniach 20-22 marca przy sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Sulisławicach. Natomiast na zakończenie Wielkiego Postu Duszpasterstwo Ogólne zaprasza małżeństwa na nauki rekolekcyjne do katedry (27-29 marca, od godz. 19).

Będą też organizowane krótsze formy spotkań, tzw. dni skupienia. Katolickie Centrum Pomocy Rodzinie w Stalowej Woli zaprasza 28 lutego od godz. 9.00 na dzień skupienia dla osób po stracie dziecka „Dziecko, śmierć i co dalej...”. Spotkanie odbędzie się przy parafii św. Jana Pawła II. Natomiast tego samego dnia w Ostrowcu Świętokrzyskim przy parafii Matki Bożej Saletyńskiej dla Doradców Życia Rodzinnego od godz. 10.00 będzie się odbywał dzień skupienia i formacji. Takie samo spotkanie w Stalowej Woli odbędzie się 14 marca przy parafii Matki Bożej Królowej Polski od godz. 10.

Z innych wydarzeń godnych polecenia w okresie Wielkiego Postu można wymienić warsztaty dziennikarskie dla młodzieży, które odbędą się 7 marca w Katolickim Liceum i Gimnazjum w Sandomierzu. Organizatorem przedsięwzięcia jest Ruch Światło-Życie. Program przewiduje wykłady i ćwiczenia w godz. od 9 do 18. Natomiast w dniach 26 lub 27 marca na Jasną Górę Biskup Ordynariusz zaprasza maturzystów na doroczną pielgrzymkę. Początek spotkania u Matki Najświętszej o godz. 10.30.

Ostatnią propozycją wieńczącą cały czas przygotowania do Świąt Wielkanocnych jest Oaza Rekolekcyjna Animatorów Ewangelizacji (ORAE) połączona z rekolekcjami ewangelizacyjnymi w parafii Chwałowice. Odbędą się one w dniach 26 – 29 marca. ORAE jest formą szkolenia połączonego z przeżyciem rekolekcji. Anna Sroka, współorganizatorka przedsięwzięcia, informuje nas: – Są to rekolekcje dla każdego, kto poznał Jezusa i chce o Nim mówić innym. Zaproszenie jest skierowane do wszystkich zatroskanych o swoją relację z Jezusem. Spotkanie Chrystusa powinno pociągnąć za sobą zapał do głoszenia i świadczenia o tym, czego doświadczamy. Zapraszamy na ORAE młodzież, studentów i rodziny – podkreśla animatorka Anna.

Troska nie tylko o ducha

Nasuwa się pytanie: co mogę zrobić więcej? Bo Wielki Post to nie tylko czas wyrzeczeń i ograniczeń. To powinien być czas wzmożonego działania i rozsiewania dobra wokół nas. Skoro nasz wzrok w tych dniach kierujemy na Krzyż Chrystusa, to może trzeba spojrzeć na mnóstwo krzyży rozsianych po naszych miejscowościach i wzdłuż dróg oraz w miejscach znaczących. Może trzeba spojrzeć na krzyże wieńczące grobowce, pomniki, kaplice i kościoły.

– Krzyże na rozstajach dróg pobudzają do refleksji o naszych codziennych drogach i wyborach. Najczęściej zatrzymujemy na nich wzrok i oceniamy wygląd. Wydana niedawno publikacja może posłużyć nam jako bogate źródło wiedzy. Będzie też okazją do pogłębienia znajomości małej Ojczyzny, pisze we wstępie do albumu pt.: „Krzyże i kapliczki przydrożne w parafii Gawłuszowice” ks. Witold Szczur, proboszcz parafii. – Kaplice i krzyże przydrożne są dla nas drogowskazami na ścieżkach codzienności. Pełnią także funkcje katechetyczne będąc przypomnieniem wiary ojców i jednocześnie stanowią wezwanie do wierności wierze i tradycji. Kapliczka jest też powodem do dumy, a dbałość o nią jakimś wyróżnieniem. Przez wieki mieszkańcy budowali kaplice oraz stawiali krzyże i jednocześnie dbali o zastane dziedzictwo otrzymane po przodkach. Dlatego tak wiele obiektów mogło przetrwać do czasów współczesnych i być dla nas świadectwem wiary ludu, z którego przecież wyrastamy. Podobnie pomniki upamiętniające bohaterską walkę o wolność Ojczyzny żołnierzy i ludności cywilnej – informuje ks. Szczur.

Wieńcząc to rozważanie wielkopostne chcę zostawić Cię z pytaniem o codzienną troskę o Krzyż. Ten czyniony na swoim ciele. Ten zawieszony w Twoim domu, zakładzie pracy czy urzędzie. Ten stojący przy drodze. Ten wieńczący nagrobki i świątynie. Krzyż jest znakiem zbawienia i męczeńskiej śmierci Chrystusa. Krzyż jest zapłatą za moje zbawienie. Jak wykonuję Go, znacząc się Nim kilka razy dziennie? Czy dbam o Niego w kapliczkach przydrożnych? Czy mijając Go na drodze, oddaję Mu cześć?

W Wielkim Poście będę brał udział w Drodze Krzyżowej i będę całował Chrystusa na krzyżu w Wielki Piątek. Oby to był pocałunek miłości, a nie Judaszowej zdrady.